Π Ρ Ι Ν ΤΡΙΑ χρόνια ήταν οι Βουλευτικές Εκλογές της 22ας Μαΐου 2011. Προκάλεσε έκπληξη η τότε αλματώδης αύξηση της Αποχής. Η οποία, μαζί με τα Λευκά και Άκυρα, είχε φτάσει στο… εντυπωσιακό (τότε!!!) 23,88%. Γράφαμε - τότε - και τα εξής:
- ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μεγάλων κι ολοένα αυξανόμενων μερίδων τού λαού, οι εκλογές δεν αποτελούν πλέον υπόθεση τού λαού. Αποτελούν τον μηχανισμό νομιμοποίησης κι αναπαραγωγής τής Ολιγαρχικής Κομματικής Ηγετοκρατίας. Και του στελεχιακού προσωπικού της. Ο λαός δεν αισθάνεται πλέον τις εκλογές ως δικές του. Δεν τις εμπιστεύεται. Δεν σπεύδει να καταφύγει σ’ αυτές. Κι ούτε εναποθέτει τις ελπίδες του. Πολύ δε περισσότερο δεν κατευθύνει τη δράση και τις ενέργειές του, στις εκλογικές διαδικασίες.
- ΓΡΑΦΑΜΕ επίσης και τα εξής: Ακόμα κι ο τρόπος διά τού οποίου στα κόμματα λαμβάνονται οι αποφάσεις, επί τών σημαντικών θεμάτων πολιτικής, διαψεύδει τον καυχησιάρικο και ψευδή αυτοπροσδιορισμό τους ως «κυττάρων τής δημοκρατίας». Αντιθέτως, επαληθεύει μια ταυτότητα: Της Κομματικής Ολιγαρχικής Ηγετοκρατίας. Η οποία, αφού ιδιοποιήθηκε, κυριαρχεί και δυναστεύει το πολιτικό σύστημα τής ρεππάπλικ.
Πάντα σε βάρος τού λαού κι ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία. Με κύριο μέλημά της, τη διαιώνιση της κυριαρχίας της επί του λαού. Και της διαδοχικής αναπαραγωγής της. Ο τρόπος που παίρνουν τις αποφάσεις οι ηγεσίες των κομμάτων, μακράν κι ερήμην ακόμη και των μελών τού κόμματος, με τους ισχύοντες απαράβατους κανόνες επιβολής τής αρχηγικής ιεραρχίας, αντιμάχεται, αποτρέπει κι απαγορεύει τη λειτουργία και την ανάπτυξη τής όποιας ενδοκομματικής δημοκρατίας. Η ολιγαρχική φύση των κομμάτων, φατριών και κυττάρων τής Ηγετοκρατίας, φυσιολογικά και αναπόδραστα, αποτρέπει και δεν επιτρέπει την ανάπτυξη τής δημοκρατίας στο ισχύον πολίτευμα τής ρεππάπλικ. Οι ανά πενταετία διενεργούμενες εκλογές αποτελούν, στην ουσία, τον μηχανισμό νομιμοποίησης τής υφαρπαγής, του σφετερισμού και της νόσφισης τής εξουσίας τού λαού. Στην ρεππάπλικ κυριαρχεί πάνω σε όλα η Κομματοκρατία. Σε κάθε κόμμα κυριαρχεί, η ολιγαρχική του Ηγετοκρατία.
Τ Ο Τ Ε - το 2011 - η Αποχή είχε τα ποσοστά… 3ου Κόμματος: 23,88% και γράφαμε ότι: Οι Απέχοντες, παρ’ ότι «τρίτο κόμμα», έκαμαν μια τρύπα στο νερό. Μηδενικού εντελώς αποτελέσματος. Που δεν ενόχλησε κι ούτε ποτέ θα ενοχλήσει είτε τους πολιτικούς είτε την πολιτική τους. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι η Αποχή εξυπηρετεί τα δύο μεγάλα κόμματα, ΔηΣυ και ΑΚΕΛ, να διατηρούν την πρωτοκαθεδρία τους. Και τις έδρες τους στη βουλή. Και τους δημάρχους τους. Και τα δημοτικά τους συμβούλια. Και, κυρίως, τις συναλλαγές τους για την επικράτηση στις προεδρικές εκλογές και την κατάληψη τής κυβέρνησης...
Τ Ω Ρ Α οι Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014 ανέδειξαν την Αποχή στο 56,03%. Κι επαλήθευσαν όσα γράφαμε και πριν τρία χρόνια: Ξανά νικητές ΔηΣυ - ΑΚΕΛ. 16,1% ο πρώτος, 11,5% το δεύτερο, με τους λοιπούς στη γνώριμη περίπου ποσοστιαία κατάταξη ουραγούς. Και τον… λαό τής πλειοψηφίας 56,03%, απρόθυμο κι ανίκανο - εισέτι - ν’ ανατρέψει το παραμικρό, απ’ όσα η πρωταίτια Κομματοκρατία τού επιβάλλει…
