Από τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Κυριάκο Ταπακούδη, πήρα και δημοσιεύω την ακόλουθη επιστολή:

«Θέλω να απαντήσω στον αγαπητό δημοσιογράφο της ''ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ'' Μάριο Δημητρίου, χωρίς διάθεση αντιπαράθεσης, καθώς γνωρίζω την καλή γνώμη που έχουν οι αναγνώστες για το πρόσωπό του και τη λογική που διέπουν γενικά τα γραφόμενά του, με την οποία συμφωνώ. Ο αγαπητός δημοσιογράφος ασχολήθηκε επί τριημέρου με ένα άρθρο μου στον ''ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ'', απλό κατά τη γνώμη μου, στο όποιο ανάφερα μερικά ιστορικά δεδομένα για τους οίκους ανοχής και τις λεγόμενες πουτάνες στην Πάφο.

»Παρέθεσα επίσης τη γνώμη πως οι οίκοι ανοχής θα έπρεπε να είναι νόμιμοι, ώστε να μην κινδυνεύουν οι πελάτες από αρρώστιες, γι’ αυτό η Αστυνομία, αντί να κυνηγά τις παράνομες, θα έπρεπε να τις βοηθά να γίνονται νόμιμες, ώστε τοιουτοτρόπως να ελέγχονται και να προστατεύονται, ταυτόχρονα. Με αυτό τον τρόπο, δεν θα μπορούν να τις εκμεταλλεύονται οι νταβατζήδες, ούτε πελάτες κακοί και βιτσιόζοι, να εξασκούν πάνω τους βία. Αυτά υπονοώντας σε όσα έγραψα, κατέληγα στο συμπέρασμα πως ναι, επιτελούν κοινωνικό έργο.

»Θέλω να πω πως, καθώς όλοι γνωρίζουμε, στα ένστικτα του ανθρώπου, το σεξουαλικό είναι το δεύτερο που επηρεάζει τη λίμπιντο, η οποία, όταν δεν ικανοποιηθεί, το άτομο συμπεριφέρεται βίαια, ή προσπαθεί να πλησιάσει άτομα αντίθετου φύλου, με καλή ή κακή συμπεριφορά, παρασύροντας τοιουτοτρόπως πολλά άτομα, με τη θέλησή τους ή όχι, να υποκύπτουν σε σεξουαλικές ορέξεις, δημιουργώντας, πολλές φορές, προβλήματα στο οικογενειακό τους περιβάλλον.

»Αυτά ήθελα να πω εν συντομία στο άρθρο μου, και επιμένω ότι έχω δίκαιο. Με την υπόλοιπη ανάλυση του Μάριου συμφωνώ, όμως οι κατηγορίες που μου επισυνάπτει, καμία σχέση δεν έχουν με όσα εγώ έγραψα. Καταλήγοντας, θέλω να ευχαριστήσω τον καλό δημοσιογράφο για όσα γράφει, καθώς και για το ήθος της γραφής του, που με ευγένεια λέγει όσα έχει να πει».

Αγαπητέ Κυριάκο Ταπακούδη, σ’ ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου για τα καλά σου λόγια και για τον πολιτισμένο και δημοκρατικό τρόπο έκφρασης της διαφωνίας σου, με την άποψη της στήλης. Δεν έχω να προσθέσω πολλά, σε αυτά που ήδη έγραψα. Να πω μόνο ότι οι διευκρινίσεις σου στην απάντησή σου αυτήν επιβεβαιώνουν την παρατήρησή μου ότι επιμένεις στην «ανάγκη» νομιμοποίησης της πορνείας, θεωρώντας ότι ο κόσμος είναι ένα μέρος φτιαγμένο από τους άντρες, για τους άντρες: «Οι οίκοι ανοχής θα έπρεπε να είναι νόμιμοι, ώστε να μην κινδυνεύουν οι πελάτες από αρρώστιες», γράφεις.

Κινδυνεύουν οι πελάτες; Φαίνεται να ξεχνάς ότι ο μισός κόσμος είναι γυναίκες και ότι οι γυναίκες θέλουν να είναι ανεξάρτητες και ελεύθερες από κοινωνικά και άλλα δεσμά, για να μην εξαναγκάζονται να πουλούν το σώμα τους, για να μη γίνονται θύματα βίας και εκμετάλλευσης από σωματέμπορους και για να μη χρειάζονται «προστασία» και «έλεγχο» από την Αστυνομία. Όσο για το σεξουαλικό ένστικτο, το έχουν και οι γυναίκες, αλλά δεν βιάζουν, ούτε εκπορνεύουν κανέναν για να το ικανοποιήσουν.

Λοιπόν, ας παλέψουμε μαζί τους, για έναν κόσμο με άντρες και γυναίκες που δεν πουλούν και δεν αγοράζουν τον έρωτα, αλλά τον ζουν αληθινά.