Παρά τα χαμόγελα της φωτογραφίας, ήταν επώδυνη η συζήτηση που είχα χθες (2 Ιουνίου 2016), στην παρουσία της συναδέλφου Ξένιας Γεωργίου, με την Υπαστυνόμο Ρίτα Σούπερμαν (δεξιά), αμέσως μετά την κατάθεσή της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην πρώτη υπόθεση κατά την οποία αναγνωρισμένο από την Αστυνομία θύμα σωματεμπορίας διεκδικεί αποζημίωση για τη σεξουαλική εκμετάλλευση που υπέστη.

Ναι, ήταν σκληρή η χθεσινή εμπειρία, γιατί επανέφερε στο προσκήνιο την ντροπιαστική εποχή για την Κύπρο, όπου νεαρές γυναίκες γνώριζαν την κτηνώδη βία της καταναγκαστικής πορνείας στα κυπριακά καμπαρέ. (Αυτό το επονείδιστο φαινόμενο δέχτηκε συντριπτικό πλήγμα με την κατάργηση -τον Φεβρουάριο του 2009- της άδειας εισόδου καλλιτέχνιδων και της διακίνησης, με τις ευλογίες του κυπριακού κράτους, 6 χιλιάδων κοπέλων θυμάτων trafficking στα καμπαρέ της Κύπρου, τα περισσότερα από τα οποία αναγκάστηκαν στη συνέχεια να κλείσουν).

Να σημειώσω ότι η υπόθεση αυτή, με ενάγουσα τη Charitin Baez Nunez, από τη Δομινικανή Δημοκρατία, που έχει φύγει στο μεταξύ στη μακρινή πατρίδα της, χρονολογείται από το 2008. Η ποινική πτυχή έχει ήδη εκδικαστεί, με τους κατηγορούμενους να έχουν αθωωθεί, γιατί τα θύματα θεωρήθηκαν από το Δικαστήριο «αναξιόπιστα».

Να θυμίσω ότι η κυρία Σούπερμαν είχε σχολιάσει δημοσίως, σε εκδήλωση στη Λευκωσία τον Απρίλη 2012, ότι «δυστυχώς ακόμα το νομοθετικό μας πλαίσιο απαιτεί την παρουσία του παραπονούμενου στο Δικαστήριο για όλες τις υποθέσεις. Αυτό επηρεάζει αρνητικά, γιατί εμείς έχουμε να κάνουμε με θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και εμπορίας.

Αυτά είναι συνήθως άτομα ευάλωτα, που δεν μπορούν να υποστηρίξουν πειστικά την υπόθεσή τους. Αποτέλεσμα είναι ότι το Δικαστήριο τις κηρύττει αναξιόπιστες και χάνουμε τις δίκες, δηλαδή δεν καταδικάζονται οι ένοχοι».

Σε εκείνη την εκδήλωση, η Ανδρούλα Χριστοφίδου-Henriques, Επίτιμη Πρόεδρος της Οργάνωσης Cyprus Stop Trafficking, είχε πει ότι «είναι φρικιαστική η συμπεριφορά δικηγόρων, σε κάποιες από τις δίκες αυτές, αφού ρωτούν τις κοπέλες “είχε προφυλακτικό ο τύπος”; Και “πόσες φορές σου το έκανε και πώς και από πού;”.

Με κάποιους δικαστές, βέβαια, να επιτρέπουν τέτοιον εξευτελισμό και να μην τον σταματούν. Ένας ξένος που παρακολούθησε μια τέτοια δίκη, μου είπε έξαλλος, “αν είναι έτσι η δικαιοσύνη στην Κύπρο, πρέπει η δημοκρατία σας να ντρέπεται”».

Στη χθεσινή διαδικασία στο Δικαστήριο, και απαντώντας σε ερωτήσεις του δικηγόρου Χάρη Σταυράκη που ανέλαβε την υπόθεση αμισθί (και μάλιστα πληρώνει ο ίδιος τα έξοδα του Δικαστηρίου), η Υπαστυνόμος Σούπερμαν κατέθεσε ότι γνωρίζει τον εναγόμενο Γ. Γεωργίου, «ως το άτομο που έχει κατηγορηθεί από αναγνωρισμένα θύματα ότι τα έχει εκμεταλλευτεί σεξουαλικά» και ότι «γνώρισε την ενάγουσα μέσα στο πλαίσιο των καθηκόντων της».

Τη συνάντησε σε ιδιωτικό καταφύγιο θυμάτων σωματεμπορίου στη Λεμεσό (σ.σ. του πατρός Σάββα Μιχαηλίδη), όπου είχε καταφύγει, αφού δραπέτευσε από το καμπαρέ Roxy στη Λευκωσία στο οποίο εργαζόταν. Πρόσθεσε πως γνωρίζει ότι το καμπαρέ αυτό ανήκει στον εναγόμενο.

Είπε ότι η κοπέλα αυτή και άλλες τρεις, που τις συνάντησε στη Λεμεσό για σκοπούς αναγνώρισης, «ήταν τρομοκρατημένες και σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και οι ίδιες δήλωσαν ότι ήθελαν να καταγγείλουν τα άτομα που θεωρούσαν υπεύθυνα για τη σεξουαλική εκμετάλλευσή τους στο καμπαρέ Roxy».

Η υπόθεση αναβλήθηκε για τις 14 Ιουνίου 2016, οπότε θα γίνει αντεξέταση της Ρίτας Σούπερμαν από τους δικηγόρους του εναγόμενου. Θα είμαστε εκεί.