Κοίταξε να δεις, Μυρτώ μου, πρέπει αρχικά να σου πω ότι, καλά-καλά δεν ξέρω, γιατί από τις χιλιάδες φωτογραφίες που έχουμε μαζί από τότε που γεννήθηκες, διάλεξα σήμερα που παντρεύεσαι τον Παύλο σου, αυτήν τη συγκεκριμένη, για τη στήλη.

Από εκείνη τη μακρινή μέρα, τέτοια εποχή, που σπεύσαμε στην παραλία, γιατί ήθελες να παίξουμε στην άμμο, λες και βιαζόσουν να φέρεις το καλοκαίρι, με το έτσι θέλω, πριν από την ώρα του.

Όταν ήσουν τριών-τεσσάρων χρονών, ένα ξανθό, γαλανομάτικο και πάντα γελαστό όνειρο.
Όταν ήρθες και ξάπλωσες στην πλάτη μου, καθώς μισοκοιμόμουν μπρούμυτα πάνω στην ψάθινη κουβέρτα κι αφέθηκες έτσι απλά, στο απαλό χάδι του ήλιου, σε αυτήν τη μαγική στιγμή ευδαιμονίας, που ζει από τότε τη μικρή της αθανασία.

Δεν υπάρχει τίποτε κτυπητό και κραυγαλέο, στον ελάχιστο χρόνο που αιχμαλώτισε ο φακός, τίποτε που να φωνάζει να το προσέξουμε - μόνο μια ήρεμη, χαμηλόφωνη, αλλά σταθερή δήλωση εμπιστοσύνης.

Δεν έχω να πω πολλά… ξέρεις καλά ότι είμαι και κάπως έξω απ’ τα νερά μου, αυτές τις δυο τρεις μέρες που πήρα άδεια, υποτίθεται για να προετοιμαστώ για τον γάμο… και με το κινητό να μην παύει να κτυπά, για ρεπορτάζ που πρέπει να γίνουν.

Για τους Ατζιανίπ, τους απάτριδες Κούρδους της Συρίας, που κατήλθαν ξανά σε απεργία πείνας, έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, αφού συνεχίζει να αρνείται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του και δεν τους παραχωρεί το καθεστώς του αναγνωρισμένου πρόσφυγα.

Για τους θεσμούς, που καλούνται να συντονιστούν και να διαχειριστούν οργανωμένα, το κρίσιμο ζήτημα της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης ανήλικων παιδιών.

Για τους ακτιβιστές, που προσπαθούν να πείσουν το Υπουργείο Παιδείας, την Πολιτική Άμυνα και το κράτος, να προσφέρουν περισσότερη εκπαίδευση στους μαθητές της δημοτικής και της μέσης παιδείας, για αντιμετώπιση απρόβλεπτων φυσικών καταστροφών.

Τώρα θα με ρωτήσεις, πώς αυτές οι ιστορίες κατάφεραν να εμφιλοχωρήσουν σε ένα χρονογράφημα σαν αυτό… κι εγώ θα σου απαντήσω με ένα ανασήκωμα των ώμων… Θα σου έλεγα, μόνο, ότι ναι, δεν έχουν σχέση με τον γάμο σου, σχετίζονται όμως με ένα ζήτημα δικό σου, δικό μου και του καθενός - εννοώ το προαναφερόμενο ζήτημα της εμπιστοσύνης...

Σε κάθε περίπτωση, καθώς σε συνοδεύω σήμερα στην εκκλησία, σε νιώθω χαλαρή και ήρεμη, αποφασισμένη να φέρεις το καλοκαίρι πριν από την ώρα του.
Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις, όπως τα κατάφερες σ' εκείνη την περίπτωση, τη μέρα που περάσαμε δίπλα στη θάλασσα.