Λέω να συνεχίσω το χθεσινό άρθρο για το επεισόδιο της περασμένης Τετάρτης (9.9.2015) στη Μάραθα, κατά αντιπροσωπίας του ΑΚΕΛ και του τουρκοκυπριακού κόμματος «Ενωμένη Κύπρος», που προκάλεσαν Τουρκοκύπριοι, προφανώς συγγενείς κάποιων από τους 129 δολοφονηθέντες -κυρίως γυναικοπαίδων- στη βάρβαρη σφαγή της 14ης Αυγούστου 1974, στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανταλάρη.

Μου τηλεφώνησε χθες ο Μιχάλης Καλογερόπουλος, αντιδρώντας στην αναφορά μου, ότι οι δολοφόνοι ανήκαν στην ΕΟΚΑ Β΄. Μου είπε ότι ο ίδιος ήταν τότε στέλεχος της ΕΟΚΑ Β΄ και ότι αυτή δεν υφίστατο τον Αύγουστο 1974. Πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να φορτώνεται στην ΕΟΚΑ Β΄ το τεράστιο βάρος αυτού του απεχθούς εγκλήματος, απαράδεκτου για τη στρατιωτική του τιμή. Του είπα ότι ο τόπος είναι μικρός και οι δολοφόνοι ήταν γνωστά μέλη της οργάνωσης, έστω κι αν αυτή είχε διαλυθεί μέσα στο χάος του πολέμου.

Έγραψα χθες για την περίπτωση του Τουρκοκύπριου Κιαμίλ Μέριτς, από τη Μάραθα, που, 41 χρόνια μετά, είναι απαρηγόρητος για τη δολοφονία της γυναίκας του και των πέντε ανήλικων παιδιών του. Τον είχα συναντήσει στο κοιμητήριο της Μάραθας στις 4 Ιουλίου 2010 και κατέγραψα την ιστορία του, ενώ κάλυπτα για τη «Σ» την πρώτη κοινή διοργάνωση απότισης φόρου τιμής στα αθώα θύματα δολοφόνων και στις δύο κοινότητες. Η εκδήλωση έγινε από ομάδα πολιτών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου «Μνήμες», του Πανίκου Νεοκλέους, όπου περιγράφεται το έγκλημα της Μάραθας.

Είχα κρατήσει τότε κάποιες σημειώσεις, που δεν συμπεριέλαβα στο ρεπορτάζ και που τις ξανακοιτάζω τώρα. Μερικές αναφέρονται στην επίσκεψή μας, την ίδια εκείνη μέρα, στο Παλαίκυθρο, το χωριό του Πέτρου Σουππουρή (που συμμετείχε στην εκδήλωση), όπου στις 17 Αυγούστου 1974 Τουρκοκύπριοι εξτρεμιστές δολοφόνησαν εν ψυχρώ τους γονείς του, τα τρία αδέλφια του και μια θεία του, ανάμεσα σε 17 συνολικά συγχωριανούς του, περιλαμβανομένων δύο βρεφών 7 και 12 μηνών. Ο Πέτρος ήταν, το 1974, 11 χρονών και είχε τραυματιστεί από τις σφαίρες των δολοφόνων.

Είχα σημειώσει τη συνάντηση του Πέτρου Σουππουρή με τον Κιαμίλ Μέριτς, στο κοιμητήριο της Μάραθας, και την κουβέντα που είπε στον Τουρκοκύπριο ο παρευρισκόμενος σκηνοθέτης Πανίκος Χρυσάνθου:

«Αυτός ο φίλος εδώ -έδειξε τον Πέτρο Σουππουρή- έζησε παρόμοια τραγωδία με τη δική σου. Σκότωσαν την οικογένειά του και ο ίδιος κατάφερε να επιβιώσει. Αυτό που κάνουμε εμείς τώρα είναι μια πράξη ειρήνης. Αγγίζουμε πάνω στην πληγή μας».

Ο Κιαμίλ μάς έδειξε το βιβλίο που έγραψε με τις φωτογραφίες του εγκλήματος της Μάραθας. Είπε ο Πέτρος Σουππουρής: «Πιστεύω ότι όλοι χρωστούμε στα παιδιά μας την αλήθεια. Αν κατανοήσουμε την αλήθεια, αν δούμε τις φωτογραφίες που αποτυπώνουν την αλήθεια, τότε τα παιδιά μας θα έχουν ένα καλύτερο μέλλον».

Ο συγγραφέας Πανίκος Νεοκλέους γύρισε στον Τουρκοκύπριο φίλο του Μπερτάν Σογιέρ: «Πες στον Κιαμίλ ότι θέλω να τον αγκαλιάσω και να ζητήσω συγγνώμη για όλα τα παιδιά της Κύπρου». Ο Μπερτάν Σογιέρ έκανε ό,τι του είπε ο Πανίκος Νεοκλέους και ύστερα στράφηκε στον Πέτρο Σουππουρή: «Λυπούμαι πολύ για ό,τι συνέβη στο Παλαίκυθρο… δεν ξέρω τι να πω, νιώθω ντροπή...».