Σ Τ Η Ν ΕΡΤ προχθές η είδηση κι οι τηλεοπτικές σκηνές: Ο Πρόεδρος του ελλα-δικού μας κράτους, ο Προκόπης Παυλόπουλος, στη Ματαράγκα τής Θεσσαλίας. Σ’ εθνικές τελετές για την επέτειο τής τελευταίας μάχης τής Επανάστασης τής Θεσσαλίας, 21η Μαρτίου 1878. Προφανώς δεν γνώριζε για να μνημονεύσει ο πρόεδρος Παυλόπουλος και τη συμμετοχή Ελλήνων Κυπρίων Εθελοντών Πολεμιστών, από την τουρκοκρατούμενη ακόμη Κύπρο (Ιούλιο τού 1878 παραχώρησαν οι Οθωμανοί στους Εγγλέζους τη Μεγαλόνησο).

- ΟΥΤΕ ότι, ανάμεσα στους Κύπριους Εθελοντές Πολεμιστές ήταν, 29χρονος τότε, και μετέπειτα εθνικός μας ποιητής, ο Βασίλης Μιχαηλίδης (1849-1917). Ο οποίος πολέμησε και στη μάχη της Μακρυνίτσας, στο Πήλιο, 15 Φεβρ. 1878. Όπου, τα επαναστατικά τμήματα τών Θεσσαλών, ενισχυμένα κι από εθελοντές πολεμιστές, φοιτητές τού Πανεπιστημίου Αθηνών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ν. Νικολαΐδη, απέκρουσαν, εκεί, τις σφοδρές επιθέσεις των οθωμανικών στρατευμάτων.

- ΟΥΤΕ γνώριζε ότι ανάμεσα στους μαχόμενους στη Ματαράγκα, ένας από τους τραυματίες ήταν Κύπριος Εθελοντής, λαβωμένος στο μάτι, όπως εντόπισαν οι ικανοί ιστορικοί μας σε παλαιό ιατρικό περιοδικό, ενώ από μεταγενέστερες μαρτυρίες των κυπριακών εφημερίδων, τεκμαίρεται ότι αναχώρησαν από την Κύπρο ομάδες εθελοντών για την Θεσσαλική Επανάσταση…

Ο Π Ω Σ ΕΞΑΛΛΟΥ δεν τα γνωρίζουν ούτε κι οι περισσότεροι εκ των συγχρόνων Κυπρίων. Αλλ’ ευτυχώς εξαγγέλθηκαν φέτος πολλά προγράμματα εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από τον θάνατο τού Εθνικού Ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη, από τον Δήμο Λεμεσού κι απ’ τον Δήμο της σκλαβωμένης γενέτειράς του, του Λευκονοίκου.

- ΚΑΙ, ασφαλώς, θα μάθουν πολύ περισσότεροι ότι, ο δημιουργός των αθάνατων στίχων, «η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν ευρέθηκεν για να την ηξηλείψει», υπήρξε κι ο ίδιος υπόδουλος Κύπριος ένοπλος εθελοντής απελευθερωτής αλυτρώτων Θεσσαλών αδελφών.

Ο Π Ω Σ ΘΑ μάθουν, μαζί με τα πασίγνωστα αριστουργήματα τής ποίησής του, για την «9η Ιουλίου 1821 εν Λευκωσία Κύπρου», για τον Απαγχονισθέντα τότε Εθνομάρτυρα Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό - «συ που σκοτώθης για το φως» (που απάγγελλε πριν θυσιαστεί 3 Μαρτίου 1957 στον Μαχαιρά ο Γρηγόρης Αυξεντίου της ΕΟΚΑ) και για την «Χιώτισσα εν Λεμεσώ κατά το 1821 - Τζιαί ποιοι κορούλλα μου, σ’ ετουρτζιέψαν, τζιαί ποιοι σού κάμαν τούν’ το κακόν» (που τραγούδησε κι ο αγαπημένος Μάριος Τόκας), τα εξ ίσου σπουδαία του Βασίλη Μιχαηλίδη, «Η Κύπρος προς τους λέγοντας ότι δεν είναι ελληνική»…

Κ Α Ι ΔΕΝ μπορούν να τα απαγορεύσουν, απ’ την Παιδεία, για να ικανοποιήσουν τον Ακιντζί, τον Ερντογάν και τους Τούρκους Κατακτητές, ως υποτασσόμενοι ραγιάδες, οι βουλευτές τού κυρίου Άντρου τού ΑΚΕΛ και του κυρίου Αβέρωφ τού ΔηΣυ, όποια «πολιτική σχιζοφρένεια» κι αν σκαρφιστούν. Θα τους το εξηγήσει, ενδεχομένως, κι ο βουλευτής κ. Πανίκος Λεωνίδου, που ήταν προχθές ο μόνος εκ της Βουλής παρών στην τελετή βράβευσης των μαθητριών και μαθητών μας στο Υπουργείο Παιδείας για τη «δημιουργική γραφή τους, έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Βασίλη Μιχαηλίδη»…

ΕΡΩΤΗΣΗ
Έχει, μήπως, κάποια ουσιώδη σημασία να αναρωτηθούμε γιατί τόσες μέρες που ξεσπαθώνουν κατά της Τουρκίας τού Ερντογάν οι εν ΕΕ εταίροι τής κυπριακής κυβέρνησης και των κυπριακών κομμάτων, Ολλανδοί, Αυστριακοί, Γερμανοί και ούτω καθεξής, ουδείς ποτέ, έστω και κατ’ ίχνος, δεν πρόσθεσε στο κατηγορητήριό του το 43ετές Ποινικό Μητρώο τής Τουρκίας - Κατακτητή στην Κύπρο; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, το υπουργείο Εξωτερικών του κ. Ιωάννη Κασουλίδη και η υπ’ αυτόν κυπριακή διπλωματία, ο Κύπριος κοινοτικός επίτροπος κ. Χρήστος Στυλιανίδης κ.ο.κ. δεν τους είπαν ποτέ οτιδήποτε;
Λάζ. Α. Μαύρος