Ε Κ Τ Ο Ξ Ε Υ Ο Ν Τ Α Σ την γραπτή αντεπίθεσή του στην κριτική που άσκησαν από κοινού στην πολιτική του τα Πέντε Κόμματα των Απορριπτικών, ο κ. Αναστασιάδης την Πέμπτη, απ’ το Ισραήλ όπου βρισκόταν, «διερωτήθηκε», δήθεν, «αν αυτό που πραγματικά επιθυμούν κάποιοι, μέσα από τις καθημερινές τους δηλώσεις, είναι τον τερματισμό της διαπραγμάτευσης».
Ο Υ Δ Ο Λ Ω Σ πρωτοτύπησε βεβαίως. Πρόκειται, καθώς υπενθυμίσαμε και χθες, για το παμπάλαιο και διαρκές κατηγορητήριο που, άλλοτε κατηγορηματικώς κι άλλοτε εν είδει ερωτήματος, εκτοξεύουν απ’ τη δεκαετία του ’80 οι συμπορευόμενες ηγεσίες των ΔηΣυ & ΑΚΕΛ κατά των εκάστοτε διαφωνούντων ως προς την πολιτική τους στο Κυπριακό. Είτε αυτοί οι διαφωνούντες είναι οι ηγεσίες άλλων κομμάτων, είτε τα «ανυπάκουα» στελέχη, μέλη κι οπαδοί εντός των ΔηΣυ-ΑΚΕΛ…
Ε Χ Ε Ι ΟΜΩΣ απήχηση, αποδίδει αποτέλεσμα κι εξυπηρετεί τον κεντρικό του στόχο το εν λόγω κατηγορητήριο. Γι' αυτό κιόλας βρίσκεται αλώβητο εν χρήσει τόσες δεκαετίες. Ώστε να θεωρείται έγκλημα καθοσιώσεως εάν κανείς τολμήσει να διανοηθεί καν ψιθυριστά την εισήγηση πως πρέπει να μεθοδευτεί ο Τερματισμός της Διαπραγμάτευσης.
- ΕΠΕΙΔΗ, ακριβώς, ποτέ και ουδεμία κομματική ηγεσία δείχθηκε ικανή να υποστηρίξει πειστικά ένα Σχέδιο Τερματισμού της Διαπραγμάτευσης, στο πλαίσιο μιας σχεδιασμένης Εθνικής Στρατηγικής Απελευθέρωσης, για το παγιδευμένο 42 χρόνια στη Διαπραγμάτευση Κυπριακό.
- Σ’ ΑΥΤΗN την αιχμαλωσία τελούν σιδηροδέσμιες όλες οι κομματικές ηγεσίες. Και είναι μ’ αυτό κυρίως το χαλινάρι που επιχειρεί να τις χαλιναγωγήσει και τώρα ο ΠτΔ, έστω κι αν ουδεμία αποφάσισε να του φωνάξει να Τερματίσει τη Διαπραγμάτευση.
- ΑΡΚΟΥΝΤΩΣ δημαγωγική η αλχημεία του, κλασικής πλέον «λογικής» ΑΚΕΛ - ΔηΣυ, διατείνεται ότι: Όλα όσα υποστηρίζουν τ’ άλλα κόμματα για την «ορθότερη τακτική», ή το πιο «σωστό περιεχόμενο» εντός της Διαπραγμάτευσης, επειδή αφίστανται των «διαχρονικών δεσμεύσεων της ε/κ πλευράς» κι επειδή προφανώς δεν γίνονται δεκτά απ’ τους Τούρκους, θα προκαλέσουν τον Τερματισμό της Διαπραγμάτευσης. Πράγμα που θεωρείται ως «το χείριστο κακό», επειδή «τελεσίδικα» δεν υπάρχει, δήθεν, άλλος δρόμος παρά μόνο η Διαπραγμάτευση.
Π Λ Η Ρ Ω Σ ΚΑΙ μονίμως υποταγμένη σ’ αυτήn τη «λογική» τού «δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο η Διαπραγμάτευση», η ελληνική πλευρά, οι εκάστοτε ΠτΔ, οι εκάστοτε κομματικές ηγεσίες, παρέμειναν διαχρονικά αιχμάλωτες τής μίας και μόνης κι ουδεμίας άλλης Διαπραγμάτευσης:
- ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΗΣ σχεδιασμένων, υπέρ της Τουρκίας - Κατακτητή, διαδικασιών τών υπό την αιγίδα του Γ. Γρ. του ΟΗΕ «διακοινοτικών» συνομιλιών για τη «λύση» (μία και μόνη κι ουδεμία άλλη) τής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), την οποία απαίτησαν οι Κατακτητές:
- ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ, τη μορφή, το περιεχόμενο και τον «σκληρό πυρήνα» της ΔΔΟ, που οι Τούρκοι πέτυχαν διαχρονικά και κλιμακωτά να επιβάλουν, στους διαδοχικά πιο πολύ υποχωρούντες εκ των ΠτΔ, εντός της Διαπραγμάτευσης.
- ΑΥΤΗ των Τούρκων η επιτυχία, εμφανίζεται ανάγλυφη επί της ουσίας των ελληνικών υποχωρήσεων, μέσα από την απλή σύγκριση των… κειμένων:
- ΑΦ’ ΕΝΟΣ της «προπατορικής» υποχώρησης των Τεσσάρων Κατευθυντηρίων Γραμμών Μακαρίου - Ντενκτάς 12.2.1977 και της Συμφωνίας Δέκα Σημείων Κυπριανού - Ντενκτάς 19.5.1979 και:
- ΑΦ’ ΕΤΕΡΟΥ:
(α) Του Σχεδίου Ανάν 11.11. 2002, των συσσωρευμένων προηγηθεισών υποχωρήσεων τής προεδρίας Γ. Βασιλείου 1988-1993 και Γλ. Κληρίδη 1993-2003.
(β) Του Κοινού Ανακοινωθέντων Χριστόφια - Ταλάτ 23.5.2008 και τελικά:
(γ) Της Κοινής Διακήρυξης Αναστασιάδη - Έρογλου 11.2.2014.
Υ Π Ο Μ Ο Ν Ε Τ Ι Κ Α και μεθοδικά κι ανυποχώρητα αξιοποιώντας οι Κατακτητές τον «μόνο δρόμο», της μονόδρομα αιχμάλωτης ελληνικής ηγεσίας, στη μία και μόνη Διαπραγμάτευση, της μίας και μόνης ΔΔΟ, πέτυχαν ένα και μόνο και ουδένα άλλο περιεχόμενο να έχει η «λύση» της οποίας το τελικό στάδιο μεθοδεύουν να εισπράξουν, τρόπαιο και θρίαμβο, την Πέμπτη 12η Ιανουαρίου 2017 που, άνευ όρων, τους προσέφερε στο Δείπνο της 1ης Δεκ. 2016 με τον κ. Ακιντζί, ο κ. Αναστασιάδης:
- Την Ισότιμη Τουρκική Συγκυριαρχία εφ’ όλης της Κρατικής Υπόστασης της Κύπρου.
Β Ε Β Α Ι Ο Ν ΕΙΝΑΙ, επί του παρόντος, ότι, στη χειρότερη αλλ’ ουδόλως απίθανη περίπτωση που καταλήξει στις τελειωτικές του υποχωρήσεις έναντι των Τούρκων ο κ. Αναστασιάδης, αυτή η «λύση» θα απορριφθεί από την πλειοψηφία των Ελλήνων. Αλλ’ ακόμη κι αν τη τελευταία στιγμή δεν τολμήσει, αλλά «δειλιάσει», να προσφέρει γην τε και ύδωρ στους Τούρκους, στο στάδιο όπου οδήγησε τα πράγματα, το ίδιο αποτέλεσμα θα προκύψει…
Σ Υ Ν Ε Π Ω Σ, όχι πλέον θεωρητικά, αλλά εκ ζωτικής ανάγκης χρειάζεται το Σχέδιο Τερματισμού της Διαπραγμάτευσης. Αυτό που ολεθρίως δεν είχαμε για το ναυάγιο των «διακοινοτικών» του 1977, το 1983 του Ψευδοκράτους, το 2004 της Απόρριψης του Σχεδίου Ανάν…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
