Χ Ι Λ Ι Α ΤΡΙΑΚΟΣΙΑ ενενήντα χρόνια συμπληρώνονται εφέτος από την επίσημη πρώτη του Ακάθιστου Ύμνου. Επί 1.390 χρόνια οι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί ψάλλουμε, όπως κι απόψε, κάθε χρόνο στις εκκλησιές μας, τις πρώτες πέντε Παρασκευές κάθε Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το ευχαριστήριο βυζαντινό αριστούργημα των ύμνων ευγνωμοσύνης προς την Υπέρμαχη Στρατηγό, έτσι όπως από τότε ονομάσαμε την Υπεραγία Θεοτόκο. Την Παναγιά μας. Για τη διάσωση της Κωνσταντινουπόλεώς μας, το έτος 626 μετά Χριστόν. Με τις εκλαμπρότατες δοτικές και τις σημαντικότερες μετοχές του: «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω Σοι η Πόλις Σου Θεοτόκε. Αλλ’ ως Έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον, ίνα κράζω Σοι, Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε»…

Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Κ Ο : Το 626 μ.Χρ., ενώ ο αυτοκράτωρ (610-641) του Βυζαντίου Ηράκλειος βρισκόταν στη Λαζική, επικεφαλής της 2ης νικηφόρας εκστρατείας κατά των Περσών επιδρομέων, η Κωνσταντινούπολις πολιορκήθηκε αιφνιδίως απ’ τους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι 6 Αυγούστου 626 κατέλαβαν και την Παναγία των Βλαχερνών στην Πόλιν. Τη νύχτα της 7ης προς 8η Αυγ. 626 ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση κατά της βασιλεύουσας. Ο τότε πατριάρχης Σέργιος περιέτρεχε τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας κι ενθάρρυνε τον λαό στην ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Τη νύχτα εκείνη, φοβερός ανεμοστρόβιλος, που αποδόθηκε σε θεϊκή αρωγή, δημιούργησε τρικυμία και κατέστρεψε τον εχθρικό στόλο, ενώ αντεπίθεση των αμυνομένων προξένησε τεράστιες απώλειες στους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν άπρακτοι. Τον Δεκέμβριο του 627, έχοντας ήδη εισβάλει στο περσικό κράτος, ο Ηράκλειος κατανίκησε και διέλυσε τον περσικό στρατό του βασιλιά Χοσρόη κοντά στη Νινευί…

Ο Μ Ω Σ ΤΟ σημαντικότερο γεγονός δεν είναι το συμβάν του έτους 626. Αλλά το συμβαίνον, διαρκώς, μονίμως από τότε, ανεξαίρετα, κάθε χρόνο, επί 1.390 χρόνια.
- Π Ω Σ ΚΑΙ γιατί αυτή η ανέκπτωτη διάρκεια αιώνων;
- Τ Ι ΟΔΗΓΕΙ τα βήματα των ανθρώπων του 2016, που γεμίζουν τις εκκλησιές κάθε Παρασκευή βράδυ, πέντε βδομάδες μετά από κάθε Καθαρά Δευτέρα, για να μετέχουν ευλαβικά στην ακολουθία της Υπερμάχου Στρατηγού;

Ι Σ Ω Σ Η πληρέστερη απάντηση, επειδή δεν μπορεί να χωρέσει όλη θάλασσα σε οιονδήποτε λάκκο κι αν σκαφτεί, δίδεται, πολυφθόγγως, στον ίδιο τον Ακάθιστο Ύμνο που ψάλλεται ορθοστάδην 1.390 χρόνια:
«Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς.
Χαίρε, βάθος δυσθεώρητον και Αγγέλων οφθαλμοίς».

Με πάντοτε μόνιμη την αγωνιώδη απορία ευλαβικής προθυμίας, όπως του αρχαγγέλου Γαβριήλ, προς την Ωραιότητα της Παρθενίας Της: «Ποίον Σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον; Τι δε ονομάσω Σε; Απορώ και εξίσταμαι. Δι’ ό, ως προσετάγην, βοώ Σοι: Χαίρε η Κεχαριτωμένη». Η Παναγιά μαζί σας. Κι με όλον τον κόσμο…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Για πόσο καιρό ακόμη ματαίως θα περιμένουμε να διαβάσουμε στη «Χαραυγή», στην «Αλήθεια» και στον «Πολίτη», κάποια στον νυν «κρίσιμο χρόνο» άρθρα για τον Ακιντζί, που ν’ αναγνωρίζουν έστω ότι έσφαλαν στις από τον Μάιο 2014 ψευδαισθήσεις τους; Και οι ηγεσίες των ΔηΣυ-ΑΚΕΛ, ομού μετά του Προεδρικού, γιατί άραγε «παίζουν πελλόν»;
Λάζ. Α. Μαύρος