Ένας φίλος μού έστειλε αυτό το βίντεο με τη συνέντευξη της Connie Culp - πέρασαν κιόλας 12 χρόνια από το 2004 που ο άντρας της τήν πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής. Ο παραγωγός του ρεπορτάζ έβαλε τις μορφές της Connie τη μια δίπλα στην άλλη, για να δει ο θεατής τη διαφορά, πριν και μετά τη μεταμόσχευση προσώπου που έκανε, την πρώτη επιτυχημένη, στις ΗΠΑ.

Πριν από τη μεταμόσχευση ήταν σαν μια τερατώδη, ζαρωμένη, μονόφθαλμη μάσκα χωρίς μύτη, χωρίς μάγουλα, χωρίς στόμα. Της είχαν μείνει μόνο το ένα μάτι, οι βλεφαρίδες και το πηγούνι. Είχε δεχτεί κατάμουτρα τον πυροβολισμό, σχεδόν εξ επαφής από τον ζηλότυπο και προβληματικό Tom Culp στο μπαρ που διατηρούσαν, στο Οχάιο - μια εκρηκτική στιγμή που της εξαφάνισε την προηγούμενη ζωή της και άφησε μέσα της τεράστια ψυχικά τραύματα μαζί με τα εκατοντάδες μικροσκοπικά κομμάτια της σφαίρας και των διαλυμένων οστών. Δεν μπορούσε να μιλήσει και ανέπνεε από μια τρύπα, που οι γιατροί της άνοιξαν στο λαιμό.

«Μαμά μού είπες δεν υπάρχουν τέρατα, αλλά να ένα εκεί πέρα», άκουσε να λέει στη μητέρα του ένας πιτσιρικάς, καθώς η Connie ψώνιζε στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς. Το τέρας έβγαλε απ’ τη τσάντα της την άδεια οδηγού κι έδειξε στο τρομαγμένο παιδί τη φωτογραφία της, πριν από την απόπειρα φόνου.

Η Connie έκανε τριάντα εγχειρήσεις για να φτιάξει την παραμόρφωση. Οι γιατροί πήραν κόκκαλα απ’ τα πλευρά και το πόδι της και της τα έβαλαν στις παρειές και στο σαγόνι, πήραν μοσχεύματα απ’ τους μηρούς και της τα έβαλαν στο δέρμα. Αλλά αρχικά δεν μπορούσε να φάει στερεά τροφή, δεν μπορούσε να αναπνεύσει χωρίς τον σωλήνα στον αεραγωγό του λαιμού της, δεν μπορούσε να μυριστεί.

Μερικούς μήνες αργότερα, της μεταμόσχευσαν τα κόκκαλα, τους μυς, τα νεύρα, το δέρμα και τις αρτηρίες μιας γυναίκας που μόλις είχε πεθάνει. Και, σε κάποιο στάδιο, εμφανίστηκε στους δημοσιογράφους με το πρόσωπο της νεκρής - φουσκωμένο και τετράγωνο, ανέκφραστο και τρομακτικό: το υπέροχο πρόσωπο της επιστροφής στους ζωντανούς.

Από τότε μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο για συχνούς ελέγχους της υγείας της. Θα πρέπει να παίρνει φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό της σύστημα. Θα πρέπει να προσέχει γιατί ένα απλό κρυολόγημα μπορεί να τη σκοτώσει.

Ο άντρας της αποπειράθηκε ν’ αυτοκτονήσει αφότου την πυροβόλησε, επιβίωσε και αυτός, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για 7 χρόνια. Η Connie είχε πει ότι παρ’ όλ’ αυτά, τον αγαπούσε και θα τον περίμενε ν’ αποφυλακιστεί για να επιστρέψει κοντά της. Άλλαξε γνώμη, μόνο όταν η κόρη της Alicia τής είπε «μαμά, τι παράδειγμα μου δίνεις, πηγαίνοντας πίσω σε έναν άντρα που σου ανατίναξε το πρόσωπο;»

Η Connie Culp στα 53 της δηλώνει ευτυχισμένη, γιατί μπορεί να φάει πίτσα. Μπορεί να φάει κοτόπουλο. Μπορεί να φάει χάμπουργκερ. Μπορεί να φάει μπισκότα, πίνοντας τον καφέ της. Μπορεί να μιλά. Μπορεί να χαμογελά. Μπορεί να βγαίνει περιπάτους με τα παιδιά και τα εγγόνια της. Μπορεί να μυρίζεται το άρωμα των λουλουδιών και τη βρόμα των υπονόμων.
Λέω πως κάθε φορά που ξεχνούμε τη σημασία αυτών των ασήμαντων πραγμάτων, είναι καλό να σκεφτόμαστε την Connie Culp.