Για περισσότερες από δύο εβδομάδες, 14 κρατούμενοι στο κακόφημο κέντρο κράτησης άτυπων μεταναστών στη Μενόγεια συνεχίζουν απεργία πείνας, ζητώντας απελευθέρωση και τερματισμό του άδικου εγκλεισμού τους. Υπογραμμίζω ότι δεν πρόκειται για εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, ούτε για άτομα επικίνδυνα για την κοινωνία. Στην πλειοψηφία τους είναι αιτητές ασύλου, που για κάποιο σοβαρό λόγο δεν έχουν προσωπικά έγγραφα -κυρίως διαβατήριο- και προορίζονται για απέλαση από την Κύπρο.

«Να έχετε υπ' όψιν ότι δεν είμαστε στασιαστές, ούτε επιδιώκουμε φασαρίες, αλλά είμαστε απελπισμένοι κρατούμενοι, που καταφύγαμε σε αυτήν τη μορφή πολιτικής ανυπακοής και ικετεύουμε το Υπουργείο Εσωτερικών και τους υπεύθυνους για τη μετανάστευση να μας αφήσουν ελεύθερους», αναφέρουν σε κοινή επιστολή τους. Την επιστολή υπογράφουν όχι με τα ονόματα, αλλά με τους αριθμούς που είναι καταχωρισμένοι στο κέντρο… Οι απεργοί αρνούνται να επιστρέψουν στα κελιά τους και από την περασμένη Τετάρτη (23.9.2015) παραμένουν στο προαύλιο του κέντρου, αφού παραγνωρίζεται το αίτημά τους να τους επισκεφθεί εκπρόσωπος του Υπουργού Εσωτερικών ή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης.

Όπως επισημαίνει η Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό, στη Μενόγεια εξακολουθούν να κρατούνται παράνομα πολλές ομάδες ατόμων, όπως αιτητές ασύλου, πολίτες της ΕΕ και άτομα που είναι μέλη οικογενειών Κυπρίων ή Ευρωπαίων πολιτών. Είναι, συνεπώς, άμεση ανάγκη να επισκεφθούν τους απεργούς στη Μενόγεια ο Υπουργός Εσωτερικών ή εκπρόσωπός του, να βελτιωθεί ο τρόπος εφαρμογής της Οδηγίας Επιστροφών, ώστε να περιοριστεί η αλόγιστη και παράνομη κράτηση ατόμων που παρουσιάζεται σήμερα, και να απελευθερωθούν όλοι οι αιτητές ασύλου που κρατούνται παράτυπα στη Μενόγεια, όπως και οι κρατούμενοι μέλη οικογενειών Κυπρίων ή Ευρωπαίων πολιτών, οι κρατούμενοι που έχουν οικογένειες στην Κύπρο, ή που βρίσκονται στο νησί για διάστημα πέραν των πέντε χρόνων, ή που δεν έχουν προοπτική για άμεση απέλασή τους από τη Δημοκρατία, ή είναι γονείς ανήλικων παιδιών.

Πρέπει να πω ότι μετά τον σάλο που προκλήθηκε τον Μάρτη 2013, όταν οι κρατούμενοι εξεγέρθηκαν, διαμαρτυρόμενοι για την κακομεταχείρισή τους από τους φρουρούς και όταν οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα (μέσα σε κλειστό χώρο!), για να καταστείλουν τη διαμαρτυρία, οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στη Μενόγεια βελτιώθηκαν, με εντολές του Υπουργείου Δικαιοσύνης και με παρέμβαση του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως, αλλά και ανθρωπιστικών, μη κυβερνητικών οργανώσεων υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Φαίνεται, όμως, ότι συνεχίζεται η πολιτική κράτησης και απέλασης, χωρίς πλήρη και ουσιαστική εφαρμογή της πρόνοιας της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ, ότι η κράτηση γίνεται μόνο αν μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα η απέλαση και όταν αυτή αποτελεί το έσχατο μέτρο, δηλαδή όταν έχουν εξαντληθεί όλα τα υπόλοιπα μέσα.

Υπενθυμίζω ξανά τη δήλωση που ο αρμόδιος για τις συνθήκες κράτησης στη Μενόγεια, Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Ιωνάς Νικολάου, έκανε τον Ιούλιο 2013, παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους, τον Πρόεδρο και τα μέλη της Επιτροπής Παραπόνων για τον χώρο κράτησης στη Μενόγεια, που διόρισε ο ίδιος.

«Το μήνυμα που στέλνουμε καθημερινώς, είναι ότι επιδεικνύουμε τον απαιτούμενο σεβασμό σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, η οποία ευρίσκεται στον τόπο μας», είπε. Ξέρω ότι το εννοούσε, αλλά το μήνυμά του δεν περιλαμβάνει τους αποκλεισμένους ανθρώπους-αριθμούς της Μενόγειας.