Μ Ι Α ΑΠΟ τις σχεδόν μόνιμες διαχρονικά κατηγορίες που διατυπώνονται εναντίον της αρθρογραφίας μας, στο Κυπριακό, ήταν και είναι η εξής: Ότι, κάθε φορά που προκύπτει μια συμφωνία… Μακαρίου ή Κυπριανού με τον Ντενκτάς, κάποια «βολιδοσκόπηση Βάλτχαϊμ», κάποιοι «δείκτες Κουεγιάρ», «δέσμη ιδεών Γκάλι», «σχέδιο Ανάν», ή κάποιο «κοινό ανακοινωθέν» 23ης Μαΐου 2008 Χριστόφια - Ταλάτ, 11ης Φεβρουαρίου 2014 Αναστασιάδη - Έρογλου, εμείς υιοθετούμε την… τουρκική ερμηνεία του περιεχομένου τους.

- Αμέτρητες φορές, πάμπολλοι, μας κατηγόρησαν τα τελευταία 37 χρόνια ότι, όταν εναντιωνόμαστε στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που οι Τούρκοι απαίτησαν και οι ηττημένοι Έλληνες αποδέχτηκαν, της προσδίδουμε το περιεχόμενο που οι Τούρκοι επιδιώκουν και όχι εκείνο που οι εκάστοτε ΠτΔ κι οι κομματικές ηγεσίες λένε ότι προσδοκούν.

Ε Ι Χ Α Ν ΚΑΙ έχουν, οι επικριτές μας, απόλυτο δίκαιο: 100%. Όχι μόνο υιοθετούμε την εκάστοτε τουρκική ερμηνεία, αλλ’ επιδιώκουμε να εξιχνιάζουμε και να προβάλουμε και τι έχουν κρυφό στο μυαλό τους οι Τούρκοι, πίσω από κάθε ερμηνεία που οι ίδιοι εκφέρουν δημοσίως. Και το οποίο εξυπηρετεί -ως εκάστοτε τακτικός ελιγμός- την επίμονα αταλάντευτη ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ της Τουρκίας για «Επανάκτηση Κύπρου», που όρισε από το 1956, με τον Νιχάτ Ερίμ, το τουρκικό κράτος. Και υλοποιούν, απαρέγκλιτα, όλες ανεξαιρέτως οι έκτοτε τουρκικές κυβερνήσεις. Εκλελεγμένες ή πραξικοπηματικές. Κεμαλικές, δεξιές ή αριστερές. Κεμαλοϊσλαμικές ή αμιγώς ισλαμικές, όπως η παρούσα από το 2002 του Ερντογάν.

Π Ρ Ο Χ Θ Ε Σ βγήκε ο συνομολογήσας με τον πρόεδρο Αναστασιάδη τη Συμφωνία - Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου Ντερβίς Έρογλου και ξεσπάθωσε εναντίον των κυπρο-ρωμιών (κκούπρους-ρουμλάρ) ότι, διαπράττουμε [απ’ το 1964]… Κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Απ’ την οποία… διώξαμε τους Τ/κ. Και κατηγόρησε τον ΟΗΕ ότι νομιμοποίησε αυτήν την Κατοχή! Πρόκειται βεβαίως για το ίδιο βιολί που παίζουν οι Τούρκοι από τις 4 Μαρτίου 1964, αδιαλείπτως, εναντίον του Ψηφίσματος 186 του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ. Επί του οποίου θεμελιώθηκε έκτοτε η μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη νομιμότητα τής έχουσας κυβέρνηση Ελλήνων Κυπρίων ΚΔ, κατά παράβαση των Συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου, μετά την ένοπλη Τουρκανταρσία 1963-64 για τη διάλυσή της.

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η , λοιπόν, μία: Ποιος κέρδισε τους περισσότερους «πόντους» απ’ το περιεχόμενο της Συμφωνίας Αναστασιάδη - Έρογλου της 11ης Φεβρουαρίου, σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο επί 50 χρόνια ζήτημα της νομιμότητας ή της «κατοχής απ’ τους κκούπρους-ρουμλάρ» του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας; Οι Έλληνες ή οι Τούρκοι;

ΕΡΩΤΗΣΗ
Όποιος γράφει τις ομιλίες που εκφωνεί, για το Κυπριακό, ο πρόεδρος Αναστασιάδης, είτε είναι στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, είτε - απρεπώς-απρεπέστατα - στις κηδείες Μαρτυρικών Οστών Αγνοουμένων, επί 40 χρόνια ακήδευτων Ηρωικών Συμπολεμιστών, έχει, άραγε, διαβάσει ποτέ τη Στρατηγική των Τούρκων, από τις Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ του 1956 μέχρι το Στρατηγικό Βάθος του νυν Αχμέτ Νταβούτογλου; Και δεν έχει βρει, άραγε, ούτε το παραμικρό, ώστε να ενημερώσει είτε τη διεθνή κοινότητα είτε τον λαό, για το νεο-οθωμανικό παλαιόθεν επεκτατικό, τουρκικό «Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου»;