Ομολογώ πως δεν περίμενα ότι, σε αυτήν τη συζήτηση για τη φιλία και την εμπιστοσύνη, θα υπήρχε μια τέτοια στιγμή πολιτικής σκληρότητας. Αναφέρομαι στην προψεσινή εκδήλωση στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία που, με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας της Ελευθερίας του Τύπου, αφιερώθηκε στη μνήμη των Τουρκοκύπριων δημοσιογράφων και δικηγόρων Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουργκάν, ιδρυτών της εφημερίδας Cumhuriyet (Δημοκρατία), δολοφονημένων στις 24 Απριλίου 1962, από Τουρκοκύπριους εθνικιστές, για τη δράση τους υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στην εκδήλωση, που οργάνωσε το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Λευκωσία και η Κίνηση για την Ομοσπονδιακή Κύπρο, παρουσιάστηκε και το βιβλίο με τίτλο «Οι δημοσιογράφοι της Δημοκρατίας», σε επιμέλεια του Κοσμήτορα της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, ενώ μίλησαν ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Νίκος Τορναρίτης, το μέλος του Π.Γ. του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου και ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Πολίτης», Γιώργος Κασκάνης. Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ και η Αναπληρώτρια Επικεφαλής του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Αλεξάνδρα Ατταλίδου.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, ένας από τους πολλούς παρισταμένους που πήρε τον λόγο ήταν ο Ιμπραχίμ Αζίζ, πρώην μέλος του ΑΚΕΛ, από την Ποταμιά, γνωστός δημοσιογράφος της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Αφρίκα», κάτοικος ελεύθερων περιοχών, για πολλές δεκαετίες. Έκανε αναφορά στην πληροφόρηση του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, ότι ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου (δολοφονημένος και αυτός τρία χρόνια αργότερα, το 1965, μαζί με τον σύντροφό του Κώστα Μισιαούλη), ήταν συμπαραστάτης των δύο δημοσιογράφων και δικηγόρων.

«Δεν ήταν μόνο συμπαραστάτης, ήταν ο οραματιστής του κινήματος που είχαν δημιουργήσει οι δύο δικηγόροι μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα», είπε ο Ιμπραχίμ Αζίζ, και συνέχισε: «Ήταν εκείνος που οραματίστηκε το κίνημα αυτό και συνεργάστηκε μαζί τους για να ιδρυθεί το Τουρκικό Λαϊκό Κόμμα. Μαζί τους συνεργάστηκε για να συντάξει το πρόγραμμα και το καταστατικό του κόμματος και για τη διαμόρφωση της έκδοσης της εφημερίδας Cumhuriyet, που κυκλοφόρησε στις 16 Αυγούστου 1960, την ημέρα που ανακηρύχθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία.

Ήταν το μόνο κίνημα σε όλη την Κύπρο, που χαιρέτιζε την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν η πολιτική ηγεσία, Δεξιά και Αριστερά, ήταν στη γραμμή της Ένωσης. Είναι η γραμμή της Ένωσης του ΑΚΕΛ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του οποίου ήταν ο Καβάζογλου, που τον οδήγησε σε νέες επαφές για ένα νέο κίνημα, με αποτέλεσμα να πέσει σε ενέδρα, απροστάτευτος, μαζί με τον φίλο του Κώστα Μισιαούλη».

Απαντώντας στον Ιμπραχίμ Αζίζ, ο Στέφανος Στεφάνου, είπε τα εξής: «Πιστεύω πάρα πολύ στον ορθολογισμό που πρέπει να υπάρχει στην πολιτική, γι’ αυτό και δεν συνηθίζω ν’ απαντώ σε εμμονικές και ψυχωτικές απόψεις και θα προσπεράσω το σχόλιο που έγινε για τον Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και το ΑΚΕΛ. Εν πάση περιπτώσει, θέλω να πω ότι τουλάχιστον εμείς, ως ΑΚΕΛ, είμαστε περήφανοι γιατί στις τάξεις μας έχουμε Τουρκοκύπριους ήρωες και έχουμε και Τουρκοκύπριους μέλη στο κόμμα, γιατί το ΑΚΕΛ ανέκαθεν θεωρούσε τον εαυτό του κυπριακό κόμμα και όχι ελληνοκυπριακό».

Καταλήγοντας, ο Στέφανος Στεφάνου είπε ότι τέτοιου είδους εκδηλώσεις, όπως η προψεσινή, «βοηθούν και στην ανάπτυξη ενός εξορθολογισμένου, σοβαρού, ώριμου διαλόγου, που χρειάζεται να υπάρχει στην κοινωνία και που, δυστυχώς, δεν έχουμε κάνει για πολλές δεκαετίες, σε αυτά τα ζητήματα που θεωρούνται ταμπού».
Αγαπητέ Στέφανε, είναι στο πλαίσιο αυτού του «εξορθολογισμένου, σοβαρού, ώριμου διαλόγου», που έσπευσες να λοιδορήσεις ως «εμμονική και ψυχωτική», την άποψη ενός συμπολίτη σου και να τον «προσπεράσεις» απαξιωτικά, μόνο και μόνο γιατί αμφισβήτησε δογματικές αλήθειες του κόμματός σου;