Ενδιαφέρουσες πτυχές της προσωπικής ζωής και της μακρόχρονης πολιτικής δράσης του 59χρονου Αιγύπτιου αεροπειρατή Seif el-Din Moustafa Imam, που κρατείται στις Κεντρικές Φυλακές από τις 29 Μαρτίου 2016 και έχει υποβάλει αίτηση για πολιτικό άσυλο στην Κύπρο, περιλαμβάνονται στην έφεση για ανατροπή της απόρριψης σε πρώτο βαθμό της αίτησής του, από την Υπηρεσία Ασύλου.

Την έφεση υπέβαλαν εκ μέρους του στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων οι δικηγόροι της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό Νικολέττα Χαραλαμπίδου και Μαρίνα Έλενα Ηρακλείδου. Στην έφεση, όπως και στην πολυσέλιδη δήλωση για το βιογραφικό ιστορικό του, που ο ίδιος έγραψε και απευθύνεται προς το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, αποκαλύπτεται ότι η αεροπειρατεία ήταν ουσιαστικά ένα μόνο επεισόδιο, σε μια τρικυμιώδη πορεία αυτοπραγμάτωσης.

Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς ή όχι με τις πολιτικές επιλογές του Moustafa Imam, που πέρασε στις αιγυπτιακές φυλακές ένα μεγάλο μέρος της ζωής του, περίπου 15 συνολικά χρόνια, κατά διαστήματα από το 1990-2015, για πολιτικούς λόγους, δεν μπορεί παρά ν’ αναγνωρίσει αυτό που θα έλεγα, πολιτικό πάθος του. Αυτό σχετίζεται με τη δράση του ως μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και ως διαφωνών με τα στρατιωτικά καθεστώτα, που εδώ και δεκαετίες κυριαρχούν στην άσκηση της εξουσίας στην Αίγυπτο.

Οι δύο δικηγόροι προσπαθούν πρωτίστως να καταρρίψουν τα ευρήματα της Υπηρεσίας Ασύλου περί «αναξιοπιστίας» του Αιγύπτιου, που οδήγησαν και στην απόρριψη της αίτησής του για παραχώρηση ασύλου στην Κύπρο, τονίζοντας εμφαντικά ότι «η Υπηρεσία Ασύλου αναγνώρισε τον αιτητή ως πρόσφυγα, απλώς και μόνο για να τον αποκλείσει από την ιδιότητα αυτή»(!) και ότι «κρίθηκε ως αναξιόπιστος, στη βάση κακών διαδικασιών».

Σύμφωνα με την έφεση της Ν. Χαραλαμπίδου και της Μ. Ηρακλείδου, «είναι φανερό από τα πρακτικά της συνέντευξης, η οποία διήρκησε 2.5 ώρες, ότι δεν έγινε με τρόπο που να δώσει την ευκαιρία στον αιτητή να αναφέρει ή/και διευκρινίσει ολόκληρο το ιστορικό του και τη δράση του, πριν να καταλήξει στην αεροπειρατεία, κρίνοντάς τον αναξιόπιστο στη βάση ανεπαρκούς, κατά την άποψή μας, συνέντευξης.

»Το ιστορικό που παραθέτει ο αιτητής στη γραπτή του δήλωση είναι τόσο περίπλοκο σε σχέση τόσο με τη δράση του, τις χώρες στις οποίες ταξίδευσε και με ποια διαβατήρια κάθε φορά, που αντικειμενικά η συνέντευξη δεν ήταν ικανή να δώσει την ευκαιρία στον αιτητή, να παραθέσει με λεπτομέρεια και να διευκρινίσει όλα τα θέματα που αφορούσαν στη δράση του.

»Παρά το γεγονός ότι ο αιτητής ερωτάται κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναφορικά με την πολιτική του δράση και στην οποία φανερώνεται η ανάμειξή του με το PLO, αλλά και οι διάφορες συλλήψεις του, εντούτοις δεν γίνονται διευκρινιστικές ερωτήσεις, αναφορικά με τη δράση του στο συγκεκριμένο κίνημα. Ενώ ερωτάται εάν υποβλήθηκε σε συνθήκες κακομεταχείρισης, σε οποιαδήποτε από τις συλλήψεις του, παρά την καταφατική απάντηση του αιτητή, η Υπηρεσία προσπέρασε την απάντηση, εφησυχαζόμενη ότι πλέον τα τραύματα επουλώθηκαν.

»Ωστόσο, υποβάλλεται ότι η μεταχείριση του αιτούντος από τις αιγυπτιακές Αρχές αποτελεί σημαντικό στοιχείο, το οποίο αποκαλύπτει τη μεταχείρισή του από τις Αρχές ως πιθανού πολιτικού αντιφρονούντος. Ο αιτητής αναφέρει ότι ήταν θύμα βασανιστηρίων κατά την κράτησή του σε διάφορες φυλακές, κατά καιρούς. Εντούτοις, ο αρμόδιος λειτουργός ούτε τον παρέπεμψε σε ιατρική εξέταση, μετά από δική του συγκατάθεση, ούτε και τον ενημέρωσε αναφορικά με το δικαίωμά του να προβεί με δική του πρωτοβουλία σε ιατρική εξέταση».