Τ Η Ν ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑ Τρίτη στη Δημοσιογραφική Εστία, που παρουσιάσαμε το βιβλίο «Ψηφίδες Ιστορίας» του καθηγητή Πέτρου Παπαπολυβίου, είπαμε και τα εξής: Μιλάμε για τη διαφιλονικούμενη Ιστορία. Που είναι μόνιμη αρένα σφοδρότατων ενίοτε αντιπαραθέσεων. Στις εκάστοτε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Περισσότερο ίσως από κάθε άλλη επιστήμη. Πρόσφατο παράδειγμα ντροπής, στην Ολομέλεια της Βουλής, 7η Απριλίου 2017, οι ψήφοι των Τριάκοντα, Κυβέρνησης ΔηΣυ και ΑΚΕΛ, υπέρ του «Νόμου Ακιντζί». Για τον εξευτελισμό και την ταπείνωση του κυπριακού Ελληνισμού, στο ιστορικό γεγονός της πιο δημοκρατικής έκφρασης του απελευθερωτικού του ιδεώδους στο Ενωτικό Δημοψήφισμα των μανάδων, των πατεράδων και των παππούδων μας του 1950.

Μ Ι Λ Α Μ Ε για την Ιστορία, που ο κάθε δημαγωγός επιλέγει να την επικαλείται ως χρήσιμη παλλακίδα των εκάστοτε δικών του απόψεων. Κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του. Ο ομιλών μαθητεύει στον Θουκυδίδη, και «μεροληπτεί» υπέρ της αυστηρής αντικειμενικότητας τού εκ των πατέρων της Ιστορίας και του πρωτοδιδάξαντος τον «πολιτικό ρεαλισμό». Ο κεντρικός πυρήνας της χρησιμότητας της Ιστορίας, όπως την επιδίωξε γράφοντάς την ο Θουκυδίδης, είναι, κατά τον ίδιο, το Α-22 του: Η βεβαιότητά του, η οποία επαληθεύεται 100% δυόμισι χιλιάδες χρόνια για όσους θα μελετούσαν τα γραφόμενά του: «Όσοι δε βουλήσονται των τε γενομένων το σαφές σκοπείν και των μελλόντων ποτέ αύθις κατά το ανθρώπινον τοιούτων και παραπλησίων έσεσθαι, ωφέλιμα κρίνειν αυτά αρκούντως έξει = Όσοι θα θελήσουν να σχηματίσουν σαφή εικόνα για όσα έγιναν, ώστε να σχηματίσουν σαφή πρόβλεψη για όσα, λόγω της ανθρώπινης φύσης, όμοια και παραπλήσια θα συμβούν, αυτοί θα κρίνουν ωφέλιμο το έργο μου»…

Α Υ Τ Ο ΑΚΡΙΒΩΣ: Την ανθρώπινη φύση των κοντινών μας προγόνων, των Ελλήνων Κυπρίων, σ’ όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες του Έθνους, από το 1821 και εντεύθεν, με τα καλά, τα κακά, τα στραβά και τ’ ανάποδά τους, αντλούμε απ’ τις «Ψηφίδες Ιστορίας» του Παπαπολυβίου. Απολύτως αυθεντικές. Αδιάψευστα αληθείς. Μέχρι κεραίας τεκμηριωμένες. Όπως εξάλλου και το πρώτο μνημειώδες έργο του. Με τις επιστολές και τις ανταποκρίσεις των Κυπρίων Εθελοντών Πολεμιστών στους Βαλκανικούς Απελευθερωτικούς Πολέμους του 1912-1913. Κι όλης της έκτοτε περιόδου του Ενωτικού Κινήματος των Κυπρίων ώς τις μέρες μας: Όλων ημών που γεννηθήκαμε π.Χ. το 1953 ως Υπήκοοι της Χερ Μάτζεστι στην Colony of Cyprus, αναγιωθήκαμε με την ένοπλή μας ΕΟΚΑ, ατιμαστήκαμε με το Χουντικό Πραξικόπημα και τον Τουρκικό Αττίλα του 1974 και παραδέρνουμε ακόμη, ποια είναι τελικά η Ιστορία μας;

Κ Ι ΕΠΕΙΔΗ ο ομιλών καυχιέται της θουκυδιδικής σχολής σκέψης, εμπνεόμενος ιδίως απ’ την αντι-ιμπεριαλιστική στρατηγική του Έρμωνος Ερμοκράτη των Ελλήνων Σικελιωτών,

- ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ απ’ όσα κατάλαβε έως τώρα, η ταυτότητά μας από τον Ονήσιλο του 499 π.Χ., που είχε αδελφό του τον περσόδουλο Γόργο, περνώντας μέσα κι απ’ όλες τις Ψηφίδες του Παπαπολυβίου, περνώντας κι από τον Μαχαιρά του Αυξεντίου μέχρι το 76% ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν του 2004 και έως σήμερα, είναι, αυτή η ταυτότητα, στην πιο κύρια διαχρονική της διάσταση και σ’ όλα τα επιμέρους θέματα, η Ιστορία της Αντίστασης του Ελληνισμού έναντι των κάθε Κατακτητών, με όλες τις εμφύλιες, κατά την ελληνικήν ανθρώπεια φύσιν, κατραπακιές, προδοσίες, λιποταξίες κι ανεπάρκειές της,

- ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ αυτή η ελληνική ανθρώπινη φύση ορίζει, επί παραδείγματι, έως σήμερα αισχρή τη Συνθήκη του Καλλία του 448 π.Χ. με τον Πέρση Βασιλέα και αισχρότερη την Ανταλκίδεια ειρήνη ξανά το 386 π.Χ. με τον Πέρση Βασιλέα, αισχρότερους δε πάντα τους Οδοιπόρους στα Σούσα, που εναποθέτουν τις ελπίδες των ψευδαισθήσεών τους στον κατευνασμό των Κατακτητών,

- ΓΙ' ΑΥΤΟ κρίνουμε ότι μας εξοπλίζουν κι εμάς και τα παιδιάς μας με «ειδικής ακρίβειας φυσίγγια», όπως λέν’ κι οι καλύτεροί μας τυφεκιοφόροι, για πολύ πιο εύστοχες βολές Αντίστασης, οι Ψηφίδες Ιστορίας του Πέτρου Παπαπολυβίου, που βγήκαν τώρα και σε βιβλίο.

- ΨΗΦΙΔΕΣ επαλήθευσης της διαιώνιας αντιστασιακής ταυτότητας. Ψηφίδες κατάδειξης της εθνικής διαχρονικής ανεπάρκειας στρατηγικής, Ψηφίδες της εμφύλιας γάγγραινας και πολλών άλλων, όμοιων και παραπλήσιων της ανθρωπείας φύσεως των Ελλήνων.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ