Δ Ε Ν ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να κλέψει ή να υπεξαιρέσει ή να «διαρρεύσει» κανείς και να δημοσιεύσει τα «απόρρητα» και τα «εμπιστευτικά» των διαπραγματεύσεων Αναστασιάδη - Ακιντζί, από Μαΐου 2015 έως σήμερα, για να γνωρίζουμε όλοι ότι: Ούτε κατ’ ελάχιστον υποχώρησαν οι Τούρκοι από τις διαχρονικά αταλάντευτες απαιτήσεις τους στο Κυπριακό. Δεν χρειαζόταν καν να ηχογραφήσει κανείς μυστικά και να δημοσιεύσει τις οδηγίες που έλαβε προ 10ημέρου στην Άγκυρα ο Ακιντζί από τον Ερντογάν, για να ξέρουμε όλοι ποιο συγκεκριμένο ΕΙΔΟΣ «επίλυσης» του Κυπριακού συνεχίζει να περιέχει η «κατανοηθείσα» από τον κ. Αναστασιάδη, όπως ο ίδιος δήλωσε, «βούληση» του Τούρκου Προέδρου.

Τ Α ΠΕΡΙ επιβλαβών δήθεν «διαρροών», «απορρήτων & εμπιστευτικών», από τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ Μαρίνο Σιζόπουλο, ήταν απλώς το προ πενταμήνου πρόσχημα για να απαλλαγεί, «σκίζοντας οργίλως τα ιμάτιά του», ο κ. Αναστασιάδης από το Εθνικό Συμβούλιο. Όπου του είχαν απομείνει υποστηρικτές, οι συρρικνούμενης εκλογικής πελατείας ηγεσίες Αβέρωφ & Άντρου των ΔηΣυ-ΑΚΕΛ. Κι οι οποίες εναποθέτουν δήθεν τις ελπίδες τους στο… τραπέζι των συνομιλιών Αναστασιάδη - Ακιντζί, για ν’ αντιληφθούν τις «θέσεις της τ/κ πλευράς»!

Δ Ι Ο Τ Ι ΚΑΙ τώρα και ανέκαθεν οι τουρκικές απαιτήσεις (της Άγκυρας και της «τ/κ πλευράς») ήσαν και είναι επιμόνως πεντακάθαρες, απαστράπτουσας ευκρίνειας, για την καθεμιά και όλες μαζί τις «πτυχές» και τα «κεφάλαια» και τα «θέματα», στα οποία επιτηδείως σαλαμοποιήθηκε, φέτα-φέτα, το Κυπριακό. Πασίγνωστες κι αδιακόπως διακηρυσσόμενες, μ’ απαρασάλευτη σταθερότητα κι ανυποχώρητη σθεναρότητα, και στο «τραπέζι» των συνομιλιών και στις δημόσιες δηλώσεις τους και γραπτώς προς τον ΟΗΕ, προς την Ε.Ε. και παγκοσμίως εις πάσαν περίπτωσιν. Με τέτοια μάλιστα γλώσσα και λέξεις και έννοιες, που δεν επιτρέπουν σε κανένα να φαντασιώνεται την παραμικρή «εποικοδομητική ασάφεια». Ούτε να παίζει με τις λέξεις προς παραπλάνηση των αφελών - θλιβερό άθλημα ντροπής, στ’ οποίο επιδίδεται, επιβλαβώς ματαιοπονούσα σε βάλτο, η εκάστοτε ελληνοκυπριακή ηγεσία…

Η Τ Α Ν ΠΡΟΧΘΕΣ ένα επιπλέον ξεκάθαρο δημοσίευμα τουρκικών δηλώσεων. Ως συνέχεια και των όσων δήλωσε κομίζοντας την σταθερή Βούληση Ερντογάν για το ΕΙΔΟΣ επίλυσης, επιστρέφοντας απ’ την Άγκυρα, ο κ. Ακιντζί. Το παραθέτουμε όπως το δημοσίευσε ο εγνωσμένης εγκυρότητας δημοσιογράφος κ. Κώστας Βενιζέλος στον «Φιλελεύθερο»:

«Ο κατοχικός ηγέτης, Μουσταφά Ακιντζί, μιλώντας σε εκδήλωση της τηλεφωνικής εταιρείας KKTCELL, υπενθύμισε ότι ο τουρκοκυπριακός “λαός” έχει απομονωθεί μέχρι σήμερα από τον υπόλοιπο κόσμο και τόνισε ότι η τ/κ πλευρά επιχειρεί να εγκαθιδρύσει μια νέα δομή, που θα βασίζεται στα δύο ιδρυτικά κράτη και την πολιτική ισότητα των δύο πλευρών. “Εάν η ελληνοκυπριακή πλευρά απαιτήσει κάτι λογικό και ρεαλιστικό, τότε κι η τουρκοκυπριακή πλευρά θα επιδείξει παρόμοια στάση”, είπε ο κ. Ακιντζί. Από την πλευρά του, ο λεγόμενος πρωθυπουργός του κατοχικού καθεστώτος, Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν, σπεύδει να αναφέρει πως η Μόρφου δεν βρίσκεται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, υποστήριξε πως έγιναν σοβαρές επενδύσεις στην περιοχή, μετά το σχέδιο Ανάν [...]

»Εξάλλου, η λεγόμενη πρόεδρος της ψευδοβουλής, Σιμπέρ Σιμπέλ, υποδεικνύοντας την ανάγκη να σταματήσουν οι αντιπαραθέσεις (Ακιντζί και ψευδοκυβέρνησης), αναφέρθηκε σε αυτά που ενώνουν τις πολιτικές δυνάμεις στα κατεχόμενα. “Θέλουμε να αισθανόμαστε ασφαλείς ως αποτέλεσμα μίας λύσης που θα εξευρεθεί. Το θέμα των εγγυήσεων είναι ένα θέμα στο οποίο όλα τα πολιτικά κόμματα συγκλίνουν. Η αντίληψη της κοινωνίας για την Ε.Ε. δεν είναι καλή και οι Τουρκοκύπριοι δεν εμπιστεύονται την Ε.Ε. για την εγγύηση της ασφάλειάς τους. Η κοινή άποψη της 'βουλής' είναι ότι καμία εγγύηση εκτός εκείνης που παρέχει η Τουρκία δεν θα γίνει αποδεκτή”, είπε η κ. Σιμπέρ. Υποδεικνύοντας ότι το περιουσιακό και το εδαφικό είναι τα πιο σημαντικά θέματα, πρόσθεσε ότι μία διζωνική και δικοινοτική λύση εξασφαλίζει την πλειοψηφία των περιουσιών και του πληθυσμού στον βορρά. Πρόσθεσε επίσης ότι η διζωνική φύση της λύσης δεν πρέπει να αλλοιωθεί». («Φ» 26.8.16).

Υ Π Α Ρ Χ Ε Ι ΚΑΝΕΙΣ που δεν αντιλαμβάνεται, δεν καταλαβαίνει και δεν γνωρίζει τι ακριβώς σημαίνουν όλα αυτά; Ένα προς ένα κι όλα μαζί ως σύνολο; Τι σημαίνει, τι προϋποθέτει και σε τι αποσκοπεί, λόγου χάριν, η έννοια των «δύο ιδρυτικών κρατών»; Έχει εντοπίσει κανείς να έχουν κάνει πίσω οι Τούρκοι, έστω και κατά ένα χιλιοστόμετρο, ή έστω και κατά μισή λέξη, από την πάγια απαίτησή τους, να τους παραδώσουν οι Έλληνες Κύπριοι, με την υπογραφή τους, την κρατική υπόσταση, την «μία και μόνη κυριαρχία, τη μία και μόνη διεθνή προσωπικότητα, τη μία και μόνη ιθαγένεια», ολόκληρης της Κύπρου, ώστε να περιέλθει υπό την διζωνική, συνεταιρική, ισότιμη τουρκική συγκυριαρχία;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ