Γ Ρ Α Φ Ε Τ Α Ι ΕΝΙΟΤΕ, σε μια προσπάθεια κάποιας επιστημονικής εξιχνίασης τής προθυμίας υποταγής κάποιων εκ των Ηττημένων Ελλήνων στις απαιτήσεις των Τούρκων Κατακτητών και το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης»: «Διαπιστώθηκε μια ψυχολογική κατάσταση, που προκαλεί στους ομήρους συναισθήματα συμπάθειας προς τους απαγωγείς και τους δεσμώτες τους». Αλλά υπήρξε, κατά παρασάγγας προτού καν υπάρξει είτε η… Στοκχόλμη είτε οι ψυχολόγοι, δηλαδή πολλούς αιώνες πριν, ομηρικότατα ελληνικό, το «Σύνδρομο της Βρισηίδας»:

Α Π Ο ΤΗΝ πρωταρχέγονη τής ανθρωπότητας Ομήρου Ιλιάδα. Η οποία αρχινά από το «μήνιν άειδε θεά», τον άγριο θυμό, του Αχιλλέα εναντίον του Αγαμέμνονα. Επειδή, όταν ο δεύτερος εξαναγκάστηκε ν’ αποδώσει ελεύθερη στον πατέρα της τη σκλάβα του τη Χρυσηίδα, απαίτησε και πήρε τη σκλάβα του Αχιλλέα, την εξίσου ωραιότατη Βρισηίδα. Κι ο πρώτος αποφάσισε την αποχή του απ’ τις μάχες, μέχρι να υποχρεωθούν να τον ικετεύσουν…

Σ Τ Ο Ν ΑΧΙΛΛΕΑ είχε δοθεί ως γέρας, «βραβείο - λάφυρο», η σκλαβωθείσα Βρυσηίδα, μετά που ο πολεμικότερος των Αχαιών εκπόρθησε στον Τρωικό Πόλεμο την πατρίδα της, την Λυρνησσό. Εκεί, μάλιστα, είχε σκοτώσει μπροστά στα μάτια της, τα τρία της αδέλφια και τον άνδρα της, όπως η ίδια αφηγήθηκε (ραψωδία Τ-291).

Σ Τ Η Ν ΕΞΕΛΙΞΗ τής θανατηφόρας για τους Αχαιούς περιγραφή των 52 ημερών της Ιλιάδας και προκειμένου να επανέλθει ο Αχιλλέας στη μάχη κατά των Τρώων, εκλιπαρούμενος απ’ τους απελπισμένους Αχαιούς εναντίον του φονικότατου Έκτορα, ο Αγαμέμνων υποσχέθηκε να του επιστρέψει τη Βρισηίδα. Κι έδωσε όρκους ότι δεν κοιμήθηκε, δεν έσμιξε, δεν έκανε ποτέ έρωτα μαζί της και ότι άθιχτη έμεινε στη σκηνή του (ραψ. Ι-135 και Τ-175 και Τ-260). Ο ίδιος ο Αχιλλέας, εξάλλου, στη ραψωδία Ι-340 ομολόγησε ότι, ολόψυχα αγάπησε την Βρισηίδα κι ας ήτανε «απόκτημα πολέμου»…

Ο Τ Α Ν ΛΟΙΠΟΝ επιστρέφεται στον Αχιλλέα η Βρισηίδα και μπαίνοντας στη σκηνή του βρίσκεται η ίδια μπροστά στη σορό τού αδελφικού του φίλου, του σκοτωμένου απ’ τον Έκτορα Πάτροκλου, θρηνεί απαρηγόρητα, λέγοντας ότι, τής ήταν ο πιο αγαπημένος. Επειδή ο Πάτροκλος τη βεβαίωνε - είπε η Βρισηίδα - πως θα την έκανε νόμιμη γυναίκα τού Αχιλλέα και στην Φθία θα την πήγαινε για να γιορτάσουν τους γάμους της με τον Αχιλλέα, ανάμεσα στους Μυρμιδόνες» (ραψ. Τ-287).

Π Ο Θ Ο Υ Σ Ε η σκλάβα Βρισηίδα τον γάμο της με τον κατακτητή της πατρίδας της. Να παντρευτεί εκείνον που η ίδια είδε ότι εξόντωσε με «ανελέητο χαλκό» («δεδαϊγμένον οξέι χαλκώ» και «ολέθριον ήμαρ επέσπον») τον 1ο της σύζυγο και τα τρία αδέλφια της στη Λυρνησσό… Και στην ραψ. Ω-675, περιγράφει ο Όμηρος πώς πλάγιασε ρόδινη κι ωραία η Βρισηίδα πλάι στον Αχιλλέα, χωρίς άλλες λεπτομέρειες…

Κ Α Ι ΑΥΤΟ είναι, από τον αρχαιότατό μας Όμηρο και την Ιλιάδα του, το «Σύνδρομο της Βρισηίδας». Ικανό έκτοτε να εξηγεί και αυτού του είδους την ψυχολογία και τις συμπεριφορές και τους πόθους, μερίδας των κατακτημένων απέναντι στους κατακτητές τους…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Οι κλιμακούμενες από το Μον Πελεράν του παρελθόντος Νοεμβρίου «ομοαξονικές» επιθέσεις των εφημερίδων του Προεδρικού εναντίον του υπ. Εξ. του ελλα-δικού μας κράτους κ. Ν. Κοτζιά, με πρωτοστάτη τον «Πολίτη», την «Αλήθεια» και το κρατικό ΚΥΠΕ (1η σελ. «Αλ» Σαββάτου 14τρ. «Το Μαξίμου αδειάζει τον Κοτζιά») καθοδηγούνται και από ποιους άραγε επιστήθιους του κ. Αναστασιάδη, ή μήπως επιχειρούν ως Ακραιφνείς Αναν-ιστές και βολευθέντα με προεδρικούς διορισμούς «εκσυγχρονιστικά» Σημιτ-άκια, να… καθοδηγούν εντελώς... πρεσβειόθεν τον Αναστασιάδη;
Λάζ. Α. Μαύρος