Υπάρχει μια ιστορική φωτογραφία, της κοινής στρατιωτικής Γερμανο-σοβιετικής παρέλασης, που τραβήχτηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1939 στην πόλη Brest-Litovsk της Πολωνίας (σήμερα ανήκει στη Λευκορωσία), κατεχόμενης τότε και διαμοιρασμένης ανάμεσα στα βάρβαρα, συμμαχικά καθεστώτα του Χίτλερ και του Στάλιν…

Την αφιερώνω στον αγαπητό Τάσο Δύσπυρο, πρώην κοινοτικό σύμβουλο Αυγόρου με το ΑΚΕΛ, που ζήτησε να του τεκμηριώσω τη συνεργασία της Σοβιετικής Ένωσης και της Ναζιστικής Γερμανίας, πριν από το 1941 που ο Χίτλερ έσπασε τη μεταξύ τους συμφωνία και επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Τα σχετικά άρθρα μου, που προκάλεσαν την οργή του κυρίου Δύσπυρου, γράφτηκαν με επίκεντρο τις βάναυσες επιθέσεις των αγκιτατόρων του ΑΚΕΛ, κατά του Υπουργείου Παιδείας, για το δοκίμιο της Ιστορίας στις Παγκύπριες Εξετάσεις, όπου πολύ σωστά εξισώνεται, ιδεολογικά και ηθικά, ο Ναζισμός-Φασισμός με τον Κομμουνισμό.

Την παρέλαση λοιπόν αυτή, που έγινε για να σημαδέψει την παράδοση της πόλης, από τον Γερμανικό Στρατό στον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό, όπως προνοούσε το τότε μυστικό Πρωτόκολλο Molotov-Ribbentrop, χαιρετούν ο Χιτλερικός Διοικητής Τεθωρακισμένων Heinz Guderian, ιστάμενος δίπλα από τον Σοβιετικό Διοικητή Τεθωρακισμένων, Semyon Krivoshein.

Όπως γνωρίζετε όλοι -και ελπίζω και ο κύριος Δύσπυρος- το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανακήρυξε την 23η Αυγούστου κάθε χρόνου, ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού, για να θυμίζει την 23η Αυγούστου 1939, που υπογράφηκε η επαίσχυντη συμφωνία Molotov-Ribbentrop, μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Χιτλερικής Γερμανίας για εισβολή και διαμοιρασμό μεταξύ τους, της Πολωνίας, που υπήρξε και το έναυσμα για το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αφού λοιπόν ο Τάσος Δύσπυρος ζητά από εμένα να του τεκμηριώσω ιστορικά γεγονότα που τα αποδέχτηκαν ακόμα και οι Ρώσοι κομμουνιστές (αλλά δεν τα αποδέχονται ακόμη οι… Κύπριοι κομμουνιστές), ας μελετήσει τους Σοβιετικούς και Δυτικούς συγγραφείς και ιστορικούς, όπως ο Mikhail Semiryaga, ο Alexander Yakovlev, ο Norman Davies, ο Boris Sokolov, ο Viktor Suvorov, ο Vladimir Bukovsky και πολλοί άλλοι, που πριν και μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 και τη δημοσιοποίηση των μυστικών αρχείων του κομμουνιστικού κόμματος, έφεραν στο φως όλα τα στοιχεία της θηριωδίας του σοβιετικού συστήματος, αλλά και της ανίερης συμμαχίας του με το ναζιστικό καθεστώς.

Για παράδειγμα, ο πρώην πράκτορας των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών, Viktor Suvorov, αποκάλυψε ότι αντιπροσωπία των SS επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ένωση για να μάθει τεχνικές ανέγερσης των στρατοπέδων συγκέντρωσης, που οι Σοβιετικοί γνώριζαν από τη δεκαετία 1920, ενόσω ζούσε ακόμα ο Λένιν, όταν έφτιαξαν τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους διαφωνούντες.

Επρόκειτο για μια συνεργασία που πέρα από την τεχνογνωσία από τη Σοβιετική Αστυνομία NKVD, προς τα Γερμανικά SS, περιλάμβανε τροφοδότηση των Χιτλερικών από τους Σταλινιστές, με μεταλλεύματα και άλλες πρώτες ύλες, προς ενίσχυση της πολεμικής τους μηχανής, αλλά και με σιτηρά, ενώ ο σοβιετικός λαός πέθαινε της πείνας. Ακόμη, στα σοβιετικά αρχεία βρέθηκαν και κατάλογοι έκδοσης από την ΕΣΣΔ, Εβραίων και Γερμανών κομμουνιστών, στο ναζιστικό καθεστώς.

Πέρα από αυτά, το σταλινικό καθεστώς εκτόπισε βίαια και εξόρισε εκατομμύρια Σοβιετικών πολιτών που ανήκαν σε δώδεκα έθνη, από τις περιοχές όπου ζούσαν -Ελληνοποντίους, Τατάρους της Κριμαίας, Πολωνούς, Τσετσένους, Ρουμάνους, Λιθουανούς, Λετονούς, Εσθονούς και άλλους- όπως τεκμηρίωσε ο επιστήμονας που πρώτος αποκάλυψε τον εγκλεισμό αντιφρονούντων σε ψυχιατρεία, ο Ρώσος νευροφυσιολόγος, συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής Vladimir Bukovsky.

Αφήνω βέβαια στην άκρη την προσωπική επίθεση εναντίον μου, από τον Τάσο Δύσπυρο, στη «Γνώμη» (17 Ιουνίου 2016), αφού φαίνεται να μπέρδεψε την Ιστορία με το κουτσομπολιό.