Βλέποντας το λευκό φορτηγάκι του 31χρονου Mohamed Lahouaiej Bouhlel, Τυνήσιου Άραβα με γαλλική υπηκοότητα, κατοίκου Νίκαιας, να είναι ακόμα στον δρόμο της όμορφης, παραθαλάσσιας πόλης, για αστυνομικές εξετάσεις, εκεί όπου την προηγούμενη νύχτα σκόρπισε τον θάνατο και τον τρόμο, με τον ανεμοθώρακά του διάτρητο από τις σφαίρες των αστυνομικών, δεν μπορεί κανείς να μη σκεφτεί πόσο βάρβαρη, αλλά και συνηθισμένη (banal), ήταν αυτή η επίθεση. Πράγμα που την κάνει ακόμα πιο τρομακτική, όπως επεσήμανε το BBC σε σχόλιό του.

Ο δολοφόνος, ένας άντρας που δεν βρισκόταν στον αστυνομικό κατάλογο των φανατικών, ριζοσπαστικοποιημένων μουσουλμάνων και που είχε απασχολήσει την Αστυνομία μόνο για κάποια μικροαδικήματα, δεν χρησιμοποίησε όπλα και εκρηκτικά υψηλής τεχνολογίας, για να σκοτώσει όσο το δυνατό πιο πολλούς - απλώς πάτησε γκάζι κι έπεσε με το βαρύ όχημα, πάνω στο ανύποπτο πλήθος των Γάλλων και των τουριστών που γιόρταζαν την εθνική επέτειο. Σκότωσε 84, μεταξύ τους 10 παιδιά και τραυμάτισε δεκάδες - πολλούς, κρίσιμα. Όταν σταμάτησε το φορτηγό, κατέβηκε κι άρχισε να πυροβολεί αδιάκριτα γύρω του, πριν πέσει νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών.

Τα τέρατα του Ισλαμικού Κράτους έσπευσαν να πανηγυρίσουν και ο εκπρόσωπος της οργάνωσης Abu Muhammad al-Adnani κάλεσε τους οπαδούς της να κάνουν ό,τι έκανε ακριβώς ο μαζικός δολοφόνος της Νίκαιας. Αυτή είναι προφανώς μια αντίδραση για τις σημαντικές απώλειες της τρομοκρατικής οντότητας στην περιοχή που ελέγχει, στη Συρία και το Ιράκ.

Τα συμμαχικά αεροπορικά κτυπήματα, από αμερικανικά και άλλα πολεμικά αεροπλάνα, περιλαμβανομένων γαλλικών, έχουν καταστρέψει το τελευταίο διάστημα μεγάλο αριθμό βασικών εγκαταστάσεων των τρομοκρατών και διευκολύνουν την προέλαση του ιρακινού στρατού και την απελευθέρωση αρκετών περιοχών - κι αυτό έκανε τη Γαλλία, για άλλη μια φορά, στόχο του ΙΚ και των υποστηρικτών του.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η νέα τρομοκρατική επίθεση στη Γαλλία θα εντείνει την ισλαμοφοβία και τις ξενοφοβικές τάσεις στην Ευρώπη και θα ενισχύσει με επιπρόσθετα επιχειρήματα τη δημαγωγία των ακροδεξιών λαϊκιστών και των σκεπτικιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στα κράτη μέλη - που είναι ακριβώς μια από τις επιδιώξεις των τρομοκρατών.

Όμως, άλλη πρέπει να είναι η απάντηση της δημοκρατικής Ευρώπης και του κάθε κράτους ξεχωριστά, σε αυτή την πολιτική του μίσους, της εχθρότητας και της διεύρυνσης του χάσματος μεταξύ του Ισλάμ και της Δύσης.

Την περασμένη βδομάδα, κάλυψα για την εφημερίδα μέρος των γιορτασμών του Ραμαζανιού, στο Τέμενος Ομεριέ, στη Λευκωσία. Ήταν μια εκδήλωση γνωριμίας και αλληλοσεβασμού χριστιανών και μουσουλμάνων, στην καρδιά της κυπριακής πρωτεύουσας.

Στη σημερινή και στην αυριανή έκδοση δημοσιεύεται συμπτωματικά, στον απόηχο του πόνου και του πένθους για τα αθώα θύματα της Νίκαιας, δικό μου ρεπορτάζ από τον «δρόμο των Αράβων», όπως οι αραβόφωνοι καταστηματάρχες και κάτοικοι αποκαλούν μεταξύ τους την οδό Τρικούπη, στην παλιά πόλη.

Κάνω αυτά τα ρεπορτάζ, γιατί πιστεύω ότι οι άνθρωποι, οι πιο πολλοί τουλάχιστον, δεν θέλουν να φεύγουν από κάπου. Θέλουν να πηγαίνουν κάπου - εκεί που θα συναντήσουν τους άλλους.