«Ο κόσμος έχασε μια ηλιαχτίδα», έγραψε για την Juliette Dickstein η πρώην συνάδελφός της στην Αμερικανική Πρεσβεία, στη Λευκωσία, Jessica Adams. Χθες (28 Ιουνίου 2016), η γη της Κύπρου και το εβραϊκό κοιμητήριο της Λάρνακας δέχτηκε στα σπλάχνα της το κουρασμένο σώμα αυτής της γλυκιάς και δυναμικής Αμερικανίδας Εβραιοπούλας, και ήθελα να την αποχαιρετήσω με αυτή τη φωτογραφία της, όταν σπούδαζε Γαλλική Γλώσσα στη Νέα Υόρκη, πριν από τριάντα περίπου χρόνια.

Βέβαια δεν γνώριζα, τότε, την Juliette Dickstein - οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν στον χώρο του ρεπορτάζ πριν από πέντε-έξι χρόνια στη Λευκωσία, όταν συντόνιζε το δικοινοτικό πρόγραμμα της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Κύπρο και όταν δρούσε με παθιασμένη αφοσίωση εναντίον της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των γυναικών και εναντίον κάθε μορφής trafficking.

Αξέχαστη θα μου μείνει η αποστολή Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων στην Ουκρανία, χώρα προέλευσης γυναικών θυμάτων σωματεμπορίας, που η Juliette Dickstein οργάνωσε τον Μάιο 2012 εκ μέρους της Αμερικανικής Πρεσβείας - αυτό το ταξίδι της μιας βδομάδας μού έδωσε την ευκαιρία να τη γνωρίσω καλύτερα και να εκτιμήσω τον επαγγελματισμό, αλλά και την ανθρωπιά της, την ευαισθησία, το χιούμορ και τη γενναιοδωρία της, και να τη νιώθω έκτοτε ως προσωπική φίλη μου, έστω κι αν δεν συναντιόμαστε συχνά.

Την είδα για τελευταία φορά τον Μάρτιο 2015, όταν ως Σύμβουλος Ερευνών του Peace Research Institute Oslo (PRIO) στην Κύπρο, ενός νορβηγικού οργανισμού που προάγει τον διάλογο και τη συνεργασία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, συντόνιζε μια συζήτηση στο Πολιτιστικό Ινστιτούτο «Γκαίτε», στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία, μετά την προβολή της φινλανδικής ταινίας «The Purge» («Η Κάθαρση»), με θέμα την εμπορία ανθρώπων.

Στο πάνελ μαζί της ήταν η Ελληνοκύπρια Χρυστάλλα Κατσαπάου, λειτουργός της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες στην Κύπρο (UNHCR), η Τουρκοκύπρια δικηγόρος Emine Colak, τότε Πρόεδρος του Τουρκοκυπριακού Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Αμερικανίδα Jessica Banuls, λειτουργός στην Πρεσβεία των ΗΠΑ, η Φινλανδέζα Pia Rendic, εμπειρογνώμονας σε θέματα φύλου και ο Δώρος Πολυκάρπου, Εκτελεστικός Διευθυντής της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό.

Σχολιάζοντας μιαν αναφορά της Χρυστάλλας Κατσαπάου, η Juliette Dickstein ανέλυσε το ζήτημα του ψυχολογικού τραύματος των γυναικών θυμάτων σωματεμπορίου και πώς αυτό το τραύμα, συνήθως, τις «καταδιώκει» και τις κάνει «αναξιόπιστες», όταν βρουν τη δύναμη να καταθέσουν στο δικαστήριο ως μάρτυρες κατηγορίας εναντίον των σωματεμπόρων.

Είπε η Juliette ότι «απαιτείται αξιόπιστη μαρτυρία ενός ειδικού, για να εξηγήσει γιατί αυτή η γυναίκα άλλαξε την ιστορία της και δεν είπε την αλήθεια. Γνωρίζουμε ότι πολλές υποθέσεις σωματεμπορίου απορρίπτονται στα δικαστήρια, λόγω έλλειψης αξιοπιστίας από τα θύματα. Γι’ αυτό αρχίσαμε να κάνουμε αυτό που έκανε η Πρεσβεία των ΗΠΑ - εκπαίδευση των λειτουργών πρώτης γραμμής, πάνω στο θέμα του τραύματος».

Θα λείψει σε πολλούς η Juliette Dickstein και πρωταρχικά βέβαια στον σύζυγό της Γιώργο και στις δυο έφηβες κόρες της. Ο οικογενειακός της φίλος Γιώργος Συρίμης σχολίασε ότι «πάλεψε τον καρκίνο με αξιοπρέπεια, χάρη και ισορροπία. Αφήνει πίσω της ένα τεράστιο κενό, αυτό το ηλιόλουστο, πικρό καλοκαίρι της Κύπρου».