Π Α Λ Α Ι Ο Θ Ε Ν ισχυρή γνώμη του γράφοντος, πάντα όμως… μειοψηφική, ήταν ότι: Υπήρξε ανέκαθεν μέγα μειονέκτημα της σχολικής εκπαίδευσης η απουσία διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας. Κι όταν λέμε ανέκαθεν, εννοούμε σ’ ολόκληρη την ιστορία των ελληνικών εκπαιδευτηρίων. Των οποίων οι απόφοιτοι θα έπρεπε να ήμασταν, όχι απλώς στοιχειωδώς, αλλ’ επαρκώς μέχρι απταίστως τουρκομαθείς.

Πλεονέκτημα εξόφθαλμα ωφελιμότερο για τους Ελληνόπαιδες, ακόμη και από την χρησιμότατη ανέκαθεν διδασκαλία της αγγλικής και της γαλλικής γλώσσας, όπως και άλλων γλωσσών. Όπως προτέρημα είναι βεβαίως και η γνώση της τουρκικής λογοτεχνίας κι όχι απλώς της «τουρκοκυπριακής»…

Μ Ο Λ Ο Ν Ο Τ Ι ο καθένας αντιλαμβάνεται τους λόγους πώς και γιατί ιστορικά αποφεύχθηκε η διδασκαλία της «μισητής» γλώσσας των Τούρκων Κατακτητών στα τουρκόπληκτα θύματά των, μπορούμε να στοχαστούμε πόσο σοφότερο θ’ απέβαινε το αντίθετο, παρέχοντας συνειδητά στην ελληνική παιδεία το επιπλέον προσόν της τουρκομάθειας.

Οι κατά καιρούς ιθύνοντες κι αρμόδιοι της Παιδείας, δεν είχαν ποτέ τέτοια σοφία. Κι ούτε φρόντισαν, ιδίως μετά την τουρκική εισβολή του 1974, οπότε όφειλαν ζωτικώς, επιτέλους, ν’ αναπτύξουν ένα κρατικό Κέντρο Τουρκικών Μελετών: Χρησιμότατο για την πρόσκτηση επιστημονικής ΓΝΩΣΗΣ.

Πρωτίστως για όσους -περί τα της τουρκικής στρατηγικής ακατάρτιστους και θλιβερά ανεπίδεκτους μαθήσεως- πολιτεύοντες, εκλέγονται ή διορίζονται, για να ασκούν πολιτική απόκρουσης της τουρκικής ανθελληνικής βουλιμίας και επεκτατικότητας. Ποιος, όμως, είχε «ώτα ακούειν ακουέτω» τις επίμονες υποδείξεις των αειμνήστων Κώστα Κύρρη, Θεόφιλου Γεωργιάδη και Νεοκλή Σαρρή;

Τ Ω Ρ Α ΟΜΩΣ το… συρόμενο Υπουργείο Παιδείας & Πολιτισμού καλείται να υποταχθεί σε μία νεοφανή Υπέρτερη Εξουσία: Εκείνην της συγκροτημένης ΚΑΙ από το παράνομο τουρκικό κατοχικό Ψευδοκράτος «Δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής». Και να συμμορφωθεί στις αποφάσεις της. Για την επιβολή στη σχολική εκπαίδευση (με το «εshιέκκιπι»), της «ύλης της τ/κ λογοτεχνίας», την οποία θα επιλέξουν και θα εγκρίνουν ΚΑΙ οι διορισμένοι από το καθεστώς του Αττίλα στην εν λόγω λειτουργούσα, Υπεράνω του Συντάγματος και Υπεράνω των Νόμων και Υπεράνω της Κρατικής Υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τουρκοκύπριοι της «Δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής» τών Αναστασιάδη & Ακιντζί.

Πόσην άραγε τουρκική αντικαθεστωτική λογοτεχνία θα επιτρέπουν οι του τουρκικού κατοχικού καθεστώτος; Θα εγκρίνουν μήπως τους… κομμουνιστές Ναζίμ Χικμέτ, Αζίζ Νεσίν, τον Νομπελίστα Ορχάν Παμούκ, τη Ναντιρέ Ματέρ κι όσους η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως «τρομοκράτες»;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Εάν, δηλαδή, οι δημοσιογράφοι ήσαν καθημερινά παρόντες και καταγράφοντες τα πάντα εντός της αίθουσας των «διακοινοτικών» συνομιλιών, πόσα άραγε «λάθη του ποδαριού, λόγω… κόπωσης» θα εντόπιζαν, περισσότερα απ’ όσα παραδέχθηκε εκτός αιθούσης ο και Κυριακές πλέον διαπραγματευόμενος, καπάλιν και με υπερωρίες, 70ετής ΠτΔ;
Λάζ. Α. Μαύρος