Γ Ρ Α Ψ Α Μ Ε ήδη ότι, στην αθλιότητα όπου κατήντησε την πατρίδα και την κοινωνία το πρωταίτιο, παρηκμασμένο, πολιτικό σύστημα της Κομματαρχίας και Κομματοκρατίας, αυτό που με τους όρους και τις αρχέγονες έννοιες της δημοκρατίας επινοήσαμε να προσδιορίζουμε, κατ’ αντιδιαστολή, ως Ολιγαρχική Κομματική Ηγετοκρατία, οι μόνες ίσως ελπίδες κάθαρσης, έστω κι αμυδρές προς το παρόν, που τρέφουν οι πολίτες, στηρίζονται στο Σύστημα Απονομής της Ποινικής Δικαιοσύνης. Στους φορείς και στα όργανα του ισχύοντος Ποινικού Δικαίου εναποθέτει τις ελπίδες της η πληγείσα, καταρρακωμένη κι απελπισμένη κοινωνία. Φορείς, οι οποίοι άρχισαν ν’ αποκαλύπτουν, σιγά-σιγά, την παλαιόθεν καλά κρυμμένη «διακομματικώς» μπόχα και το βόρβορο των συγκοινωνούντων κομματικών - κρατικών - ημικρατικών - δημοτικών - τραπεζικών - ποδοσφαιρικών - επιχειρηματικών - ιδιωτικών κ.ά. ταμείων…

Γ Ρ Α Ψ Α Μ Ε ήδη ότι η Ποινική Δίωξη μοιάζει πως ανέλαβε, σαν μυθικός Ηρακλής, τον σπουδαιότατο άθλο της εκκαθάρισης των Στάβλων απ’ την Κόπρο του Αυγείου. Και ότι, ευνοϊκό για τις Ποινικές Προσπάθειές της, μπορεί ν’ αποβεί το διαπιστωμένο κατ’ επανάληψιν γεγονός ότι: Για την πλειοψηφία της κοινωνίας κατέστη απεχθές και κατάπτυστο, ως γενεσιουργό αίτιο της Κόπρου, το ιδιοτελέστατα αγελαίο προστακτικό «Το Κόμμαν Τζιαι Τ’ Αμμάθκια Σας»…

Γ Ρ Α Ψ Α Μ Ε , επίσης, ότι αυτή η άτυπη εν δυνάμει «συμμαχία» του Αιτήματος της κοινωνίας για κάθαρση αφ’ ενός, με την αναλαμβάνουσα σθεναρώς τα καθήκοντά της Ποινική Δικαιοσύνη αφ’ ετέρου, διανοίγει ευνοϊκότερο Πεδίο Μάχης για τους εντός κομμάτων αποφασισμένους να εκκαθαρίσουν τα του κομματικού «οίκου» τους. Εκεί μέσα βρίσκονται, ως παλαιόθεν κυρίαρχο, ολιγαρχικώς και ιεραρχικώς, σύστημα και μηχανισμός και διαδικασία αναπαραγωγής και νομιμοποίησής του, τα Γελάδια του Αυγείου που έπνιξαν την κοινωνία και την πατρίδα με την Κόπρο.

Γ Ρ Α Φ Ο Υ Μ Ε, λοιπόν, ότι: Όσοι απέμειναν στα κόμματα ευσυνείδητα καθαροί και τίμιοι, οραματιστές της κάθαρσης, ικανοί και πρόθυμοι για την αν-Όρθωση της κοινωνίας και της πατρίδας, τώρα είναι η ώρα να δράσουν και να συμβάλουν αποφασιστικά, εκ των έσω, στην εκκαθάριση της πρωταίτιας σαβούρας. Την γνωρίζουν, ως «αππέσσω», καλύτερα ίσως απ’ τους «αππέξω». Όπως γνωρίζουν ότι, όπως ακριβώς ο… σκαντζόχοιρος, η ηγετοκρατία κι ο μηχανισμός της κομματικής ιεραρχίας, θα οχυρωθεί στο περίκλειστο των αγκαθιών της: Θα ανακηρύξει εαυτήν θύμα επιθέσεων και μάρτυρα διωγμών. Θα παιανίσει γενική κομματική επιστράτευση. Και θα επιχειρήσει ν’ αμυνθεί εξαπολύοντας… «ιερό πόλεμο» κατά πάντων και πασών, με κάθε είδους αντιπερισπασμούς...

Π Ο Σ Ε Σ, άραγε, ελπίδες δικαιούται να εναποθέσει η κομματόπληκτη κοινωνία, στους εντός κομμάτων… τίμιους και καθαρούς που επιμένουν ότι παραμένουν εκεί για το καλό της κοινωνίας και της πατρίδας;

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ