Η Προοδευτική Κίνηση Καθηγητών, μια ομάδα εκπαιδευτικών που πρόσκεινται στο αυτοαποκαλούμενο κομμουνιστικό ΑΚΕΛ, καταγγέλλει με προχθεσινή (6 Ιουνίου 2016) ανακοίνωσή της το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού «για προσχεδιασμένη αντικομμουνιστική προπαγάνδα» και για «αντιαριστερό μένος» - μια ανακοίνωση γραμμένη στην ξεγραμμένη γλώσσα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, πριν οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης αποτινάξουν με ειρηνικές επαναστάσεις (το 1989-91) το αποτυχημένο, βίαιο σοβιετικό σύστημα που τους επιβλήθηκε για δεκαετίες, μέσα στον εικοστό αιώνα.

Η Προοδευτική βλέπει «προσχεδιασμένη αντικομμουνιστική προπαγάνδα» και «αντιαριστερό μένος» στις Παγκύπριες Εξετάσεις και πιο συγκεκριμένα στο εξεταστικό δοκίμιο του μαθήματος της Ιστορίας.

Σύμφωνα με την ομάδα εκπαιδευτικών του ΑΚΕΛ, «το ερώτημα Β2 του εξεταστικού δοκιμίου της Ιστορίας ζητούσε από τους υποψήφιους να εξηγήσουν πώς η οικονομική κρίση του 1929-1932 συνέβαλε στην κατάλυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού και ταυτόχρονα να παρουσιάσουν, με συντομία, "την άνοδο των αυταρχικών καθεστώτων στην Ευρώπη, κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου”…

Πρόδηλος ο στόχος του Υπουργείου, που επιβεβαιώθηκε περίτρανα με τις προτεινόμενες λύσεις του εξεταστικού δοκιμίου, τις οποίες και αναμέναμε προτού καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα. Να χαλιναγωγήσει, να υποβάλει και εν τέλει να επιβάλει την ταύτιση και την εξίσωση του Φασισμού και του Ναζισμού με τον Κομμουνισμό».

Αυτό, για την Προοδευτική, είναι «ένα εθνικιστικό παραλήρημα με στόχο, εμμέσως πλην σαφώς, τη δαιμονοποίηση της Αριστεράς, ένα παραλήρημα ευθυγραμμισμένο με το ελαμίτικο πνεύμα των ημερών μας».

Να μεταφέρω αρχικά την απογοήτευσή μου γιατί αυτή η χοντροκομμένη προπαγανδιστική παρέμβαση της Προοδευτικής και του ΑΚΕΛ σε ένα εκπαιδευτικό θέμα που αφορά την Ιστορία αποκαλύπτει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η αλλαγή της σταλινικής ηγεσίας του κόμματος, τα τελευταία χρόνια, δεν οδήγησε δυστυχώς στον μετασχηματισμό του σε ένα πραγματικά σύγχρονο, δημοκρατικό, αριστερό κίνημα, τουλάχιστον στο ζήτημα της ιδεολογικής του διάστασης.

Με ψυχροπολεμικές, ξεπερασμένες κινδυνολογίες περί «ελαμίτικου πνεύματος» και περί «εθνικιστικού παραληρήματος», οι καθηγητές του ΑΚΕΛ δεν μπορούν να καταργήσουν την Ιστορία και την πολιτική πραγματικότητα, ότι η ίδια μήτρα γέννησε, τον προηγούμενο αιώνα, τις τερατώδεις κρεατομηχανές του σταλινισμού και του χιτλερισμού, που έστειλαν στα στρατόπεδα θανάτου, στα ψυχιατρεία και στις φυλακές, εκατομμύρια αθώους, που το μόνο τους έγκλημα ήταν η διαφορετικότητά τους και η πολιτική διαφωνία τους προς το καθεστώς.

Το έγραψα και άλλοτε, ότι παρά τη θετική συμβολή του ΑΚΕΛ σε μια σειρά πολιτικών ζητημάτων στην κυπριακή κοινωνία, όπως είναι η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των μειονοτικών κοινοτήτων στο νησί, εντούτοις το κόμμα συνεχίζει να περιχαρακώνεται στην αποτυχημένη μαρξιστική-λενινιστική πρόταση και στην αναχρονιστική ταξική πάλη, που είναι η ιδεολογική τροχοπέδη που δεν το αφήνει να προχωρήσει στο μέλλον.

Η βαριά σκιά του ολοκληρωτισμού είναι εκεί, ενόσω το κόμμα και οι διάφορες οργανώσεις του δεν καταδικάζουν απερίφραστα τη διαφθορά και τις τεράστιες κοινωνικές αδικίες του σοβιετικού συστήματος και ενόσω αφήνουν ουσιαστικά στο απυρόβλητο το τερατώδες έκτρωμά του, τον σταλινισμό - τη χειρότερη δικτατορία στις ανθρώπινες κοινωνίες, πέρα από τον ναζισμό και τον φασισμό.