Σ Υ Μ Β Α Ι Ν Ε Ι ενίοτε, η ακράτεια της αχαλίνωτης δημαγωγίας, ούσα χρονίως εθισμένη σε δύο κυρίως δικές της συστατικές κι εξαρτησιογόνες ουσίες, την μπαγαποντιά και την εξαπάτηση, να υποτροπιάζει σε τέτοιες παραισθήσεις ώστε να εκλαμβάνει το ακροατήριο προς το οποίο απευθύνεται, ως εντελώς ανίδεους, αχάμπαρους, αρχάριους ή άρτι προσεδαφισθέντες εξωγήινους. Ως στερούμενους γνώσης, μνήμης και κρίσης, άμυαλους παθητικούς δέκτες των δικών της εξυπνάδων και παραπλανήσεων...

Σ Υ Μ Β Α Ι Ν Ε Ι αυτό και με τις νέες δηλώσεις κι αφορισμούς που εκτόξευσε προχθές ο πρόεδρος του ΔηΣυ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου εναντίον όλων όσοι διατυπώνουμε ευθαρσώς τους μείζονες φόβους για το πού οδηγείται η πατρίδα μέσα από τις «διακοινοτικές» συνομιλίες - τώρα Αναστασιάδη-Ακιντζί - αποφαινόμενος ότι πρόκειται «για μίαν αρνητική συμπεριφορά που τείνει να παγιωθεί στην κυπριακή κουλτούρα τα τελευταία χρόνια και αφορά, σε πολύ μεγάλο βαθμό, και την αντιμετώπιση του εθνικού προβλήματος. Μία διαχρονική πολιτική συμπεριφορά, που έχει μπει και στην κουλτούρα μας, η οποία συνίσταται στο να μιλούμε πάντα για τα αρνητικά». Με αποκορύφωμα της αβερώφειας εξυπνάδας την ατάκα ότι, «τα όχι και οι αρνήσεις σε μια μη συμφωνία θεωρώ πως στερούνται λογικής» («Σ», 20 τρ., σελ.5)…

Α Λ Λ’ ΟΜΩΣ «τα όχι και οι αρνήσεις» αναφέρονται σε μια ήδη συνομολογηθείσα συμφωνία: Εκείνην που αποτελεί τον «Σκελετό λύσης». Κι η οποία ακούει στ’ όνομα Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη - Έρογλου 11ης Φεβρουαρίου 2014. Και της οποίας κύρια βάση, σκληρός πυρήνας και ουσιαστικότερη ουσία είναι η εκ μέρους των Ελλήνων Κυπρίων παράδοση της νυν κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Τουρκική Συγκυριαρχία. Με μόνο, ως τώρα άγνωστο, τους όρους και τους τρόπους και τα υποτιθέμενα «ανταλλάγματα» που θα συμφωνηθεί αυτή η παράδοση.

Τ Α «ΟΧΙ & ΟΙ ΑΡΝΗΣΕΙΣ» δεν αντιτάσσονται στο άγνωστο. Ούτε στον γάμο του Καραγκιόζη. Αλλά στο είδος και στο περιεχόμενο της «λύσης», που ήδη συμφώνησε και διαπραγματεύεται, υποστηριζόμενος υπό των Αβέρωφ-ΔηΣυ και Άντρου-ΑΚΕΛ, ο κ. Αναστασιάδης. Είδος και περιεχόμενο που η Τουρκία θεωρεί θρίαμβό της. Και γι’ αυτό έκτοτε περιφέρει διεθνώς, στον ΟΗΕ και στην Ε.Ε., ως τρόπαιό της, τη Συμφωνία της 11ης Φεβρ. 2014. Επ’ αυτού του γεγονότος, η αχαλίνωτη δημαγωγία επί 19 μήνες έκτοτε, δεν βρήκε ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ν’ αντιτάξει στην Άγκυρα. Ούτε… κιχ!!!
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Να υπενθυμίσουμε, μήπως, στον κ. Αβέρωφ, ότι η μόνη φωνή που αντιτάχθηκε στο 105σέλιδο της Τουρκίας στην Ε.Ε., Ιούνιο 2014, που προεξοφλούσε ως «Εκλιπούσα» την ΚΔ κι εκθείαζε ως θρίαμβο την 11η Φεβρ. 2014, ήταν της ευρωβουλευτίνας τού… ΔηΣυ(!!!) Ελένης Θεοχάρους και που γι’ αυτό την… έφτυσε κι ο ΔηΣυ κι η Κυβέρνησή του, υποκλινόμενοι ευπειθώς στη… Ρηματική Διακοίνωση (1η μετά τη Χούντα) του κ. Βαγγέλη Βενιζέλου (κρίμα και στο επίθετο);
Λάζ. Α. Μαύρος