Μ Α Τ Α Ι Ω Σ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ - απ’ όσους αναμένουν - κάποια έστω κι υποτυπώδης αντίδραση της κυβέρνησης Αναστασιάδη και των ηγεσιών ΔηΣυ & ΑΚΕΛ, έναντι των δηλώσεων του παράνομου πρέσβη της Τουρκίας στο Ψευδοκράτος κ. Ντεριά Κανμπάι, περί λύσεως «δύο χωριστών εδαφών, δύο χωριστών λαών, δύο χωριστών εθνοτήτων, δύο χωριστών κρατών, τα [οποία] δύο αυτά κράτη μπορούν να ζήσουν κάτω από μια ομόσπονδη δομή δίπλα-δίπλα και σε ορισμένα θέματα στη διεθνή αρένα να έχουν μια φωνή». Ματαίως διότι: Απλούστατα, όλες αυτές τις τουρκικές επιδιώξεις, μία προς μία κι όλες μαζί, τις έχουν ήδη προσφέρει στους Τούρκους οι κ.κ. Χριστόφιας 23.5.2008 και Αναστασιάδης 11.2.2014 στα Κοινά Ανακοινωθέντα τους, με τον κ. Ταλάτ και με τον κ. Έρογλου.

Α Υ Τ Ο Σ ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ είναι ο «Σκελετός λύσης». Το θεμελιώδες περιεχόμενο. Ο σκληρός πυρήνας. Η βάση. Η μορφή κι ο χαρακτήρας της «λύσης», ο οποίος βρίσκεται στο τραπέζι των «διακοινοτικών» συνομιλιών. Απολύτως ξεκάθαρα και χωρίς ασάφειες: Από το 2008 με ΠτΔ τον κ. Χριστόφια, μέχρι τούδε που συνεχίζει, επαυξάνοντας, ο από το 2013 ΠτΔ κ. Αναστασιάδης. Το είδος της «λύσης ΑνΑκ» (Αναστασιάδη - Ακιντζί).

Μ Ι Α ΠΡΟΣ ΜΙΑ κι όλες μαζί, αυτές οι τουρκικές απαιτήσεις βρήκαν την ικανοποίησή τους στα κείμενα που συνομολόγησαν ως «βάση της λύσης» οι δύο αυτοί ΠτΔ. Κι ο καθένας μπορεί να το διαπιστώσει μελετώντας τα ΚΕΙΜΕΝΑ 23ης Μαΐου 2008 και 11ης Φεβρουαρίου 2014. Αποτελούν, αμφότερα, την επί των δύο χωριστών εδαφών, επί των δύο χωριστών λαών (πρώην αναφερομένων ως «κοινοτήτων», με «διακριτή ταυτότητα και ακεραιότητα αμφοτέρων» 11.2.14), επί των δύο χωριστών Συνιστώντων Κρατών (πολιτειών), των δύο χωριστών εθνοτήτων, εφαρμογή τής πρωταρχικής απαίτησης των Τούρκων και της έκτοτε υποταγής των Ελλήνων για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ).

Δ Ι Κ Α Ι Ω Σ Η ΤΟΥΡΚΙΑ θεώρησε ότι οι δύο συμφωνίες που πέτυχαν τα όργανά της με τους κ.κ. Χριστόφια και Αναστασιάδη αποτελούν θρίαμβο τής πολιτική της. Γι’ αυτό, τις προβάλλει έκτοτε διεθνώς ως κύριο επιχείρημά της. Για τον ίδιο λόγο τις παρέθεσε, ονομαστικά εκθειάζοντάς τες, στο 105σέλιδο Έγγραφό της προς την ΕΕ της 23ης Ιουνίου 2014. Το οποίο, παρέλαβε τότε στις Βρυξέλες ο κ. Βαγγέλης Βενιζέλος, εκτοξεύοντας την 1η μετά την ανθελληνική Χούντα του 1967-1974 «ρηματική διακοίνωση», εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή διαμαρτυρήθηκε στην Ευρωβουλή η Ευρωβουλευτίνα (του… ΔηΣυ!!!) κ. Ελένη Θεοχάρους.

Ε Π Ε Ι Δ Η : ΑΥΤΗ είναι η κατακτηθείσα από την Τουρκία μέσω των «διακοινοτικών» Χριστόφια-Αναστασιάδη λύση. Κατ’ ακριβολογίαν, η ήδη συνομολογημένη ΥΠΟΣΧΕΤΙΚΗ λύσης: Αφού ακόμη δεν κατέληξε σε τελικό κείμενο που να ΄χει εγκριθεί από τα δύο ξεχωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα των δύο ξεχωριστών Δικοινοτικώς λαών, των δύο Διζωνικώς ξεχωριστών εδαφών, των δύο ξεχωριστών, συνιδρυτικών Συνιστώντων Κρατών (πολιτειών). Επ’ αυτού δήλωσε κακοφανισμένος ο παράνομος Τούρκος πρέσβης: Για το ότι ισχύει ακόμη η αρχή «τίποτε δεν είναι συμφωνημένο μέχρι να συμφωνηθούν όλα». Τόσα που κέρδισε η Τουρκία στις «διακοινοτικές», της προκαλεί δυσφορία που δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί.

Α Δ Η Μ Ο Ν Ε Ι Η ΤΟΥΡΚΙΑ. Αυτό είναι το νόημα της δυσφορίας του παράνομου πρέσβη, γιατί αργοπορεί η συμφωνηθείσα «λύση». Την ίδια αδημονία εκφράζει με δηλώσεις για «λύση εντός μηνών» ο κ. Ακιντζί, ο κ. Ερντογάν, ο κ. Νταβούτογλου, ο κ. Τσαβούσογλου κι όποιος άλλος επίσημος της Τουρκίας και του κατοχικού της Ψευδοκράτους κάνει δηλώσεις εσχάτως.

Κ Ο Ρ Υ Φ Α Ι Ο τού αναμενομένου από την Τουρκία διαχρονικού θριάμβου τής πολιτικής της στο Κυπριακό, που αισθάνεται σίγουρη ότι θα εξασφαλίσει με τη «λύση ΑνΑκ», είναι: Η εξάλειψη τής εις χείρας των Ελλήνων Κυπρίων από το 1964 κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην ΥΠΟΣΧΕΤΙΚΗ που εξασφάλισε από 11.2.2014, την Εκλιπούσα ΚΔ θα αντικαταστήσει (θα διαδεχθεί στον ΟΗΕ και στην ΕΕ) η νέα κρατική υπόσταση του Διζωνικού Συνεταιρισμού που θα νομιμοποιήσει την ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑΡΧΙΑ εφ’ όλης της Κύπρου. Τα δύο ξεχωριστά κράτη, επί των δύο ξεχωριστών εδαφών, των δύο ξεχωριστών λαών, των δύο ξεχωριστών εθνοτήτων, δεν θα είναι το καθένα ανεξάρτητο να κάνει του κεφαλιού του. Αλλά θα υπόκεινται «στη διεθνή αρένα σε μία φωνή»: Εκείνην που θ’ αποφασίζει ως συγκυρίαρχη, μέσω των Τ/κ, επί της μίας κι αδιαίρετης κυριαρχίας και επί της μίας διεθνούς προσωπικότητας, η ίδια η Τουρκία. Τι δεν έχετε καταλάβει ακόμη;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ