Έναν προσωπικό τόνο έδωσε η πρέσβειρα του Ισραήλ στη Λευκωσία Yael Ravia Zadak, μιλώντας χθες (17 Ιουνίου 2016) σε εκδήλωση στο Υπουργείο Παιδείας για Βράβευση Μαθητικού Διαγωνισμού Γυμνασίων και Λυκείων για το Γκέτο της Βαρσοβίας και την εξέγερση των έγκλειστων Εβραίων κατά των Γερμανών το 1943, ως μέρος των δραστηριοτήτων, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος.
«Αυτή η εκδήλωση σημαίνει πολλά για μένα», είπε η πρέσβειρα αναφερόμενη στον Διαγωνισμό, που προκηρύχθηκε με πρωτοβουλία της Διεύθυνσης Μέσης Εκπαίδευσης, σε συνεργασία με την Πρεσβεία του Ισραήλ στην Κύπρο.
«Όταν ήμουν παιδί, έβλεπα τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος με τους αριθμούς στα χέρια τους σαν τατουάζ, που είχαν χάσει ό,τι είχαν πριν τον πόλεμο - μητέρες, πατέρες, παιδιά, συγγενείς, φίλους τα πάντα. Γεννήθηκα στο Ισραήλ όπως και η μητέρα μου, αλλά η γιαγιά μου ήρθε στο Ισραήλ από την Πολωνία πριν τον πόλεμο, αφήνοντας πίσω της όλη την οικογένειά της, τους δασκάλους, τα ξαδέλφια, τους θείους, τους γείτονες, όλο το χωριό της.
»Ήταν τελικά η μοναδική επιζώσα της οικογένειάς της, γιατί όλοι χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα. Σκεφτείτε ότι 6 εκατομμύρια Εβραίοι δολοφονήθηκαν τότε και μόνο σήμερα, 70 χρόνια αργότερα, άρχισε να κλείνει εκείνο το τεράστιο κενό που δημιουργήθηκε στο έθνος μας. Είμαι σίγουρη ότι στη διάρκεια της μελέτης σας για το Ολοκαύτωμα θα μάθατε για ανθρώπους που άνοιξαν το σπίτι τους σε ανθρώπους που δεν γνώριζαν προηγουμένως και τους έσωσαν τη ζωή.
»Μπορείτε, λοιπόν, να κάνετε τη διαφορά και να σώσετε τη ζωή άλλων, σ’ έναν κόσμο όπου κάποιες ομάδες ανθρώπων δεν ανέχονται τη θρησκεία ή άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά άλλων ανθρώπων. Ένα από τα μαθήματα του Ολοκαυτώματος είναι να έχουμε τα μάτια και τη συνείδησή μας ανοικτή, να μην εθελοτυφλούμε για όσα συμβαίνουν σε άλλους γύρω μας, να μην ανεχόμαστε τον ρατσισμό. Ο καθένας από εσάς ξεχωριστά μπορεί να κάνει τη διαφορά, αφού το εκπαιδευτικό αυτό ταξίδι σάς πάει σε ένα υψηλότερο επίπεδο, σας κάνει καλύτερους πολίτες και καλύτερους ανθρώπους και φέρνει κοντύτερα τους λαούς μας και τα δύο κράτη μας».
Η παρέμβαση της Yael Ravia Zadak είχε την έμπρακτη συνέχειά της, στην παρουσίαση των βραβευμένων εργασιών των μαθητών που ακολούθησε. Κοντοστέκομαι στην υπέροχη συμβολική κατασκευή των μαθητών του Γυμνασίου Ειρήνης και Ελευθερίας Δερύνειας που μοιράστηκαν το 1ο Βραβείο με το Γυμνάσιο Παλουριώτισσας στην κατηγορία Γυμνασίων.
«Για να δείξουμε ότι η ζωή στο Γκέτο δεν ήταν εύκολη και ρόδινη», είπαν τα παιδιά, «τοποθετήσαμε ως δάπεδο, κοφτερά χαλίκια. Όταν πατήσει κάποιος πάνω σε αυτά, πονάει. Με την επιλογή αυτού του υλικού, θέλαμε να τονίσουμε τις κακουχίες και τις δυσκολίες που περνούσαν καθημερινά οι Εβραίοι έγκλειστοι στο Γκέτο. Το Αστέρι του Δαβίδ πάνω στην τραχιά επιφάνεια των χαλικιών, έγκλειστο μέσα στο συρματόπλεγμα του Γκέτο και η φράση “Αιώνια Ελεύθεροι-Αιώνια Περήφανοι”, συμβολίζουν τον αγώνα που έκαναν οι Εβραίοι για να ελευθερωθούν. Δεν παραδόθηκαν στα τελεσίγραφα των Γερμανών, αντιθέτως προτίμησαν να πεθάνουν περήφανοι, πολεμώντας για την ελευθερία τους».
