Μ Ε ΑΛΛΕΣ βέβαια, επί του Κυπριακού, προεκλογικές δεσμεύσεις, ιδίως με το ΔηΚο και το ΕυρωΚο, εξελέγη Πρόεδρος ο κ. Αναστασιάδης και άλλες, διαμετρικά αντίθετες πράξεις, έπραξε, συνυπογράφοντας με τον Έρογλου ως «Σκελετό λύσης», κατά τη δική του έκφραση, την Κοινή Διακήρυξη (ή Κοινό Ανακοινωθέν) της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Το περιεχόμενο του οποίου απορρίπτουν οι ηγεσίες όλων των άλλων κομμάτων - εξ ου κι η εγκατάλειψη της κυβέρνησης από το ΔηΚο - πλην των ηγεσιών των εν συμπλεύσει συνοδοιπορούντων ΔηΣυ-ΑΚΕΛ.

Τ Ο ΓΕΓΟΝΟΣ αυτό νομιμοποιεί τεκμηριωμένα τον ισχυρισμό ότι: Αν ο Αναστασιάδης είχε το θάρρος, την εντιμότητα και την ειλικρίνεια να πει στο εκλογικό σώμα, κατά την προεκλογική περίοδο, τις πραγματικές του προθέσεις στο Κυπριακό, ότι δηλαδή ήταν πρόθυμος να προσφέρει στους Τούρκους ως «Σκελετό λύσης» τον Διζωνικό Συνεταιρισμό Δύο Ίσου Καθεστώτος Συνιστώντων Κρατών («πολιτειών»), με Ισότιμη Επί Παντός Τουρκική Συγκυριαρχία, που υπέγραψε 11.2.2014, προφανώς ΔΕΝ θα εκλεγόταν ποτέ Πρόεδρος.

Κ Α Τ Α ΤΟΝ ίδιον ακριβώς λόγο που ΔΕΝ θα εκλεγόταν το 2008 Πρόεδρος ο Χριστόφιας, εάν κι εκείνος δεν εξαπατούσε το εκλογικό σώμα ως προς τις προθέσεις του στο Κυπριακό, αλλ’ είχε την εντιμότητα, την ειλικρίνεια και το θάρρος να αποκαλύψει, κατά την προεκλογική του εκστρατεία, την προθυμία του να προσφέρει στους Τούρκους τον «Συνεταιρισμό των Δύο Ίσου Καθεστώτος Συνιστώντων Στέιτς» τού Κοινού Ανακοινωθέντος με τον Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008 και τις άλλες, επιπρόσθετες προς τους Τούρκους «γενναίες προσφορές» του, όπως ο ίδιος εκ των υστέρων τις καυχήθηκε. Εξ ου και η εγκατάλειψη της κυβέρνησης Χριστόφια από την ΕΔΕΚ, τότε…

Α Μ Φ Ο Τ Ε Ρ Ο Ι , Χριστόφια και Αναστασιάδης, εξαπάτησαν το εκλογικό σώμα. Με δόλιες και ψευδείς παραστάσεις υπεξαίρεσαν διαδοχικά τη νίκη στις εκλογές, το 2008 ο πρώτος, το 2013 ο δεύτερος. Προς επιβεβαίωση και των στίχων του Διονυσίου Σολωμού, «δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε». Βεβαίως, εν έτει 2008 και 2013, στην Κύπρο με τους περισσότερους «κατά κεφαλήν» πτυχιούχους, το «ευκολόπιστον» του εκλογικού σώματος και δη της κομματικής πελατείας που λειτουργεί με «το Κόμμαν τζιαι τ’ αμμάθκια σας», συγκροτεί πλήρως την έννοια τών εθελο-εξαπατώμενων ψηφοφόρων στους οποίους εν τέλει ανήκει η… τελική ευθύνη - φταίξιμο: «Έτσι λαός, έτσι ηγέτες αξίζει»…

Α Μ Φ Ο Τ Ε Ρ Ω Ν , Χριστόφια & Αναστασιάδη, τις «γενναίες προσφορές» εισέπραξε η Άγκυρα και τις περιφέρει διεθνώς, ως τρόπαιό της για το Κυπριακό. Αποτελούν το κύριο και πιο σημαντικό επιχείρημά της, έναντι πάντων των «ενδιαφερομένων» για τη «λύση» του Κυπριακού, στον ΟΗΕ, στην ΕΕ, σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και έναντι των διπλωματών και κυβερνήσεων όλων των ενδιαφερομένων χωρών. Αποτελούν τον βατήρα και το κεκτημένο επί του οποίου βασίζεται κι ο ισχυρισμός της Τουρκίας, που κατέθεσε στην Ε.Ε. 23.6.2014, περί «Εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας». Αποτελεί, (α) η 23η Μαΐου 2008 των Χριστόφια - Ταλάτ και (β) η 11η Φεβρουαρίου 2014 των Αναστασιάδη - Έρογλου, εξίσου ισχυρό διαπραγματευτικό ανάχωμα της Άγκυρας έναντι οιουδήποτε… Πούτιν, Μπάιντεν, Γιούνκερ, Ευρωκοινοβουλίου ή άλλων που ενδεχομένως επιδεικνύουν ενδιαφέρον για τη «λύση» του Κυπριακού. Βατήρα και κεκτημένο που η Άγκυρα αντιτάσσει ακόμη κι έναντι της Αθήνας, καλώντας την να… πιέσει τους Ελληνοκυπρίους για τη «λύση»…

Β Ε Β Α Ι Ω Σ , με «Σκελετό λύσης» την 11η Φεβρουαρίου, είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να βρεθεί λύση. Επειδή είναι βέβαιο ότι ο κυπριακός Ελληνισμός δεν έχει τάσεις… αυτοκτονίας. Ούτε διάθεση να παραδώσει το κράτος του στην τουρκική επί παντός συγκυριαρχία. Ωστόσο, οι ζημιές και η επιδείνωση που ήδη προστέθηκαν με τις διαδοχικές προεδρίες Χριστόφια και Αναστασιάδη στις «διακοινοτικές» συνομιλίες, συν τα «επιτεύγματα» αμφοτέρων στην οικονομική χρεοκοπία, την κοινωνική εξάρθρωση και τον εκμαυλισμό του κράτους και των θεσμών του, καθιστούν επικίνδυνα εξασθενημένη την Κυπριακή Δημοκρατία.

Τ Ο ΚΑΡΑΒΙ μπάζει από παντού. Κινδυνεύει να φουντάρει. Τα οχυρά κατεδαφίζονται, καταρρέουν και ο Αττίλας τρίβει τα χέρια του για ανέξοδη προέλαση. Στην Άγκυρα, Ερντογάν και Ακιντζί, την 11η Φεβρουαρίου επικαλούνται κι αυτήν ανέλαβε να διεκπεραιώσει ο κ. Έσπεν Μπαρ Άιντα (ή Έιντε) των Η.Ε. με προθυμότατους συμπλέοντες ενταύθα τους κ.κ. Αβέρωφ-ΔηΣυ & Άντρο-ΑΚΕΛ. Πόσα, άραγε, δύναται να διασώσει και (ιδίως) πώς να διασώσει, η εμμένουσα στο ΟΧΙ πλειοψηφία του λαού;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ