Π Ρ Ο Φ Α Ν Ω Σ στις «διακοινοτικές» διαπραγματεύσεις ο πρόεδρος Αναστασιάδης δεν έχει ακόμη καταφέρει να εξασφαλίσει κάτι καλύτερο από το Σχέδιο Ανάν του 2004, ώστε να αισθάνεται αισιόδοξος πως θα πείσει την πλειοψηφία του λαού. Τα ίδια ίσχυαν βεβαίως και με τον προκάτοχό του, στο ίδιο τραπέζι διαπραγματεύσεων. Πέρα από τις κατά καιρούς ψευδαισθήσεις, ευχολόγια και ρητορείες, η σκληρή πραγματικότητα παραμένει πεισματικώς αμετακίνητη.

Επειδή, ακόμη κι η αλλαγή των προσώπων, αποδεικνύει αδιαλείπτως ότι οι ίδιες πάντα παραμένουν οι τουρκικές απαιτήσεις. Από τον Ντενκτάς, τον Ταλάτ, τον Έρογλου ώς τον Ακιντζί και από τον Νιχάτ Ερίμ έως τον Νταβούτογλου: Αταλάντευτα σταθερές για τη σταδιακή επίτευξη των τουρκικών στόχων. Σταθερότητα στόχων και επιδιώξεων, υπηρετούμενη απ’ όλες ανεξαιρέτως τις τουρκικές κυβερνήσεις, εκλελεγμένες ή πραξικοπηματικές, αμιγώς κεμαλικές δεξιές ή αριστερές, κεμαλο-ισλαμικές ή αμιγώς ισλαμικές, όπως η εν εξουσία από 2002 έως σήμερα, του Ερντογάν.

Τ Ο Υ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ πρωτοσύμβουλος στις διαπραγματεύσεις είναι ο, μακράν εμπειρότερός του, κ. Πολύβιος Γ. Πολυβίου. Υπήρξε σύμβουλος του Γλαύκου Κληρίδη, παρών στις ιταμές διαπραγματεύσεις της Γενεύης με τους Τούρκους Εισβολείς, μεταξύ των δύο φάσεων του Αττίλα, 10-14 (ώρα 03:00) Αυγούστου 1974, μιάμιση ώρα πριν από την έναρξη του Αττίλα-2. Υπήρξε, αργότερα, 1980 - 1987, σύμβουλος και του Σπύρου Κυπριανού. Έχει συγγράψει βιβλία για τις διαπραγματεύσεις, ανάμεσα στα οποία, το 2010: «Η διπλωματία της εισβολής - Η διάσκεψη της Γενεύης για την Κύπρο τον Αύγουστο του 1974» (εκδ. Καστανιώτη σελ. 253) . Γνωρίζει με πάσαν λεπτομέρεια τη διαχρονική επιμονή των Τούρκων στο είδος της «λύσης» για το οποίο αναμένουν την ελληνική υπογραφή υποταγής.

Μ Α Ζ Ι ΤΟΥ στις συνομιλίες ο κ. Αναστασιάδης έχει και τον κυβερνητικό του εκπρόσωπο κ. Νίκο Χριστοδουλίδη. Έμπειρος και του λόγου του πανεπιστημιακός, με θητεία και στο Υπουργείο Εξωτερικών κι επιστημονικός μελετητής των διαδοχικών σχεδίων λύσης του Κυπριακού, για τα οποία είχε εκπονήσει το 2009 και το βιβλίο «Τα σχέδια λύσης του Κυπριακού 1948 -1978» (εκδ. Καστανιώτη σελ.332).

Γ Ν Ω Ρ Ι Ζ Ε Ι διαχρονικά, ο Ν. Χριστοδουλίδης, εκείνο που έγραψε και στα συμπεράσματα του βιβλίου του: «Η συγκριτική μελέτη των σχεδίων λύσης του Κυπριακού επιτρέπει στον μελετητή ένα επιπλέον συμπέρασμα, του οποίου η σημασία για το παρόν αλλά και για το μέλλον δεν θα ήταν σοφό να υποτιμάται. Από μια πρώτη συγκριτική ανάλυση των σχεδίων λύσης που επιχειρείται στην παρούσα μελέτη, προκύπτει ξεκάθαρα η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΩΝ σε σχέση με τη μορφή και το περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού Ζητήματος, σε αντίθεση με την πολιτική της ελληνικής πλευράς. Διαπιστώνεται, λοιπόν, αβασάνιστα η ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ της Άγκυρας σε ξεκάθαρους στόχους για την εκπλήρωση των οποίων η Τουρκία εργάζεται κατά τρόπο ΣΥΝΕΠΗ. Από το 1956 και εντεύθεν γίνεται σαφές ότι στόχος της είναι η επίτευξη διχοτομικής λύσης στο Κυπριακό, γι’ αυτό και ΟΛΕΣ οι αποφάσεις και ενέργειες τόσο της Άγκυρας όσο και της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων, απολύτως ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΑ αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του συγκεκριμένου στόχου» (σελ. 247).

Σ Η Μ Ε Ι Ω Ν Ε Ι , επίσης, στο βιβλίο του και τις όμοιες διαπιστώσεις που πρώτος είχε τεκμηριώσει ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, βάσει και των Εκθέσεων Νιχάτ Ερίμ 1956, στο δικό του τρίτομο βιβλίο «Η άλλη πλευρά» 1982. Επίσης την επιστημονική μελέτη «Από τις Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ στο μάθημα εθνικής ασφάλειας: Παράμετροι της τουρκικής στοχοθεσίας για την Κύπρο 1955-2006» του Γιώργου Αγγελοτόπουλου, που υπηρετούσε τότε στο Γραφείο Τύπου της πρεσβείας της Ελλάδος στη Λευκωσία.

Α Μ Φ Ο Τ Ε Ρ Ο Ι , Πολυβίου & Χριστοδουλίδης, είναι βέβαιο ότι θα έχουν ήδη μελετήσει και το «Στρατηγικό Βάθος» του Αχμέτ Νταβούτογλου, που εκδόθηκε στα ελληνικά το 2010 (εκδ. Ποιότητα σελ. 845), στο οποίο περιέχεται η νεο-οθωμανική επαύξηση της διαχρονικά σταθερής στρατηγικής της Τουρκίας. Θα έχουν ήδη μελετήσει τη ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ και στο 105 σελίδων έγγραφο που κατέθεσε η Τουρκία (Νταβούτογλου & Τσιαβούσογλου) 23.6.2014 στην ΕΕ: Την επίμονη σταθερότητά τους για «Εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία» και τον τουρκικό εκθειασμό των Κοινών Ανακοινωθέντων Χριστόφια - Ταλάτ 23.5.2008 και Αναστασιάδη - Έρογλου 11.2.2014 και γνωρίζουν, παρόντες στο τραπέζι με τον Ακιντζί, πώς επιχειρείται η επίτευξη των σταθερών τουρκικών στόχων:

Μ Ε Τ Α Τ Ρ Ο Π Η ολόκληρης της Κύπρου σε προτεκτοράτο της Τουρκίας, μέσω ενός τ/κ Συνιστώντος Κράτους, νομιμοποιημένου μεν επί της εδαφικής και πληθυσμιακής διχοτόμησης, ισοτίμως συγκυρίαρχου δε, επί της συνολικής κρατικής υπόστασης. Λακωνικότερα: Να αφαιρέσουν απ’ τα χέρια των Ελλήνων την Κυπριακή Δημοκρατία…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ