Μερικές ώρες ελευθερίας, έζησαν το περασμένο Σάββατο δύο φυλακισμένοι νεαροί, της ΛΟΑΤΙ κοινότητας, ο ένας Κύπριος αρμενικής καταγωγής, ο άλλος Βραζιλιάνος, που βρέθηκαν από τις Κεντρικές Φυλακές, στο φεστιβάλ της ACCEPT -ΛΟΑΤ Κύπρου «Πορεία Υπερηφάνειας», στον Δημοτικό Κήπο Λευκωσίας. Τους φωτογράφισα, ανάμεσα στους συνοδούς τους, που ήταν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι των φυλακών Πηλαβάς, Τσολιάς και Παπαπέτρου, η δεσμοφύλακας Μαρία Χαραλάμπους, η σύμβουλος του Υπουργού Δικαιοσύνης για θέματα φυλακών, Αθηνά Δημητρίου και η ίδια η Διευθύντρια των φυλακών, Άννα Αριστοτέλους - στην άκρη δεξιά.

Διαβάζω ότι η Άννα Αριστοτέλους έχει σημαντικά πτυχία, συσσωρευμένη εμπειρία, προσόντα και διοικητική πείρα, στο πεδίο δράσης της. Έχουν όλα την εξήγησή τους, σ’ αυτή τη φωτογραφία.
Ο κατάδικος Ουέλσον και ο υπόδικος Κεβόρκ πετούσαν στα σύννεφα από τη χαρά τους και δύσκολα έβρισκαν τις λέξεις, για να μου την εκφράσουν, όταν κουβεντιάσαμε για λίγο, μέσα στον εκκωφαντικό ήχο της μουσικής και τον θόρυβο της γιορτής. Μου είπαν μόνο, ότι ζήτησαν οι ίδιοι να παρευρεθούν στο φεστιβάλ και ότι ήταν ευτυχισμένοι από την απόφαση της Διευθύντριας, να τους επιτρέψει να συμμετάσχουν στην Πορεία και μάλιστα να είναι παρούσα και η ίδια!

Δεν έχω να γράψω πολλά, γι’ αυτή τη χαρούμενη στιγμή, που τα δύο παιδιά μοιράστηκαν το Σάββατο, με όλους τους άλλους και μοιράζονται τώρα και μαζί σας. Υποψιάζομαι μόνο, πίσω από την ανάλαφρη όψη της, την απαρατήρητη, σκοτεινή, βαριά σκιά του φόβου και της περιθωριοποίησης, που σημάδεψε τη ζωή τους - πολλαπλασιασμένης από τον εγκλεισμό, τους πειθαρχικούς κανονισμούς, την ομοιομορφία, τον καταναγκασμό.
Υπάρχει όμως, μια νέα Διεύθυνση, ένα νέο πνεύμα κατανόησης, μια νέα διαδικασία εισδοχής - η ενημέρωση για τις προσωπικές ανάγκες, η τοποθέτηση στην κατάλληλη πτέρυγα με τον κατάλληλο συγκάτοικο, ο σεβασμός των προσωπικών επιλογών και της ατομικής αξιοπρέπειας, η απομάκρυνση του ενδεχομένου κακοποίησης, η αίσθηση μεγαλύτερης ασφάλειας.

Ναι, υπάρχει τώρα, μια καλύτερη ψυχολογία.
Ναι, υπάρχει τώρα, ένας φάκελος, όχι άδειος, όπως παλιά, αλλά γεμάτος με τα στοιχεία που συνθέτουν την ατομικότητά σου.
Ναι, υπάρχει τώρα, αυτός που σου λείπει πιο πολύ, στη φυλακή - ο εαυτός σου.