Το δραματικό ερώτημα έθεσε η παγκόσμια γνωστή αμερικανική οικονομική ιστοσελίδα Bloomberg, στον τίτλο του πρόσφατου άρθρου της που ασχολείται με την ερωτική ζωή του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Ολάντ, μετά την αποκάλυψη του σκανδαλοθηρικού περιοδικού «Closer» για τη σχέση του με την ηθοποιό Ζιλί Γκαγέ: «Γιατί ο βαρετός Ολάντ είναι τόσο σέξι;».

Γνωρίζετε βέβαια ότι αναφέρομαι στην εκτός γάμου σχέση του Ολάντ με τις τρεις γυναίκες της ζωής του - τη σοσιαλίστρια πολιτικό και υποψήφια για την Προεδρία της χώρας Σεγκολέν Ρουαγιάλ, μητέρα των τεσσάρων παιδιών του, που εγκατέλειψε για τη δημοσιογράφο Βαλερί Τριερβελέρ, που υποτίθεται απάτησε με τη Ζιλί Γκαγέ. «Όλες υπέροχες, έξυπνες και πετυχημένες», τις χαρακτηρίζει το Bloomberg που σημειώνει: «Κάτι πρέπει να έχει λοιπόν για να τις προσελκύει. Το να αναρωτιέται κανείς τι μπορεί να είναι αυτό, κάνει τον Ολάντ πιο ενδιαφέρων».

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, το σκάνδαλο ενίσχυσε την εικόνα του «ξενέρωτου» Ολάντ στον γαλλικό λαό και ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών. «Παρόλο που ο Ολάντ δεν είναι ο Τζορτζ Κλούνι, οι σεξουαλικές αταξίες δίνουν ελπίδα στον κάθε συνηθισμένο Γάλλο», έγραψε το Bloomberg.

Γράφτηκε, πάντως, ότι αυτό που κάνει ιδιαίτερα γοητευτικό αυτόν τον κατά τα άλλα πληκτικό άντρα δεν είναι άλλο από την εξουσία, που λειτουργεί ως το καλύτερο αφροδισιακό.

Αυτό βέβαια είναι ένα στερεότυπο που προσβάλλει συλλήβδην τις γυναίκες και κυρίως τις όμορφες και φιλόδοξες, καθώς τις παρουσιάζει να κυνηγούν μονίμως τους πλούσιους, τους διάσημους και τους πολιτικά ισχυρούς, έστω και με φαλάκρες, με προτεταμένες κοιλιές και με άχαρους τρόπους.

Ότι δηλαδή είναι συμφεροντολογικά και πονηρά πλάσματα, που βάζουν στην άκρη την ερωτική και σεξουαλική ικανοποίηση με ερωτικά και σεξουαλικά επιθυμητούς άντρες -ή και γυναίκες- προκειμένου να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για ασφάλεια, άνεση και πολυτέλεια, δίπλα σε συζύγους ή ερωμένους χωρίς… χημεία.

Φυσικά δεν ζω σε καμιά παραμυθούπολη, ξέρω ότι υπάρχουν πολλές τέτοιες γυναίκες γύρω μας, αλλά η γενίκευση και η ισοπέδωση σε αυτά τα ζητήματα -και σε όλα τα άλλα- είναι φασιστική.

Άλλο ένα στερεότυπο σε αυτήν την ιστορία αναπαρήγαγα πιο πάνω κι εγώ ο ίδιος, γράφοντας για άντρες με φαλάκρες, με προτεταμένες κοιλιές και με άχαρους τρόπους, που υποτίθεται είναι losers στον έρωτα.

Από πού κι ως πού; Μια φίλη μου μού έδειξε προχθές τη φωτογραφία του εραστή της, ενός φλογερού τύπου που την τρέλανε στο κρεβάτι, όπως μου είπε με ενθουσιασμό - έπεσε η μασέλα μου γιατί έμοιαζε καταπληκτικά με τον… Ολάντ! Το ίδιο στυλ του αφόρητα νομοταγούς και ευυπόληπτου υπάλληλου…

Και λοιπόν; Οι αφόρητα νομοταγείς και ευυπόληπτοι υπάλληλοι δεν μπορούν να είναι καλοί εραστές, όπως είναι προφανώς ο Φρανσουά Ολάντ;

Η απάντηση σίγουρα είναι καταφατική, αφού είναι όλα θέμα… φαντασίας.

Ο Ολάντ είναι απλώς το… πρόσχημα και όχι το κυρίως θέμα.