Α Π Α Ν Τ Ε Σ ομογνωμούμε -ασχέτως σε ποιους έκαστος καταλογίζει τις ευθύνες- ότι τα 40 χρόνια της τουρκικής κατοχής και τα συμπεριλαμβανόμενα 37 χρόνια της διαδικασίας των διακοινοτικών συνομιλιών προς εξεύρεση αμοιβαίως αποδεκτής λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, οδήγησαν σε αυτό που εκφώνησε προχθές εν Αθήναις ο ΠτΔ κ. Αναστασιάδης: Στον «εφιαλτικό κίνδυνο της τουρκοποίησης των κατεχομένων εδαφών μας». Ο ΠτΔ θυμήθηκε να προβάλει τον ατιμώρητα διαπραττόμενο, επί 40 χρόνια, εκτουρκισμό των σκλαβωμένων εδαφών, προκειμένου να εκθειάσει τη δική του πολιτική (της εναρκτήριας Συμφωνίας του με τον Έρογλου 11.2.2014), εναντίον όσων ο ίδιος εκλαμβάνει ότι… προτιμούν «ν’ αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν, με την προσδοκία μεταβολής των συγκυριών».

Μ Ε Γ Α Λ Η κι υπολογίσιμη μερίδα διατυπώνει, σαφώς, τους φόβους ότι η λύση που ο κ. Αναστασιάδης διαπραγματεύεται, με βάση τη Συμφωνία της 11.2.2014, εμπεριέχει εφιαλτικότερους κατά πολύ κινδύνους: Καθιστάμενοι οι Τούρκοι ισοτίμως συγκυρίαρχοι, συνιδιοκτήτες της κρατικής υπόστασης η οποία θ’ αντικαταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία, θα επεκτείνουν, μεθοδικά, τις επόμενες δεκαετίες, τα σχέδια εκτουρκισμού σε ολόκληρη την Κύπρο.

Ε Ν Α Ν Τ Ι αυτού του εφιαλτικότερου κινδύνου, το επιχείρημα που διατύπωσε εν Αθήναις ο ΠτΔ είναι πως, «η διασφάλιση ότι η τελική λύση θα βασίζεται στις Αρχές και στις Αξίες επί των οποίων εδράζεται η ΕΕ και ότι αυτές οι Αρχές και Αξίες θα διασφαλίζονται και θα είναι σεβαστές σε όλη την επικράτεια». Προκειμένου να εξετασθεί πόσο βάσιμα εναποτίθεται στις «Αρχές & Αξίες της ΕΕ» η οποιαδήποτε ελπίδα διασφάλισης, χρήσιμο είναι να παρατεθεί άλλη μία ορθότατη σκέψη, που είπε αύθις εν Αθήναις ο κ. Αναστασιάδης: «Η ιστορία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι οι συγκυρίες αλλάζουν συνήθως υπέρ των ισχυρών»…

Α Σ Φ Α Λ Ε Σ Τ Ε Ρ Η, ίσως, απάντηση μπορεί να αναζητηθεί στα «ξεροκέφαλα» γεγονότα. Και στα ήδη 10 ετών πεπραγμένα: Πόσο λειτούργησαν, λοιπόν, και ποια αποτέλεσμα είχαν υπέρ των Ελλήνων, άραγε, οι «Αρχές & Αξίες της ΕΕ», έναντι τής (και υποψήφιας για ένταξη) Τουρκίας, στο Κυπριακό, από το 2004 που η Κυπριακή Δημοκρατία κατέστη πλήρες μέλος της ΕΕ και εκεί ο Ελληνισμός διαθέτει έκτοτε, μαζί με το ελλα-δικό μας κράτος, δύο ψήφους; Και πώς, άραγε, θα διασφαλιστούν, αυτές οι «Α&Α της ΕΕ», εάν και όταν οι Έλληνες Κύπριοι, από κράτος ονόματι Κυπριακή Δημοκρατία, μετατραπούν σε συνιστών κρατίδιο ενός νέου Διζωνικού Συνεταιρικού κρατικού μορφώματος, ελεγχομένου ισοτίμως και συγκυριαρχικώς, καθ’ ολοκληρίαν, από τους Τούρκους;