Κ Α Κ Ι Σ Τ Η ΜΕΝ η μη λύση, κατά πολύ δε τρισχειρότερη η εκκολαπτόμενη λύση. Αυτό ήταν και είναι επί τέσσερεις δεκαετίες το μόνιμο αδιέξοδο στο Κυπριακό. Το οποίο διαρκώς και επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο. Χωρίς κανένα παράγοντα ικανό να ανακόψει και πολύ περισσότερο ν’ αντιστρέψει την επιδείνωση και τη χειροτέρευση αμφοτέρων των πλευρών του. Και της μη λύσης και της λύσης…

Α Π Ε Χ Θ Η Σ η Διχοτόμηση που επέβαλαν με πολεμική βία κι εγκλήματα εθνοκάθαρσης οι Τούρκοι Κατακτητές, την οποία περιφρουρούν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής. Επί 42 χρόνια εδραιώνεται ανενόχλητη κι ατιμώρητη στα διαρκώς εκτουρκιζόμενα ελληνικά εδάφη της Κύπρου. Ως οιονεί προσαρτημένη στην Τουρκία επαρχία.
Με διαρκώς πολλαπλασιαζόμενα δεσμά έμπρακτης ενσωμάτωσης στο τουρκικό κράτος. Και πληθαίνοντα μέτρα ασφυκτικότερου κι αποτελεσματικότερου ελέγχου από την Άγκυρα. Και του σκλαβωμένου από τον Αττίλα εδάφους και του αλλοιωμένου από τον παράνομο τουρκικό εποικισμό πληθυσμού και, βεβαίως, του κατασκευασμένου από τους Κατακτητές «τουρκοκυπριακού» Ψευδοκράτους με τους θεσμούς και τις εξουσίες του, σε επίμονη αναζήτηση κι απαίτηση «ισότιμης» αποδοχής κι αναγνώρισής του, αρχής γενομένης υπό τον μανδύα της «τουρκοκυπριακής κοινότητας» στις διαπραγματευτικές διαδικασίες εξίσωσης προς την «ελληνοκυπριακή κοινότητα». Κάκιστη κι απεχθής η Διχοτόμηση, δηλαδή η μη λύση, χειρότερη και η μακροημέρευσή της. Ουδείς πρόθυμος, ακόμα και με το πιστόλι στον κρόταφο, ν’ αποδεχθεί τη νομιμοποίησή της μ’ ελληνική υπογραφή.

Α Π Ε Χ Θ Ε Σ Τ Ε Ρ Η όμως κι απ’ την παρατεινόμενη Διχοτόμηση εμφανίζεται η εκκολαπτόμενη λύση. Η οποία, υποτίθεται πως θα τερματίσει την κάκιστη κατάσταση της μη λύσης και θ’ ανακόψει την περαιτέρω ενσωμάτωση των κατεχομένων εδαφών στην Τουρκία. Και είναι απεχθέστερη και τρισχειρότερη επειδή ακριβώς, το είδος και το περιεχόμενό της, αφ’ ενός θα νομιμοποιήσει με ελληνική υπογραφή τη διαπραχθείσα Διχοτόμηση του εδάφους με την ταμπέλα της Διζωνικής, του λαού και των θεσμών με την ταμπέλα της Δικοινοτικής, αφ’ ετέρου θα επεκτείνει νομίμως πλέον την άσκηση τουρκικού ελέγχου και στις ελεύθερες μέχρι τώρα περιοχές της νήσου, κάτω από την ομπρέλα του συνεταιρικού, συνιδιόκτητου, συγκυριαρχούμενου ισοτίμως απ’ τους Τούρκους ομοσπονδιακού κράτους.

Ο Π Ω Σ ΚΙ ΑΝ κατά καιρούς σκαρφίζονται να ονοματίσουν καλλωπίζοντας τα τεκταινόμενα, με… μετεξελίξεις και με αχρείαστες επανυποβολές αιτήσεων στον ΟΗΕ και στην ΕΕ, η ουσία και ο σκληρός πυρήνας της λύσης παραμένει ένας κι αναλλοίωτος: Αυτό το κράτος ονόματι Κυπριακή Δημοκρατία που διασώζουν από το 1964 εις χείρας τους οι Έλληνες Κύπριοι και η διεθνής νομιμότητα, θ’ αντικατασταθεί, με ελληνική υπογραφή, σε ένα ισοτίμως συγκυριαρχούμενο από τους Τούρκους νέο, ομοσπονδιακού μανδύα κράτος, θεσμικά ανίκανο να αντιτάξει και την παραμικρή ανυπακοή στις εντολές της Άγκυρας. Η οποία θα εξασφαλίσει, με την ισότιμη συγκυριαρχία του Τουρκοκυπριακού Συνιστώντος Κράτους, τον πλήρη έλεγχο επί της «επανενωμένης ομοσπονδιακής Κύπρου»: «Μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία στη βάση της Πολιτικής Ισότητας, η οποία θα αποτελείται από Δύο Συνιστώντα Κράτη με Ίσο Καθεστώς, Μια Διεθνή Προσωπικότητα και Μια Κυριαρχία που θα ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ, Επί Ίσοις Όροις, απ’ τους Τουρκοκυπρίους κι Ελληνοκυπρίους», όπως προνοείται από την Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη - Έρογλου της 11ης Φεβρουαρίου 2014 και αποτελεί τη βάση, το πλαίσιο, τον σκελετό λύσης που διαπραγματεύεται ο πρώτος με τον Ακιντζί...

Π Α Ρ Α Μ Ε Ν Ε Ι επί τέσσερεις δεκαετίες και χειροτερεύει το αδιέξοδο ανάμεσα στην απεχθή μη λύση και την απεχθέστερη λύση, επειδή ο Ελληνισμός της Κύπρου, οι κομματικές δυνάμεις που ο ίδιος με την ψήφο του αναδεικνύει στην εξουσία, η Κυπριακή Δημοκρατία του ως κράτος με τους θεσμούς του στην κυβέρνηση, στη βουλή και στο λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο, ουδέποτε μπόρεσαν να σχεδιάσουν καν μια στρατηγική ανατροπής της ήττας του 1974 και πρόκλησης πραγματικού κόστους στην Τουρκία και στην εδραιωνόμενη από την ίδια Διχοτόμηση της Κύπρου. Παραμένει και χειροτερεύει το αδιέξοδο επειδή έμειναν προσκολλημένοι κι αγκυλωμένοι κι αγκυροβολημένοι στις αποδεδειγμένα αποτυχημένες επί τέσσερεις δεκαετίες αποφάσεις των Ηττημένων Μυαλών: Για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και για Διαδικασίες των «διακοινοτικών» συνομιλιών υπό την αιγίδα του Γ.Γρ. του ΟΗΕ. Όπως εξ αρχής απαίτησαν και πέτυχαν οι Τούρκοι Κατακτητές.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ