Η κυβέρνηση της Νορβηγίας, η Ευρώπη και ολόκληρος ο δημοκρατικός κόσμος πληροφορήθηκαν χθες (21 Απριλίου 2016), με μεγάλη έκπληξη, την ετυμηγορία της δικαστίνας Helen Andenaes Sekulic εναντίον του νορβηγικού κράτους, για «εξευτελιστική μεταχείριση» και για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του φυλακισμένου ακροδεξιού τρομοκράτη Anders Breivik, που τον Ιούλιο 2011 δολοφόνησε στο Όσλο 77 άτομα.

Ο κατά συρροήν δολοφόνος, στο όνομα μιας Ευρώπης και μιας Νορβηγίας «καθαρής» από ξένους και ιδιαίτερα μουσουλμάνους, είχε ανατινάξει κυβερνητικά κτήρια στο Όσλο σκοτώνοντας 8 άτομα και στη συνέχεια είχε μεταβεί σε θερινή κατασκήνωση στο νησί Ουτόγια (Utoeya) κοντά στην πρωτεύουσα της Νορβηγίας, όπου εκτέλεσε με πυροβολισμούς, έναν-έναν, με την ίδια ευκολία που θα πυροβολούσε σκυλιά ή γατιά, 69 έφηβους ακτιβιστές και άλλα μέλη της νεολαίας του σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος.

Ο Breivik, που καταδικάστηκε σε 21 χρόνια φυλάκισης, βρέθηκε αυτές τις μέρες για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας, για τον ιδιόμορφο ναζιστικό χαιρετισμό του στο δικαστήριο και βέβαια για την καταγγελία του εναντίον του νορβηγικού κράτους, ότι κρατείται μόνος σε κελί απομόνωσης για 22-23 ώρες το 24ωρο και ότι του απαγορεύεται κάθε επαφή με άλλους φυλακισμένους, πέρα από ένα είδος επικοινωνίας με μέλη του προσωπικού της φυλακής, μέσα από ένα χοντρό γυάλινο τοίχο.

Η δικαστίνα σημειώνει στην απόφασή της ότι «το καθεστώς φυλάκισής του αποτελεί μια παρέκκλιση και μια διάκριση σε βάρος του, που δεν εφαρμόζεται σε κανέναν άλλο φυλακισμένο στη Νορβηγία και είναι μια επιπλέον τιμωρία, που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή». Προσθέτει ότι «το δίκαιο αντιπροσωπεύει τη θεμελιώδη αξία μιας δημοκρατικής κοινωνίας, εφαρμόζεται για όλους, τόσο για τους τρομοκράτες, όσο και για τους δολοφόνους, ενώ το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαιτεί όπως οι φυλακισμένοι κρατούνται σε συνθήκες που δεν ξεπερνούν το αναπόφευκτο, σύμφυτο επίπεδο βασανισμού, στον εγκλεισμό».

Η κυρία Helen Andenaes Sekulic σημειώνει ακόμα ότι η Διεύθυνση των φυλακών «δεν έκανε αρκετά για να εξουδετερώσει τη ζημιά που είχε υποστεί στην απομόνωση», αλλά, αντίθετα, «για μια μεγάλη χρονική περίοδο, ο Breivik υποβαλλόταν σε στέρηση ύπνου, αφού οι φρουροί τον ξυπνούσαν τις νύχτες κάθε μισή ώρα, ενώ συχνά του έκαναν σωματική έρευνα, υποχρεώνοντάς τον να γδυθεί στην παρουσία γυναικών δεσμοφυλάκων, γεγονός που ο ίδιος θεωρούσε ιδιαίτερα δυσάρεστο».

Να θυμίσω ότι η δίκη του Anders Breivik για το μαζικό έγκλημα στο Όσλο, που τέλειωσε τον Αύγουστο 2012, είχε επιφυλάξει επίσης μια έκπληξη στον κόσμο, αφού το νορβηγικό κράτος τον είχε παρουσιάσει ως παράφρονα, δηλαδή ανεύθυνο των πράξεών του και «ακατάλληλο» για φυλάκιση, ενώ ο ίδιος είχε παραδεχτεί τη διάπραξη των φόνων…

Στο τέλος το κράτος «έχασε», ο κατηγορούμενος «νίκησε» και το νορβηγικό σύστημα δικαιοσύνης επέβαλε μια «πολιτική» ποινή, αφού ο Breivik θεωρήθηκε, όχι απλώς ένας μεμονωμένος «τρελός», αλλά εκφραστής του ρατσιστικού κινήματος και ενός μέγιστου πολιτικού κινδύνου, για όλη την Ευρώπη σήμερα.