Συνεχίζει να δημιουργεί έργα ψυχής η ομάδα εικαστικής θεραπείας του ξενώνα αποκατάστασης «Αριάδνη», στη Λευκωσία, όπως μου είπε η διευθύντρια του ξενώνα, κλινική ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια Γιώτα Ευσταθίου, ενώ σε λίγες μέρες τα μέλη της ομάδας θα εκθέσουν τη δουλειά τους, σε καφενείο της πόλης. Κουβέντιασα, χθες, με τη Γιώτα Ευσταθίου, εκείνη την πρώτη και μοναδική στο είδος της, έκθεση ζωγραφικής των ενοίκων του ξενώνα, πριν από τέσσερα χρόνια στο Καϊμακλί, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, που τιμάται κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου και προσέτρεξα στην αξέχαστη ομιλία της, τη μέρα των εγκαινίων:

«Η Αριάδνη, που δημιουργήθηκε το 2001, είναι ένας χώρος διαμονής για άτομα με ψυχικές δυσκολίες που χρειάζονται στήριξη και ενθάρρυνση για την ανάπτυξη των δυνατοτήτων τους, μέσω των δραστηριοτήτων και των θεραπευτικών ομάδων που προσφέρονται, σε άριστη πάντα συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και το Τμήμα Ευημερίας, καθώς και με άλλους κυβερνητικούς φορείς. Η συγκίνησή μου είναι τέτοια, που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Θα ήθελα απλώς να ευχαριστήσω πρώτα-πρώτα το σύνολο των ενοίκων του ξενώνα και ειδικότερα αυτούς που ανήκουν στην ομάδα της εικαστικής θεραπείας, που δούλεψαν με ζήλο παρ’ όλες τις δυσκολίες, φόβους για έκθεση, και ψυχικό ξεγύμνωμα που τους απασχολούσαν. Παρ’ όλα αυτά κατάφεραν να εκθέσουν τα έργα τους ισότιμα με κάθε καλλιτέχνη».

Στα εγκαίνια μίλησε και η εικαστική ψυχοθεραπεύτρια Γεωργία Λοΐζου, που τότε είχε την ευθύνη της ομάδας, αναφέροντας ότι «η εικαστική θεραπεία στηρίζεται στην πεποίθηση ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους τη δύναμη της δημιουργίας και κατ’ επέκτασιν τη δύναμη για ζωή. Μέσα από ένα φακό που κοιτάζει τον άνθρωπο στην ψυχή, η τέχνη δεν μπορεί να είναι το αποτέλεσμα, αλλά η διαδικασία. Η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ούτε για τους λίγους και τους εκλεκτούς. Είναι το ανθρώπινο δικαίωμα που ανήκει σε όλους».

Καθώς μου μιλούσε χθες η Γιώτα Ευσταθίου, θυμήθηκα την τόλμη της Αναστασίας, μέλους της εικαστικής ομάδας, να ζωγραφίσει ένα από τα έργα της, πάνω σε σχισμένο καμβά, που αποτέλεσε και τον ισχυρότερο συμβολισμό του ξεχωριστού γεγονότος: Ότι παρά τις «σχισμένες» και τραυματισμένες ζωές τους, παρά τους περιορισμούς και τις δυσκολίες τους, τα άτομα με ψυχικά προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν, να αφήσουν πίσω τους τα τραύματα και να πάνε παρακάτω.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τους βοηθά η «Αριάδνη» να ξετυλίξουν το νήμα, για να προχωρήσουν προς την έξοδο του λαβυρίνθου της ψυχής και της ζωής τους.
Έτσι ώστε μετά να βγουν έξω στο δρόμο και να τον περπατήσουν άφοβα.