Εντοπίστηκαν νέα λείψανα αγνοούμενων Τουρκοκυπρίων από την Τόχνη, έγραψε χθες (4.2.2014) σε πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ στον «Φιλελεύθερο» ο Βάσος Βασιλείου, αφήνοντας να νοηθεί ότι πρόκειται για τα κόκκαλα θυμάτων του δεύτερου από δύο λεωφορεία όπου, στις 15 Αυγούστου 1974, φορτώθηκαν από Ελληνοκύπριους ενόπλους 84 άοπλοι Τουρκοκύπριοι -άντρες και αγόρια- αυτού του μεικτού χωριού και μεταφέρθηκαν σε λατομείο στην Παρεκκλησιά όπου και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ και θάφτηκαν σε δύο ομαδικούς τάφους.
Απ΄ όσα γνωρίζω για την τύχη των αγνοουμένων αυτών, είχαν βρεθεί αρχικά τα οστά των 47 Τουρκοκυπρίων του πρώτου λεωφορείου στην περιοχή Γεράσας, ενώ μέχρι τώρα η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων έψαχνε τα λείψανα των υπόλοιπων 37 του δεύτερου λεωφορείου. Είναι γενικότερα γνωστές οι πληροφορίες ότι τα θύματα δολοφονήθηκαν και θάφτηκαν στη μια περιοχή και αργότερα ξεθάφτηκαν από τους δολοφόνους και ξαναθάφτηκαν στην άλλη.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μετά την ολοκλήρωση των εκσκαφών για τους Τουρκοκύπριους αγνοουμένους, αναμένεται να καταβληθούν προσπάθειες για να πεισθεί ο τουρκικός στρατός να ανοίξει στρατιωτικές περιοχές στα κατεχόμενα, όπου υπάρχουν ομαδικοί τάφοι Ελληνοκυπρίων δολοφονημένων από Τούρκους το 1974.
Καθώς φέτος συμπληρώνονται 40 ολόκληρα χρόνια από εκείνο το μαύρο καλοκαίρι, γίνεται όλο και πιο δύσκολο για τη νέα γενιά Κυπρίων να γνωρίζει, αλλά και να κατανοεί, ότι πέρα από την κρατική εγκληματικότητα της τουρκικής εισβολής σε βάρος των Ελληνοκυπρίων, διαπράχθηκαν στη δεκαετία 1960, αλλά και το 1974, κάποια βάρβαρα εγκλήματα από Ελληνοκύπριους εξτρεμιστές σε βάρος αθώων Τουρκοκυπρίων.
Όμως με μεγάλη εγκαρδίωση παρατηρώ ότι οι σημερινοί ηγέτες της Νεολαίας των δύο μεγάλων δεξιών κομμάτων, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, έχουν βγει συνειδητά από το λούκι του πολιτικού ναρκισσισμού των προκατόχων τους και είναι αποφασισμένοι να κοιτάξουν κατάματα τις παλιές ουλές και να προχωρήσουν την κοινωνία στην πραγματική δημοκρατία.
Πριν από μια βδομάδα ακριβώς (29.1.2014), σε ανοιχτή διακοινοτική συζήτηση στη Λευκωσία, ενώπιον μεικτού ακροατηρίου Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, είπε ο Πρόεδρος της ΝΕΔΗΚ Γιάννης Παναγιώτου: «Στη χώρα μας δυστυχώς έχουν συμβεί κατά τις προηγούμενες δεκαετίες πολύ άσχημα, σκληρά και φοβερά πράγματα.
Έχουν χυθεί αίμα και δάκρυα και υπήρξαν θάνατοι και πόνος. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα στα πηγάδια στη νότια Κύπρο βρίσκουμε Τουρκοκύπριους, ενώ στον Πενταδάκτυλο υπάρχουν ακόμα κόκκαλα Ελληνοκυπρίων. Χρειάζεται τα λάθη που έγιναν να τα προσεγγίζουμε στις πραγματικές τους διαστάσεις, να τολμήσουμε να παραδεχτούμε και οι δύο κοινότητες τα λάθη που διαπράξαμε, ώστε να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον».
Στην ίδια συζήτηση, είπε ο Πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ Σωκράτης Φράγκου: «Αποτελεί αδήριτη ανάγκη και πρώτιστο στόχο της σημερινής παιδείας του τόπου να αφορά την καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ώστε να επιτύχουμε την επανένωση του τόπου.
Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί ιδιαίτερο καθήκον όλων εμάς.
Γεγονότα τα οποία έχουν στείλει κατά το παρελθόν το μήνυμα ότι οι δύο κοινότητες δεν μπορούν να συνυπάρξουν, σαφώς και πρέπει να μας απασχολούν, όχι φυσικά ως προς την επανάληψή τους, αλλά ως προς την ανάληψη εκείνων των δράσεων που θα μας εφοδιάσουν με όλα τα εχέγγυα για την αποφυγή τους. Ενδεικτικά να αναφέρω, ένθεν και ένθεν, τα γεγονότα στο Κιόνελι και στην Κοφίνου».
Είμαι σίγουρος ότι, ο Σ. Φράγκου, περιλαμβάνει σε αυτά τα γεγονότα και τη σφαγή στην Τόχνη.
