Π Ρ Ο Σ Κ Υ Ν Ω τη χάρη σου λαέ μου. Είναι ο καταλληλότερος στίχος για τη 12η επέτειο του ΟΧΙ που ο λαός αντέταξε στο Σχέδιο Ανάν το Σάββατο 24η Απριλίου 2004, του δημοψηφίσματος-παγίδα. Από το σπουδαίο εκείνο τραγούδι του Μαρκόπουλου, που μεταδίδαμε τη νύκτα του Σαββάτου από το «Ράδιο Πρώτο», όταν το ΟΧΙ των πολιτών μετρήθηκε στο σωτήριο 76%. Τα εύσημα δικαιούται πρωτίστως και προπάντων ο λαός. Οι πολίτες:

Ε Ι Χ Ε ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ, επί 17 μήνες, κύριο θέμα, καθημερινά, των δημόσιων συζητήσεων, αναλύσεων, ερμηνειών κι αντιπαραθέσεων, των εκατέρωθεν επιχειρημάτων. Από της 11ης Νοεμβρίου 2002, που ο αντιπρόσωπος του τότε Γ.Γρ. του ΟΗΕ, Άλβαρο ντε Σότο, παρέδωσε το Σχέδιο Ανάν εις χείρας του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Γλαύκου Κληρίδη. Τον οποίο ο λαός διά της ψήφου του αντικατέστησε τον Φεβρουάριο του 2003 με τον Τάσσο Παπαδόπουλο.

Ο Ι ΠΟΛΙΤΕΣ, επί 17 μήνες άκουγαν, παρακολουθούσαν, διάβαζαν, μελετούσαν, όλες τις διαφορετικές κι αντίθετες γνώμες που όλα τα κόμματα, όλες οι οργανώσεις, Κινήσεις του ΟΧΙ, Πλατφόρμες του ΝΑΙ όλοι οι ντόπιοι και ξένοι παράγοντες διατύπωναν, υποστήριζαν, προπαγάνδιζαν και χρηματοδοτούσαν, υπέρ ή εναντίον της αποδοχής του Σχεδίου Ανάν. Στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα, στις εφημερίδες, στις διανεμόμενες μπροσούρες και φυλλάδια, στα κομματικά συνέδρια, στις εκδηλώσεις και συλλαλητήρια.

Τ Ο ΣΑΒΒΑΤΟ, 24.4.2004, κάθε πολίτης, αυτοκράτωρ της δικής του προσωπικής απόφασης, αυτοπροσώπως, ιδιοχείρως, ευθέως, άνευ αντιπροσώπων κι επιδεικνύοντας, μάλιστα, απειθαρχία στις ηγετικές αποφάσεις ακόμη και του δικού του κόμματος, αποφάσισε με πλειοψηφία 76% έναντι 24% το ΟΧΙ στη «λύση Ανάν».

Ε Ν Α ΣΤΕΦΑΝΙ απέραντης ευγνωμοσύνης αρμόζει σήμερα 24η Απριλίου στο μνήμα του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου. Στο κρίσιμο και φρικτό σταυροδρόμι της κατάντιας όπου σύρθηκε ο Ελληνισμός στην Κύπρο, αναδείχθηκε αθλοφόρος. Και άξιος σκυταλοδρόμος της εθνικής αξιοπρέπειας. Αυθεντικός εκφραστής της λαϊκής κυριαρχίας. Ικανός εντολοδόχος της πανεθνικής των Ελλήνων βούλησης. Πειθαρχημένος συνειδητά εντολοδόχος της Ιστορίας. Ηγέτης του ΟΧΙ. Όποια κι αν ήσαν τα «πριν» και τα «μετά» στην πολιτική ζωή του τόπου, στα κομματικά, στη διακυβέρνηση και στη «διαχείριση» του Κυπριακού, την κρίσιμη στιγμή ο Τάσσος σύμπαντος του Ελληνισμού, ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως Ηγέτης Ελλήνων, επέλεξε απάντηση αντίστοιχη εκείνης του Αυξεντίου στον Μαχαιρά και του Μάτση στο Δίκωμο.

Υ Σ Τ Ε Ρ Α από τα οφειλόμενα της επετείου εύσημα και την αρμόζουσα κάθε 24η Απριλίου κατάθεση ευγνωμοσύνης για το ΟΧΙ του 2004, πολύ πιο υπέρτερης σημασίας, παραμένει στους εναγώνιους στοχασμούς, το μέγιστο για την πολιτική του Ελληνισμού ερώτημα. Το οποίο επαληθεύει η αδιέξοδη και επιβαρυντικότερη βλαπτικά 12ετία της πολιτικής από το 2004 έως το 2016

- Η συνειδητοποίηση του χειρότερου.

- Η γνώση, η παρακολούθηση, η θέαση και η διαπίστωση ότι εκείνο που διασώθηκε το 2004 με το ΟΧΙ ενάντια στο Σχέδιο Ανάν, σύρεται, οδηγείται και μεθοδεύεται να υποστεί ένα Χειρότερο Σχέδιο Λύσης.

- Με την ίδια ουσία και τον ίδιο «σκληρό πυρήνα» με το Σχέδιο Ανάν, υπό χειρότερους και δυσμενέστερους όρους:

- Τη μετατροπή ολόκληρη της Κύπρου σε προτεκτοράτο της Τουρκίας.

Μ Ο Ι Ρ Α Ι Ο ΚΑΙ τελεσίδικο αποδεικνύεται: Εάν μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν το 2004, η πολιτική των ιθυνουσών της κομματικής επικράτησης ηγεσιών του τόπου είναι, από 2004 έως 2016, πεισμωδώς κι αμετανοήτως κολλημένη στην ίδια πολιτική η οποία, από το 1977 έως το 2002, παρήγαγε και είχε ως προϊόν κι αποτέλεσμα το Σχέδιο Ανάν, πώς είναι δυνατόν να μην προκύψει ένα νέο και χειρότερο Σχέδιο Ανάν;

Ε Κ ΤΟΥ μέχρι τούδε αποτελέσματος της 12ετίας, με κυβέρνηση Τάσσου - ΑΚΕΛ - ΔηΚο - ΕΔΕΚ ώς τον Φεβρουάριο 2008, με, εν συνεχεία, κυβέρνηση Χριστόφια - ΑΚΕΛ - ΔηΚο - λίγης ΕΔΕΚ ώς τον Φεβρουάριο 2013 και τέλος με κυβέρνηση Αναστασιάδη - ΔηΣυ από τότε έως σήμερα, η ίδια κι απαράλλακτη πολιτική, όπως από 1997 - 2004, της ΥΠΟΤΑΓΗΣ στην τουρκική απαίτηση για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και της
ΑΥΤΟΠΑΓΙΔΕΥΣΗΣ στη διαδικασία των «δικοινοτικών» συνομιλιών, παρήγαγε το ίδιο και χειρότερο αποτέλεσμα:

- Τον «Σκελετό λύσης» του Κοινού Ανακοινωθέντος Χριστόφια-Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008 και της Κοινής Διακήρυξης Αναστασιάδη-Έρογλου της 11ης Φεβρουαρίου 2014.

- Με κοινό παρονομαστή, ουσιωδέστερη ουσία, την παράδοση της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ισότιμη Τουρκική Συγκυριαρχία.

- Λύση νομιμοποίησης της «μετεξέλιξης» της Κύπρου σε ελεγχόμενο καθ’ ολοκληρίαν από την Τουρκία προτεκτοράτο.

Και ο λαός; Οι πολίτες; Οι ψηφοφόροι;

Ο Θεός να μας φωτίσει.

Καλήν Ανάστασιν…

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ