Μεταφέρω σήμερα τις καταγγελίες της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Καθήκοντα και Δικαιώματα» και του Προέδρου της, Νεόφυτου Νεοφύτου, προς την Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας, ότι «κάθε φορά που καταγγέλλονται αστυνομικοί για υπέρβαση εξουσίας, «η απόφασή σας είναι, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, αθωωτική γι’ αυτούς». Η οργάνωση αποδίδει το φαινόμενο αυτό στο γεγονός ότι «οι ανακριτές, τους οποίους ορίζει η Αρχή, είναι πάντα συνταξιούχοι αστυνομικοί (!). «Τέτοιες αποφάσεις προσβάλλουν το αίσθημα δικαίου του κάθε πολίτη και τον κάνουν να πιστεύει ότι η Αστυνομία, την οποία αυτός πληρώνει, είναι υπεράνω του Νόμου», τονίζεται στην επιστολή.

Η οργάνωση καλεί την Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας «να αποφεύγετε να δίνετε σε πρώην αστυνομικούς το δικαίωμα να κρίνουν συναδέλφους τους. Και αυτό, όχι μόνο γιατί δημιουργείται η εικόνα μεροληψίας και μη αντικειμενικής διερεύνησης, αλλά και γιατί τα ίδια τα πρόσωπα που καταγγέλλουν αστυνομικούς, δύσκολα μπορούν να εμπιστευθούν άλλους αστυνομικούς και να μιλήσουν ελεύθερα, ανοιχτά και με ειλικρίνεια για τα όσα γνωρίζουν. Επιπρόσθετα, η ίδια η φύση των καταγγελιών, ή οι ιδιαίτερες περιστάσεις των καταγγελλόντων/θυμάτων, επιβάλλει μια πιο ευαίσθητη ή εξατομικευμένη προσέγγιση από επαγγελματίες άλλου κλάδου, παρά του αστυνομικού».

Αναφέρεται στην επιστολή, το παράδειγμα της οργάνωσης Cyprus STOP Trafficking, που κατάγγειλε αρχικά στην Επίτροπο Διοικήσεως και πρόσφατα με επιστολή, στον Αρχηγό της Αστυνομίας, παραπτώματα που συνέβησαν στα αστυνομικά κρατητήρια της Πάφου «και αφορούν προσβλητικές συνθήκες εισαγωγής και άθλιες συνθήκες κράτησης, πέντε αλλοδαπών κρατουμένων. Οι τέσσερεις από τους πέντε είναι γυναίκες και ο πέμπτος ένας νεαρός Σομαλός, ιδιαίτερα ντροπαλός και ανασφαλής. Παρόλο τούτο, για τη διερεύνηση της καταγγελίας, ορίσατε ως ανακριτή, έναν άντρα, πρώην αστυνομικό. (Στην επιστολή προς τον Αρχηγό Αστυνομίας διευκρινίζεται ότι «η περίπτωση του Σομαλού Abdi Rasak Ome Mohamed έγινε και θέμα άρθρου στη “Σημερινή”, από τον Μάριο Δημητρίου»).

»Δεν θα έπρεπε στην περίπτωση αυτή, να διοριστεί μια γυναίκα και μάλιστα ψυχολόγος, έστω και αστυνομικός; Δεν θα έπρεπε να λαμβάνεται υπόψη το πολιτιστικό, θρησκευτικό ή κοινωνικό υπόβαθρο των προσώπων, ώστε να διορίζεται άτομο που είναι σε θέση να προσεγγίσει τα πρόσωπα αυτά, αναλόγως των αναγκών ή των συνηθειών τους; Δεν θα έπρεπε, με λίγα λόγια, η κάθε περίπτωση να εξετάζεται ξεχωριστά και ο ανακριτής που θα την αναλάβει να ορίζεται, αφού πρώτα ληφθεί υπ’ όψιν σας, ποιοι είναι οι παραπονούμενοι;».

Στην προαναφερόμενη επιστολή προς τον Αρχηγό της Αστυνομίας Ζαχαρία Χρυσοστόμου, η Πρόεδρος του Cyprus STOP Trafficking, Ανδρούλα Χριστοφίδου Henriques, αναφέρεται και στην περίπτωση ανήλικης από το Καμερούν, τώρα διαμένουσας στη Στέγη ανηλίκων στη Λάρνακα, «που πέρασε εννιά μέρες στα κρατητήρια της Πάφου και έτυχε να μείνει και δύο ολόκληρες μέρες κλεισμένη μόνη της, μέσα στο κελί. Κατά την είσοδό της στα κρατητήρια, τη γύμνωσαν εντελώς και μετά την εξέτασαν με ανιχνευτή μετάλλων, και την ίδια και τα ρούχα της. (Εφόσον θα την εξέταζαν ούτως ή άλλως με ανιχνευτή μετάλλων, γιατί έπρεπε να τη γυμνώσουν;). Της έδιναν φαγητό μόνο το πρωί και το μεσημέρι. Υπήρχε ντους και τουαλέτα στο κελί της, αλλά δεν υπήρχε ούτε σαπούνι, ούτε απορρυπαντικά για την τουαλέτα. Κατά την έμμηνο ρύση της, δεν της δόθηκαν πετσέτες υγιεινής, παρόλο που τις ζήτησε»…