Ε Κ Α Σ Τ Ο Σ τις προβλέψεις του για το νέο έτος κι η στήλη τις δικές της: Στο Κυπριακό «πάμε… καλά!». Με την έννοια ότι: Εξανεμίζονται οι ελπίδες τους να επιβάλουν την «λύση» της Ισότιμης Τουρκικής Συγκυριαρχίας. Με την έννοια ότι: Ναυαγεί η αισιοδοξία τους να αντικαταστήσουν, να «μετεξελίξουν» (ή όπως αλλιώς σκαρφίζονται και λένε με λέξεις εξωραϊσμού κι εξαπάτησης), την αντέχουσα ακόμη και μη Εκλιπούσα εισέτι Κυπριακή Δημοκρατία, μ’ εκείνον τον Διζωνικό τους Συνεταιρισμό Δύο Ίσου Καθεστώτος Συνιστώντων Κρατών. Τον «σκελετό» του οποίου διαπραγματεύονται ανεπιτυχώς (δόξα τω Θεώ), παρ’ όλες τις «γενναίες [προς τους Τούρκους] προσφορές» τους, από το 2008 ο Χριστόφιας κι από το 2014 ο Αναστασιάδης, με τους Ταλάτ, Έρογλου και Ακιντζί.

Β Ε Β Α Ι Ο Ν είναι ότι: Πολύ μεγαλύτερες απ’ όσες το 2004, έναντι της τότε «λύσης Ανάν», κομματικές πλειοψηφίες ψηφοφόρων κι οπαδών, θα «πετροβολήσουν» τις αυτοπαγιδευμένες στην «ακιντζολαγνεία» τους ηγεσίες των πρώην και νυν κυβερνώντων κομμάτων τους, θεραπαινίδων της «λύσης ΑνΑκ» (Αναστασιάδη-Ακιντζί). Όλα τα ψευδή κι όλα τα παραπλανητικά που συστηματικά εξύφαναν και καλλιέργησαν οι «επικοινωνιολόγοι» της προπαγάνδας, για «συναντιλήψεις» και «συγκλίσεις» και «προόδους» και «κοινό όραμα» στις συνομιλίες, αποδείχθηκαν φούσκες:

Μπαλόνια γεμάτα αέρα. Τα τρύπησαν και τα διέλυσαν, οι προχθεσινές διακαναλιακές αλήθειες που ο Ακιντζί διατύπωσε. Αποδεικνύοντας το εξ αρχής προβλεπόμενο: Κατέστη ευπειθέστατος υπάκουος υπήκοος στας εντολάς που και δημοσίως τού έδωσε από τον παρελθόντα Απρίλιο ο Τούρκος προϊστάμενός του και μόνος εντολέας του, ο κ. Ερντογάν, «ν’ ακούνε πρώτα τ’ αφτιά του τι λέει η γλώσσα του». Κι επαληθεύοντας, ξανά, το επί 25 αιώνες αληθέστατο του Περικλέους στο Α-144 του Θουκυδίδη, «μάλλον γαρ πεφόβημαι τας οικείας ημών αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας».

Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Η πρόβλεψη: Περαιτέρω καθίζηση, αποδυνάμωση και παρακμή θα υποστεί η διασωζόμενη Κυπριακή Δημοκρατία: Σε όλους τους εσωτερικούς και εξωτερικούς Συντελεστές Εθνικής Ισχύος. Εξ αιτίας της εγνωσμένης κι επί παντός αποδεδειγμένης, ανεπάρκειας, αδυναμίας, ανικανότητας κι αναξιότητας του Πολιτικού Προσωπικού της: Των κυβερνώντων, των ηγετών, υποηγετών κι ανθυποηγετών της. Αυτών που συγκροτούν -με την λαϊκή ψήφο πάντα- την άρχουσα εφ’ όλων Ολιγαρχική Κομματική Ηγετοκρατία μας. Έναντι της οποίας, καμιά πειστική προς τους πολίτες Εναλλακτική Προοπτική δεν κατάφερε ακόμη να ορθώσει το… σκορποχώρι της ανάπηρης ίσαμε τώρα, λόγω αρχηγισμών και μικρομάγαζων, αντιπολίτευσής μας.

Κ Α Λ Ο Ν ΝΕΟΝ έτος και Καλή Λευτεριά. Τι άλλο απρόβλεπτο θα φέρει κατά το 2016 η «τύχη» ή η Θεία Πρόνοια, η στήλη στερείται δυνατότητας να το προβλέψει, όσο κι αν προσεύχεται…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ