Τ Ρ Ε Φ Ο Υ Μ Ε τον προσήκοντα σεβασμό στις αναλυτικές θέσεις που είχε το θάρρος να διατυπώσει για το Κυπριακό, στα βιβλία του, ο νυν πρωτοσύμβουλος του προέδρου Αναστασιάδη, επιφανής δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου. Γνωστότερος στους πολίτες για τον άθλο του στη διερεύνηση του Ολέθρου της 11ης Ιουλίου 2011, της πολύνεκρης έκρηξης στο Μαρί και τον τεκμηριωμένο καταλογισμό των ευθυνών. Είναι, σήμερα, ο… αρχαιότερα εμπειρότερος ανάμεσα στους συμβούλους του ΠτΔ στις «διακοινοτικές» συνομιλίες.

Α Ρ Χ Α Ι Ο Τ Ε Ρ Ο Σ , ο κ. Π. Πολυβίου, επειδή ήταν μαζί με τον Γλαύκο Κληρίδη, ένας εκ των συμβούλων του, τον ολέθριο Αύγουστο του 1974 στην παρωδία διαπραγματεύσεων με τους Τούρκους Εισβολείς στη Γενεύη, η οποία «κατέληξε» στην εκτόξευση του «Αττίλα Δύο» 14-16.8.1974. Υπήρξε, επίσης, ένας εκ των συμβούλων του τότε ΠτΔ Σπύρου Κυπριανού, 1980 - 1986, όταν είχαν προκύψει, πρώτα, η αυτοανακήρυξη του τουρκικού κατοχικού καθεστώτος σε «κράτος» 1983 (έκτοτε το Ψευδοκράτος) κι ύστερα, 1985, το τότε σχέδιο λύσης, «Ιδέες Κουεγιάρ», εκ του ονόματος του τότε Γ.Γρ. του ΟΗΕ Ξαβιέ Πέρζ ντε Κουεγιάρ.

Τ Ρ Ι Α Ν Τ Α ΕΞΙ χρόνια μετά τον 2ο Αττίλα και 27 χρόνια μετά την ανακήρυξη του Ψευδοκράτους, το 2010, ο κ. Π. Πολυβίου εξέδωσε το βιβλίο του «Το Κυπριακό Πρόβλημα - Παραλογισμοί & Προβληματισμοί», για το οποίο γράψαμε χθες το 2ο άρθρο μας. Το 1ο ήταν στις 27 Σεπτ. 2010, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο. Σήμερα θα σταθούμε στη γνώμη που υποστήριξε, απ’ άκρου εις άκρον, στο εν λόγω βιβλίο του ο νυν πρωτοσύμβουλος του ΠτΔ: Για την αναπόδραστη, κατά τη γνώμη του, ανάγκη, «η οποιαδήποτε λύση [του Κυπριακού] θα πρέπει, είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε είναι άδικο είτε όχι, να ικανοποιεί τα τουρκικά στρατηγικά συμφέροντα» (σελ.26). Και, ιδίως, στο Κεφάλαιο 8 υπό τον τίτλο «Είναι δυνατόν να υπάρξει λύση που δεν επιθυμεί η Τουρκία;» (σελ.91-99).

Μ Ε Λ Ε Τ Ω Ν Τ Α Σ το σύνολο του βιβλίου, ο καθένας δύναται να εντοπίσει ότι ο κ. Π. Πολυβίου ουδόλως μελέτησε την τουρκική στρατηγική και ποια στρατηγικά συμφέροντα η ίδια η Τουρκία ορίζει ως δικά της. Παρ’ ότι ο ίδιος είναι ο «αρχαιότερος» στις διαπραγματεύσεις αντιμετώπισης των Τούρκων, ΟΥΤΕ μελέτησε, ούτ’ αναφέρει καν τα στοιχεία εκείνα που οι ίδιοι οι Τούρκοι, οι πλέον ιθύνοντες διαχρονικά επί του Κυπριακού Τούρκοι, περιέλαβαν στην επίσης διαχρονική στρατηγική τους επί της Κύπρου. Στο βιβλίο του κ. Πολυβίου, ούτε καν ως υποσημείωση ή ως παραπομπή, αναφέρεται οποιαδήποτε έστω και απλή ανάγνωση του συγγραφέα, στον κατ’ εξοχήν Στρατηγικό Σχεδιαστή της Τουρκίας για το Κυπριακό, τον Νιχάτ Ερίμ.

Υ Π Η Ρ Ξ Ε , από το 1956 μέχρι το 1980 που δολοφονήθηκε, ο Ερίμ, ο διαμορφωτής της τουρκικής στρατηγικής και ο ιθύνων νους, τη «γραμμή» του οποίου υλοποιούν έκτοτε όλες ανεξαιρέτως οι τουρκικές κυβερνήσεις, σε όλες τις «κρίσιμες καμπές» του Κυπριακού. Ο κ. Πολυβίου, στο βιβλίο του και στη γνώμη που ο ίδιος διαμόρφωσε, ΑΓΝΟΕΙ παντελώς τον Νιχάτ Ερίμ και το βιβλίο του. Σχημάτισε γνώμη, αγνοώντας και μη έχοντας καν διαβάσει το «άλφα και το ωμέγα» της τουρκικής στρατηγικής. Δεν έχει, επίσης, διαβάσει - κι αυτό φαίνεται από την απουσία οιωνδήποτε αναφορών του - τα βιβλία εκείνων των Τούρκων που ανέλαβαν υπηρεσιακώς να υλοποιήσουν τη Στρατηγική Ερίμ: Του συντάκτη του Επιτελικού «Σχεδίου Ανάκτησης Κύπρου», του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ισμαήλ Τάνσου και του επικεφαλής του Γραφείου Ειδικού Πολέμου στρατηγού Κεμάλ Γιαμάκ.

Γ Ν Ω Μ Α Τ Ε Υ Ε Ι , το 2010 στο βιβλίο του για το Κυπριακό, ο κ. Πολυβίου, χωρίς καν να ΄χει διαβάσει το από 2001 βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος» τού τότε υπ.Εξ της Τουρκίας (νυν πρωθυπουργού) και Σχεδιαστή της Νεο-οθωμανικής Στρατηγικής των κυβερνώντων από το 2002 ισλαμιστών, του Αχμέτ Νταβούτογλου. Γνωματεύει αγνοώντας τι ΟΜΟΛΟΓΗΜΕΝΑ απ’ την ίδια επιδιώκει και πώς το μεθοδεύει η Τουρκία. Γνωματεύει αγνοώντας τι ακριβώς η Τουρκία από Νιχάτ Ερίμ 1956 έως Νταβούτογλου και σήμερα ορίζει ως «τα στρατηγικά της συμφέροντα»…

Ε Π Ι Λ Ε Ξ Α Μ Ε ως προσφερόμενο δείγμα την περίπτωση Πολυβίου. Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν, δυστυχώς, όχι απλώς για τους πρωτοσυμβούλους ή απλούς συμβούλους, αλλά -δυστυχέστατα- και για κείνους που παίρνουν τις αποφάσεις: Τους διαδοχικούς Προέδρους της Δημοκρατίας, υπουργούς και τους ηγέτες των «μεγάλων» κομμάτων της ΚΔ. Όπερ;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ