Π Ο Ι Ε Σ ΕΙΝΑΙ, στην ουσία τους, οι «ελληνοκυπριακές θέσεις» που ο ΠτΔ κ. Αναστασιάδης «αναλαμβάνει [προσωπικά] την ευθύνη», «αγνοώντας τις ανησυχίες» ακόμα και των συγκυβερνώντων ΔηΚο κι ΕυρωΚο - για να σμίξουμε τους κύριους τίτλους των χθεσινών πρωτοσέλιδων της «Σημερινής» και του «Φιλελευθέρου» για το προχθεσινό Συμβούλιο Αρχηγών - ώστε να τις προτείνει στον ΓΓ του ΟΗΕ και στους Τούρκους, για το περιλάλητο «κοινό ανακοινωθέν» επανέναρξης των «διακοινοτικών» συνομιλιών;

Α Κ Ο Υ Σ Τ Ε την παραβολήν ταύτην: Πήρανε μίαν επί χρήμασι εκδιδόμενη γυνή, θύμα αδίστακτων κι ανελέητων προαγωγών, πατρώνων και μαστροπών, που την έχουν πουλήσει κατ’ επανάληψιν στον βαδίζοντα επί χαμαιτυπείων αρρενοπληθυσμό της πελατείας των πορνείων και η οποία είναι τοις πάσι γνωστή ιερόδουλος κι επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως αδιάφθορη παρθένα, άσπιλη κι αμόλυντη, που ούτε σε φωτογραφία δεν είδε, δήθεν, ποτέ της γυμνό…

Α Υ Τ Η ΕΙΝΑΙ η ξεσκισμένη από χρόνια Κ Υ Ρ Ι Α Ρ Χ Ι Α : Ξεσκισμένη κατά Διζωνική, Δικοινοτική, Ομοσπονδιακή απαίτηση των Τούρκων κατακτητών. Συν-τεχνουργούντων Εγγλέζων του Φόρεϊν Όφεος, Αμερικανών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Γενικών Φαρισαίων και Γραμματέων του ΟΗΕ. Και, π ρ ο π ά ν τ ω ν , συνεργούντων των διαχρονικώς καϊλιζόντων, «τοις υπακούειν ετοιμοτέροις ούσιν» (κατά Δ-61 του Θουκυδίδη), Ηγετών -Ηττημένων Μυαλών- του Ελληνισμού, Αθηνών τε και Λευκωσίας. Αυτήν μαστόρεψαν, με συγκομιδή και αξιοποίηση των αλλεπάλληλων, διαδοχικών ελληνικών υποχωρήσεων και των «εποικοδομητικών ασαφειών», στο διαρκές τερατοπαίγνιο τών ούτω καλούμενων «διακοινοτικών συνομιλιών». Διά του οποίου επιτυγχάνουν 39 χρόνια την πλύση εγκεφάλου, τις ψευδαισθήσεις, τις αυταπάτες και, φευ, τις ψήφους του «δυστυχισμένου μας λαού, καλού κι ηγαπημένου, πάντοτ’ ευκολοπίστευτου και πάντα προδομένου»…

Ξ Ε Σ Κ Ι Σ Μ Ε Ν Η από την ούτω καλούμενη «πολιτική ισότητα» των «δύο κοινοτήτων»: Την αντιδημοκρατική δηλαδή και ρατσιστική εξίσωση τού τουρκικού 18% με το ελληνικό 82%. Όπου ήδη εγκατέλειψαν -στα έγγραφα- και τον όρο «κοινότητες», κατά τη διαπραγματευτική διαδικασία υποταγής στην τουρκική απαίτηση για «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς»: Πολιτικά, συγ-κυ-ρι-αρ-χι-κά, ΙΣΟΤΙΜΟΥ Κ Α Θ Ε Σ Τ Ω Τ Ο Σ. Για χάριν του οποίου, το ξέσκισμα έφτασε μέχρι και την τουρκική εκ περιτροπής προεδρία…

Ξ Ε Ρ Ε Ι ΗΔΗ ο πάντοτ’ ευκολοπίστευτος και πάντα προδομένος λαός ότι, η εμφανιζόμενη ως παρθένα είναι πασίγνωστη ιερόδουλος. Και στη μοναδική, μετά τις 15.1.1950, έκλαμψη της αυτοπρόσωπης και ιδιόχειρης λαϊκής κυριαρχίας του, την 24η Απριλίου 2004, της είπε το ΟΧΙ με 76%. Τώρα, οι αμετανόητοι ηγέτες του τοτινού ΝΑΙ επιχειρούν να την ξαναπαρθενέψουν: «Η κυριαρχία θα προέρχεται από Ε/κ και Τ/κ μαζί»: Both [«Φ»] together [«Σ»]. Όπου, συγκυρίαρχος επί παντός, θα είναι, μέσω του ισότιμου καθεστώτος των Τ/κ, ένας: Η Τουρκία. Χωρίς καμιάν άλλη… παραβολή.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Οι απεχθανόμενοι την Κομματοκρατία πολίτες που σκέφτονται ν’ απαντήσουν «ναι» στην ερώτηση, «αν θέλουν να καταργηθούν τα κόμματα», έχουν άραγε μελετήσει πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει, ν’ αναπτυχθεί και ν’ ανθίζει ένα πραγματικά δημοκρατικό πολίτευμα, της δημοκρατίας των πολιτών και με ποιους, άραγε, δημοκρατικούς θεσμούς, απελευθερωμένους απ’ τα δεσμά της Ολιγαρχικής Κομματικής Ηγετοκρατίας τής αθλίας ημών ρεππάπλικ, όχι με άπαξ ανά 5ετία υπεξαίρεση των ψήφων, αλλά με διαρκή άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας; Βοηθούν, μήπως, ως προς αυτό οι πολιτικοί μας επιστήμονες, πανεπιστημιακοί και διανοούμενοι;