Ε Α Ν ΠΡΩΤΕΥΟΝ στη σκέψη δεν ήταν ποιον «δικό μας» θ’ ανεβάσουμε στην εξουσία για να βολέψει εμάς και τους «δικούς μας», της ημετεροκρατίας μας… Εάν δεν ήταν κολλημένη σαν βδέλλα στη σαπιο-νοοτροπία μας η πρωταίτια καρκινογόνος εμφυλιο-διχαστική κυτταρίτιδα «το Κόμμαν τζιαι τ’ αμμάθκια σας», αλλά το συλλογικό μας, της πατρίδας, συμφέρον… Εάν πρυτάνευε στον νου μας η προγονική θουκυδίδεια και μακρυγιάννεια κι εσαεί σοφία ότι:

- «Καλώς μεν γαρ φερόμενος ανήρ το καθ’ εαυτόν διαφθειρομένης της πατρίδος ουδέν ήσσον ξυναπόλλυται, κακοτυχών δε εν ευτυχούση πολλώ μάλλον διασώζεται = Διότι άνθρωπος που ευδοκιμεί εις τας ιδιωτικάς του υποθέσεις, εάν η πατρίς του καταστραφή χάνεται και αυτός μαζί της, ενώ είναι μάλλον πολύ πιθανόν ότι θα σωθή, εάν μεν κακοτυχή ο ίδιος, η πατρίς του όμως ευτυχή» (Θουκυδίδη Β-60.3) και:

- «Ναρθή ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στέργομαι να μου βγάλη και τα δυό μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει, αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια νάχω, στραβός θα να είμαι» (Μακρυγιάννης Βιβλίον Γ΄, Κεφάλαιον Α΄)…

Τ Ο Τ Ε ΘΑ ήταν σε όλους, όχι απλώς κατανοητή, αλλά πρωταρχικά έμφυτη ενστικτωδώς λογική, αντίληψη, νοοτροπία και πρώτιστος γνώμονας αποφάσεων, σχεδιασμών, προβλέψεων και πράξεων, η έννοια της στρατηγικής. Άτρωτη κι αδιάφθορη κι αμόλυντη από τις παραποιήσεις, τις σκόπιμες συγχύσεις και τις δόλιες θολώσεις της. Την είχαμε συνοψίσει οι Έλληνες σε δύο μόνο πράγματα. Τα θεμελιωδώς σπουδαιότερα. Τα εκ των ων ουκ άνευ. Όταν βρεθήκαμε σε ύψιστους κινδύνους αφανισμού και ικετεύαμε μελωδικά την Υπεραγία Θεοτόκο να στρατηγήσει υπέρ μας, ως Υπέρμαχη Στρατηγός:

1ον - «Έχουσα το κράτος απροσμάχητον». Και:
2ον - «Εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον».

Σ Τ Ρ Α Τ Η Γ Ι Κ Η λοιπόν είναι η μόνιμη έγνοια γι’ αυτά τα δυό. Η σταθερή κι αταλάντευτη νοοτροπία, η καθοδηγητική γραμμή πλεύσης, όλων των σχεδιασμών, όλων των αποφάσεων, όλων των ενεργειών, ώστε να καθίσταται το κράτος όλο και πιο απροσμάχητο. Για να έχει τις δυνατότητες, τις ικανότητες, τη βούληση, τον σχεδιασμό, την οργάνωση και την αποφασιστικότητα απόκρουσης όλων (των κάθε είδους - παντοίων) κινδύνων που μας απειλούν, απελευθερώνοντάς μας απ’ αυτούς…

Σ Τ Ρ Α Τ Η Γ Ι Κ Η είναι, εμείς οι Έλληνες, με την πολιτική μας, δύο κράτη έχοντες, να κάνουμε όλα εκείνα που ικετεύουμε μεν «τη Υπερμάχω Στρατηγώ» να μας επιδαψιλεύει, αλλ’ οι ίδιοι «εκάτσαμεν τον μύλον» κι ουδόλως φροντίζουμε «συν Αθηνά και χείρα κίνει»: Την ανόρθωση, την εξασφάλιση, την αύξηση, την ανάπτυξη και την αξιοποίηση των εσωτερικών και εξωτερικών παντός είδους συντελεστών ισχύος, για κράτος απροσμάχητον έναντι παντοίων κινδύνων, με όραμα απελευθέρωσης…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ