Π Ρ Ο Φ Α Ν Ω Σ τα 31 χρόνια ύπαρξης του Ψευδοκράτους των Τούρκων κατακτητών στα σκλαβωμένα απ’ τον Αττίλα ελληνικά εδάφη της Κύπρου, είναι και τριάντα ένα επιπρόσθετα χρόνια αποτυχημένης ελληνικής πολιτικής. Επιπρόσθετα των προηγηθέντων εννέα ετών, από την εισβολή του Αττίλα 1974. Τόσο πολύ αποτυχημένης πολιτικής ώστε:

Ε Ν Ω ΤΡΕΙΣ μόλις μέρες μετά την ανακήρυξη του Ψευδοκράτους της 15ης Νοεμβρίου 1983 επετεύχθη, στις 18 του ίδιου μήνα, το καταδικαστικό για την παράνομη τουρκική ενέργεια Ψήφισμα 541 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που ζητούσε την ΑΝΑΚΛΗΣΗ της αποσχιστικής τουρκικής ενέργειας και το οποίο επαναλήφθηκε κι ενδυναμώθηκε με το Ψήφισμα 550 της 11ης Μαΐου 1984, η έκτοτε ηττοπαθής, μοιρολατρική, υποχωρητικά συμβιβαστική, μονίμως στερούμενη εθνικής στρατηγικής, ελληνική πολιτική, Λευκωσίας και Αθηνών, της συμμετοχής στις ανέκαθεν τουρκοφόρες «διακοινοτικές» συνομιλίες, κατάφερε να προσφέρει στους Τούρκους κατακτητές και στο Ψευδοκράτους τους, όχι απλώς και μόνο την 31χρονη μονιμοποίηση κι εμπέδωση, αλλά πολύ περισσότερο τις «συμφωνημένες διαχρονικά» προοπτικές νομιμοποίησής του, ως Τουρκοκυπριακού Συνιστώντος Κράτους, Ισοτίμως Συγκυρίαρχου, επί του εφ’ όλης της Κύπρου Διζωνικού Συνεταιρισμού.

Π Ρ Ο Φ Α Ν Ω Σ θα ήταν ορθότερο, αντί τα κόμματα να ξεγελούν εαυτούς και αλλήλους -εξαπατώντας όσους πολίτες απέμειναν στα κόμματα- με επετειακές εκδηλώσεις «καταδίκης του Ψευδοκράτους», δημαγωγικές ομιλίες κι αβολίδωτες ανακοινώσεις, να κλειδώνονταν θα έπρεπε… έσσω τους. Συναισθανόμενα επιτέλους το διαχρονικό μερίδιο ντροπής που τους αναλογεί για το κατάντημα. Ως πρώτη αναγκαία πράξη αυτοκριτικής και αυτομαστιγώματος. Απολύτως αναγκαία προϋπόθεση για την αναζήτηση μιας άλλης πολιτικής. Ικανής ν’ απεγκλωβιστεί απ’ τ’ αμαρτήματα και τα βαρίδια της διαχρονικής ανικανότητάς της.

Δ Υ Σ Τ Υ Χ Ω Σ, όμως, τέτοια γενναιότητα δεν την επιτρέπει ο κομματικός ναρκισσισμός. Υπαίτιος όχι μόνο για τη 40χρονη αποτυχία στο Κυπριακό, αλλά και για πλείονα άλλα κακά που κατάντησαν αυτηνή την πατρίδα, το πολίτευμά της, τους θεσμούς της, πηγή διαρκούς ντροπής, αυξανόμενου μαρτυρίου και ογκούμενης απέχθειας των πολιτών της.

Δ Υ Σ Τ Υ Χ Ω Σ και πάλι, με τέτοιων «προσόντων» κομματικές ηγεσίες, ουδείς μπορεί να είναι αισιόδοξος ότι, λ.χ., η επιτυχία του προχθεσινού καταδικαστικού για τους Τούρκους Ψηφίσματος της Ευρωβουλής, δεν θα καταλήξει στον ίδιο κάλαθο των αχρήστων. Η αποδεδειγμένα χρησιμότατη για το κατοχικό Ψευδοκράτος λιγούρα τους για «διακοινοτικές» συνομιλίες κι η πασιφανής διαχρονική ανικανότητα των Ηττημένων Μυαλών τους να σκεφτούν καν οτιδήποτε άλλο, αποτελούν τη μόνιμη και διαρκή ανακούφιση των Τούρκων κατακτητών. Και του πανηγυρίζοντος Ψευδοκράτους τους…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΑ 15.11.14
Μετά τις απειλητικές δηλώσεις που εκτόξευσε κατά της… Εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας ο Τούρκος υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων ύστερα από το Ψήφισμα της Ευρωβουλής, πώς σκέφτονται άραγε να υποδεχθούν στην Αθήνα 5-6 Δεκεμβρίου τον προϊστάμενό του τον κ. Νταβούτογλου; Όπως, άραγε, το 105σέλιδο Έγγραφο της 23ης Ιουνίου ο κύριος Βαγγέλης;
Λάζ.Α.Μαύρος