Από την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Λήδα Κουρσουμπά, πήρα την περασμένη Τρίτη (28 Απριλίου 2015) την ακόλουθη επιστολή: «Αγαπητέ Μάριε, θέλω κατ' αρχήν να σε ευχαριστήσω για τη συμμετοχή σου στην Ημερίδα που διοργάνωσα ως Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού με την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης, στις 21 Απριλίου 2015, με τίτλο "Παιδί, Βία και ΜΜΕ" και για την εκτενή και ολοκληρωμένη κάλυψη που έδωσες στις εργασίες της Ημερίδας, μέσα από την εφημερίδα "Η Σημερινή".

»Με συγκίνησε ιδιαίτερα το αυτο-αναφορικό σου άρθρο με τίτλο, "Καλή η πρόθεση, καλύτερη η επίγνωση". Πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλογραμμένο κείμενο, το οποίο αναδεικνύει έναν επαγγελματία με ήθος και έναν ακέραιο άνθρωπο. Η δύναμη να αναγνωρίζουμε λάθη ή/και παραλείψεις μας, και παράλληλα μέσα από αυτά να μαθαίνουμε, προκειμένου να βελτιωθούμε, είναι μια ξεχωριστή αρετή, την οποία δεν διαθέτουν πολλοί/ πολλές. Σε συγχαίρω, διότι εσύ τη διαθέτεις.

»Με χαροποιεί το γεγονός ότι δικές μου παρεμβάσεις συνέβαλαν να διαμορφώσεις μια πιο παιδοκεντρική προσέγγιση των θεμάτων, θεμελιωμένη σε μια θετική αντίληψη για τα δικαιώματα του παιδιού. Με χαροποιεί ακόμη περισσότερο, όμως, το γεγονός ότι στο πρόσωπό σου, ο θεσμός της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού έχει βρει έναν ειλικρινή και σταθερό συνεργάτη.

»Σου εύχομαι κάθε καλό στην επαγγελματική σου πορεία. Είμαι βέβαιη ότι θα έχουμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε και πάλι σύντομα».
Να υπενθυμίσω ότι το άρθρο «Καλή η πρόθεση, καλύτερη η επίγνωση», στο οποίο αναφέρεται η Λήδα Κουρσουμπά, δημοσιεύτηκε στη στήλη, την Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015, και γράφτηκε εξ αφορμής της παρέμβασης του αντιπροέδρου της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, συνάδελφου Γιώργου Παυλίδη, στην προαναφερόμενη ημερίδα με θέμα «Παιδί, βία και ΜΜΕ».

Ο Δρ Παυλίδης, περιγράφοντας επισημάνσεις της Επιτροπής, προς την κατεύθυνση της προστασίας ανηλίκων, από έκθεσή τους στα ΜΜΕ, αναφέρθηκε σε περιπτώσεις παραβιάσεων της δεοντολογίας, «ακόμα και όταν οι προθέσεις των δημοσιογράφων είναι καλοπροαίρετες και αγαθές» και, χωρίς να με κατονομάσει, έκανε μνεία δύο δικών μου ρεπορτάζ, του Ιουλίου 2014, που, όντως, παραβίαζαν τη δεοντολογία, σε σχέση με τα δικαιώματα των παιδιών.

Συμπεριέλαβα στο άρθρο την απάντηση που έδωσα τότε, στο σχετικό παράπονο της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Λήδας Κουρσουμπά, με επιστολή μου προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας Ανδρέα Μαυρομμάτη. Είχα γράψει μεταξύ άλλων στην επιστολή μου, ότι «συνειδητοποίησα ότι, άθελά μου, παραβίασα δικαιώματα ανθρώπων, στην προσπάθειά μου να υπερασπίσω άλλα δικαιώματά τους! Είναι δεδομένο ότι η καλή μου πρόθεση δεν με απαλλάσσει από την ευθύνη μου για τον αντίκτυπο των συγκεκριμένων ρεπορτάζ, όπως δημοσιεύτηκαν, στην ιδιωτική ζωή και την αξιοπρέπεια των παιδιών, στα οποία αναφέρονταν».

Δημοσιεύω την, κολακευτική για μένα, απάντηση της Επιτρόπου Κουρσουμπά, όχι για να κάνω μπροστά σας, ντους με τα καλά της λόγια. Ούτε για να ικανοποιήσω την όποια ματαιοδοξία μου, μέσα από την απατηλή αίσθηση της αυτο-δικαίωσης. Αλλά, αντίθετα, για να πω ότι η ιστορία αυτή αφορά πολύ περισσότερο από έναν δημοσιογράφο, μια δημοσιογραφική σχέση - μια σχέση που οργώθηκε στο τραχύ έδαφος της γενικευμένης καχυποψίας για τους δημόσιους θεσμούς και λειτουργούς, αλλά που περιέχει τον παραγωγικό και ανθεκτικό σπόρο της εμπιστοσύνης.