Ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη να διαπιστώσω την ανεξαρτησία και την ελευθερία πνεύματος των ηγετών της Νεολαίας των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Δεξιάς και Κεντροδεξιάς, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, απέναντι στην κομματική γραμμή και σε συμβατικές μισές αλήθειες της πολιτικής ζωής, στη διάρκεια της διακοινοτικής συζήτησης με τίτλο «Πώς η παιδεία μπορεί να συμβάλει στη λύση του Κυπριακού», που αναπτύχθηκε την περασμένη Τετάρτη (29.1.2014) στο Σπίτι της Συνεργασίας, στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία.
Να τι είπε ο Γιάννης Παναγιώτου, Πρόεδρος της ΝΕΔΗΚ: «Στη χώρα μας, δυστυχώς, έχουν συμβεί κατά τις προηγούμενες δεκαετίες πολύ άσχημα, σκληρά και φοβερά πράγματα. Έχουν χυθεί αίμα και δάκρυα και υπήρξαν θάνατοι και πόνος. Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα στα πηγάδια στη νότια Κύπρο βρίσκουμε Τουρκοκύπριους, ενώ στον Πενταδάκτυλο υπάρχουν ακόμα κόκκαλα Ελληνοκυπρίων. Στο εκπαιδευτικό μας σύστημα πρέπει να δοθεί πολλή σημασία στην αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή. Ίσως κάποιοι να θεωρούν ότι είναι καλύτερα να παρουσιάζεται στους νέους μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, μια ωραιοποιημένη πραγματικότητα, όπου να φαίνεται ότι κατά τη δεκαετία 1960 και 1970 στην Κύπρο, ήταν όλα ρόδινα. Δεν ήταν όλα ρόδινα, γιατί αν ήταν όλα ρόδινα στην Κύπρο δεν θα βρισκόμασταν σήμερα εδώ και δεν θα ήταν η χώρα μας μοιρασμένη. Χρειάζεται τα λάθη που έγιναν να τα προσεγγίζουμε στις πραγματικές τους διαστάσεις, να τολμήσουμε να παραδεχτούμε και οι δύο κοινότητες τα λάθη που διαπράξαμε, ώστε να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον».
Είπε, μεταξύ άλλων, ο Σωκράτης Φράγκου, Πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ: «Θεωρώ ότι αν η πολιτική ηγεσία του τόπου αναλάβει τις πραγματικές της ευθύνες, τότε ναι, μπορούμε να αλλάξουμε πολλά. Να ξέρετε πως εμείς οι νέοι συνδικαλιζόμαστε και πολιτικοποιούμαστε, γιατί κι εμείς στεκόμαστε κριτικά απέναντι στις ηγεσίες των δικών μας κομμάτων, πρώτα και πάνω απ’ όλα. Όποιος νέος θεωρεί ότι εμπλεκόμενος σε μια πολιτική οργάνωση νεολαίας θα αποτελεί το φερέφωνο των… σοφότερων, τότε καλό θα ήταν να αφήσει τη θέση του για κάποιους άλλους και να πάει στο σπίτι του. Θα επιμείνω στα όσα έχω αναφέρει, ότι με αλληλοσεβασμό, ανοχή και σεβασμό στη διαφορετικότητα, μπορούμε να βιώσουμε μια πατρίδα χωρίς συρματοπλέγματα».
Μια υπέρβαση που δεν είναι ασήμαντη, προήλθε και από τα Αριστερά, με το ακόλουθο σχόλιο του Χάρη Καράμανου, Γενικού Γραμματέα της ΕΔΟΝ: «Η επαναπροσέγγιση δεν ανήκει μόνο στην ΕΔΟΝ, αντίθετα θα έλεγα ότι πρέπει όλοι να ανησυχήσουμε γιατί ο φασισμός αναβιώνει μέσα στα σχολεία μας. Ως οργάνωση έχουμε καταγγείλει στον Υπουργό Παιδείας και στον Υπουργό Δικαιοσύνης με συγκεκριμένα στοιχεία, φασιστικούς κύκλους μέσα στα σχολεία μας που καλλιεργούν τον εθνικισμό-σοβινισμό, το μίσος ενάντια στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.
Το ίδιο γίνεται και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Έχουμε, λοιπόν, όχι μόνο πολλή δουλειά μπροστά μας, αλλά ένα βουνό που πρέπει να ξεπεράσουμε. Κι έχουμε χρέος όλες οι οργανώσεις εδώ, να στείλουμε αυτό το μήνυμα. Λυπάμαι γιατί σήμερα δεν υπάρχουν τηλεοπτικοί σταθμοί και δημοσιογράφοι από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, πέραν του φίλου του Μάριου. Αυτό τι σημαίνει; Δεν μας προβληματίζει αυτό; Αλλά δεν πρέπει να τα βάλουμε κάτω, ούτε να σταυρώσουμε τα χέρια»...
Κοντοστέκομαι με εγκαρδίωση σε δύο στοιχεία από την παρέμβαση του Χ. Καράμανου. Ότι δεν δίστασε να αναγνωρίσει φωναχτά την πολιτική συμβολή δεξιών κομμάτων, προς κάτι καλό - το καλό που… μονοπωλεί διαχρονικά η Αριστερά.
Και δεν δίστασε να αναγνωρίσει φωναχτά, τη σημασία της δικής μου δημοσιογραφικής κάλυψης της εκδήλωσης - εκφραζόμενος θετικά για έναν δημοσιογράφο… αποδεδειγμένο αντίπαλο της πολιτικής του ιδεολογίας.
