Μ Α ΚΑΙ βέβαια, μετά την τουρκική εισβολή του Αττίλα 1974, η εξαρχής εσφαλμένη, αδιέξοδη κι αναποτελεσματική των Ελλήνων πολιτική στο Κυπριακό ξεκινά:

(α) Από την αποδοχή και συμμετοχή στη διαδικασία των «διακοινοτικών» συνομιλιών και:

(β) Από την εναρκτήρια συμφωνία «Υψηλού Επιπέδου» των «Τεσσάρων Κατευθυντήριων Γραμμών» Μακαρίου-Ντεντκάς της 12ης Φεβρουαρίου 1977.

Κ Α Ι ΟΣΑ στη συνέχεια προστέθηκαν, παρερχομένων έκτοτε των ετών, στην ίδια διαδικασία των «διακοινοτικών» συνομιλιών, επί της προεδρίας όλων ανεξαιρέτως των διαδοχικών ΠτΔ, Σπ. Κυπριανού, Γ. Βασιλείου, Γλ. Κληρίδη, Τ. Παπαδόπουλου, Δ. Χριστόφια και Ν. Αναστασιάδη, είτε αφορούν συμφωνίες «υψηλού επιπέδου», είτε «προτάσεις της ε/κ πλευράς», είτε Σχέδια Λύσης των διαδοχικών Γ.Γρ. του ΟΗΕ, Βάλτχαϊμ, Κουεγιάρ, Γκάλι, Ανάν, είτε «σχετικά» Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είτε Κοινά Ανακοινωθέντα με Ταλάτ και Έρογλου, το καθένα, με διαφορετική έστω ένταση και σημαντικότητα, αποτελούσε και απέβαινε κι επισώρευε, χειρότερη για τους Έλληνες επιδείνωση επί της ουσίας του Κυπριακού, της μορφής και του περιεχομένου της αναζητούμενης «αμοιβαίως αποδεκτής» λύσης, ενώ, αστιστοίχως, απέφερε σημαντικότατη αποταμίευση διαδοχικώς προστιθέμενων κερδών για τους Τούρκους κατακτητές.

Π Α Ρ Ε Ρ Χ Ο Μ Ε Ν Ω Ν των ετών και των δεκαετιών και συνεχιζομένης, συν τω χρόνω, της διαδικασίας των «διακοινοτικών» συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, οι Τούρκοι Κατακτητές είχαν την ευχέρεια, ατιμώρητοι κι ανενόχλητοι, να εμπεδώνουν:

(α) Επί του εδάφους διαιωνιζόμενη την κατοχή και διχοτόμηση, το τουρκικό ψευδοκράτος, τον παράνομο εποικισμό και τη δημογραφική αλλοίωση, τον στρατιωτικό εξοπλισμό των κατεχομένων ως άρτια πολεμική απειλή κατά των ελεύθερων περιοχών της νήσου και:

(β) Επί του περιεχομένου των «διακοινοτικών» συνομιλιών και της υπό διαπραγμάτευση λύσης, να συσσωρεύουν, από τις διαδοχικές ελληνικές υποχωρήσεις, ένα προς ένα τα στοιχεία και τους όρους για μια λύση διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, Διζωνικού Συνεταιρισμού Δύο Ίσου Καθεστώτος Συνιστώντων Κρατών, ως «ομοσπονδίας» απολύτως και αυστηρώς συγκυριαρχούμενης εξ ίσου απ’ του Τούρκους, ώστε να επιτευχθεί ο μακροχρόνιος στόχος της Άγκυρας για επέκταση του τουρκικού ελέγχου σε ολόκληρη την Κύπρο.

Ε Τ Σ Ι , ΜΙΑ πανεθνική των Ελλήνων στρατηγική για τη διάσωση της Κύπρου οφείλει να μελετήσει, να σχεδιάσει και να μεθοδεύσει τον απεγκλωβισμό ΚΑΙ από την 37χρονη διαδικασία των «διακοινοτικών» συνομιλιών ΚΑΙ από το σύνολο των διαχρονικών Διζωνικών δεσμεύσεων, από Μακαρίου έως και Αναστασιάδη, που έχουν τσεπώσει και περιφέρουν διεθνώς οι Κατακτητές...
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΑ 13.9.14
Πόσοι, άραγε, θα καταπιαστούμε με την επίμοχθη μελέτη του νέου σπουδαίου βιβλίου του καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη, «Οι Ολιγάρχες - Η δυναμική της υπέρβασης και η αντίσταση των συγκατανευσιφάγων», ως συνέχεια του βιβλίου του «Κομματοκρατία και δυναστικό κράτος», αμφότερα των εκδόσεων Πατάκη, ώστε ν’ αρχίσουμε επιτέλους να κουβεντιάζουμε την αναγκαία Επανάσταση των Εννοιών ως προϋπόθεση ανατροπής του παρηκμασμένου μέχρι σαπίλας, σε βάρος της κοινωνίας, πολιτικού «μας» συστήματος;
Λάζ. Α. Μαύρος