«Το φύλο είναι συνώνυμο με την ανασφάλεια και τα περιστατικά βίας εναντίον γυναικών και κοριτσιών δεν είναι μεμονωμένα, ατυχή ή ανθρώπινες τραγωδίες, αλλά συνιστούν μία επιδημία», τόνισε η λειτουργός του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως Νάσια Διονυσίου, μιλώντας προχθές (24 Νοεμβρίου 2015) στην πολύ επιτυχημένη εκδήλωση με θέμα τη βία κατά των γυναικών, που οργάνωσαν η πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Κύπρο και η μη κυβερνητική οργάνωση Cyprus Stop Trafficking.

«Το καίριο ζητούμενο που τίθεται μέσω των παρεμβάσεων του Γραφείου μας», συνέχισε, «είναι η ανάγκη, όπως η διάσταση του φύλου ενσωματωθεί σε όλες τις δράσεις και πολιτικές του κράτους που αφορούν στην καταπολέμηση της βίας, και οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με ζητήματα παιδείας, ποινικής δικαιοσύνης, ασφάλειας, δημόσιας υγείας, εργασιακού και μεταναστευτικού καθεστώτος και κοινωνικής ένταξης».

Η Νάσια Διονυσίου είπε, μεταξύ άλλων, ότι «η έμφυλη βία, σε κάθε μορφή και σε όποιο περιβάλλον εκδηλώνεται, συνιστά πάντοτε βία. Δεν αποτελεί ιδιωτική διαφορά, δεν αποτελεί οικογενειακή υπόθεση - είναι έγκλημα και ως έγκλημα θίγει το ίδιο το κράτος και ενδιαφέρει το ίδιο το κράτος και είναι στο κράτος που εναπόκειται η ευθύνη να προλάβει τη βία, να την αποτρέψει, να τη διώξει, να την τιμωρήσει - και όχι να διασώσει την οικογένεια. Και επαναλαμβάνω: Η ευθύνη είναι στο κράτος, και όχι στο άτομο που υφίσταται βία».

Η Νάσια Διονυσίου είπε χαρακτηριστικά ότι «η βία κατά των γυναικών είναι και στη χώρα μας, όχι μόνο σοβαρή, διαχρονική και διαδεδομένη, αλλά δυστυχώς σε πολλές μορφές της συσκοτισμένη, αδιόρατη, ακόμα και αποδεκτή. Η αθέατη πλευρά των συμπεριφορών βίας μέσα στο οικογενειακό, εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον, ο μεγάλος σκοτεινός αριθμός αυτών των περιστατικών, λόγω της δυσκολίας του θύματος να καταγγείλει τον δράστη και η αδυναμία ή και απροθυμία σε κάποιες περιπτώσεις των αρμόδιων Αρχών να αναγνωρίσουν και να αντιμετωπίσουν τη βία κατά των γυναικών ως αδικηματική συμπεριφορά, έχουν ως αποτέλεσμα τη διαιώνιση, ή ακόμα και τη “φυσιολογικοποίηση” της βίας».

Σε παράπονο που δέχθηκε το γυναικείο κίνημα της ΠΕΟ, από γυναίκα θύμα ξυλοδαρμού από τον άντρα της, αναφέρθηκε η παρευρισκόμενη στην εκδήλωση Μαρίνα Κούκου, αποκαλύπτοντας ότι αυτή δεν πήρε ουσιαστική βοήθεια από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας όπου κατέφυγε, αφού, όπως επεσήμανε, οι Υπηρεσίες, με την πολιτική που ακολουθούν, δεν προσφέρουν πραγματική στήριξη στα θύματα βίας. Κι έτσι η γυναίκα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο σπίτι μακρινής της συγγένισσας…

Αξιοσημείωτη είναι η υπενθύμιση από τη Νάσια Διονυσίου, της διαπίστωσης του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως, για την ανυπαρξία δομών ιατρικής, ψυχολογικής και κοινωνικής στήριξης και παρακολούθησης των θυμάτων βιασμού. Όπως είπε, είναι χαρακτηριστικό το παράπονο που έκανε στο Γραφείο της Επιτρόπου γυναίκα θύμα βιασμού, ότι «όταν μετέβη στο νοσοκομείο μετά από τον βιασμό της, της δόθηκε πανατόλ και της είπαν να πάει σπίτι να ηρεμήσει»!