«Φτάνει πια οι ανθρώπινες ζωές να μετρούνται με το χρήμα, φτάνει τόση υποκρισία και τόσα κροκοδείλια δάκρυα για ζωές που χάνονται λόγω απάνθρωπων πολιτικών αποφάσεων», είπε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, στη μνημειώδη ομιλία του -που δεν περιείχε ούτε υποκρισία, ούτε κροκοδείλια δάκρυα- που εκφώνησε στην εκδήλωση της ΠΕΟ, την περασμένη Πέμπτη, έξω από το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λευκωσία.
Ο ηγέτης του κυπριακού κομμουνιστικού κόμματος, σε μια εντυπωσιακή επίδειξη πολιτικού αλληθωρισμού, κατήγγειλε με μαρξιστική αγανάκτηση ότι τους εκατοντάδες μετανάστες που πνίγηκαν στη Μεσόγειο, καταδιωγμένοι και εξαθλιωμένοι, δεν τους σκότωσαν τα δικτατορικά καθεστώτα της Λιβύης και της Συρίας, όπου μαίνονται εμφύλιες, σεχταριστικές και θρησκευτικές συγκρούσεις, και από όπου επιδιώκουν να ξεφύγουν, αλλά τους σκότωσαν οι… ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών, τους σκότωσε ο… καπιταλισμός, τους σκότωσε η… ιμπεριαλιστική Δύση, που ήδη φιλοξενεί και παρέχει προστασία σε πολλές χιλιάδες από αυτούς!!!
Είπε με χαρακτηριστική διαστρεβλωτική δεινότητα ο κ. Κυπριανού, ότι «οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι άνθρωποι που δεν βλέπουν καμιά προοπτική στην πατρίδα τους, που καταστράφηκε από τη δράση των νόμων του ανταγωνισμού της παγκόσμιας αγοράς». Καταλάβατε, αγαπητοί αναγνώστες; Η Συρία, η Λιβύη, η Υεμένη, χώρες προέλευσης των μεταναστών, όπως και οι άλλες μεσανατολικές και αφρικανικές μπανανίες που είναι βυθισμένες στο χάος της ακυβερνησίας, δεν καταστράφηκαν από την εσωτερική βία και την εγκληματικότητα, αλλά καταστράφηκαν, παρακαλώ, «από τη δράση των νόμων του ανταγωνισμού της παγκόσμιας αγοράς», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό…
Οι μετανάστες, σύμφωνα με τον Άντρο Κυπριανού, «οδηγούνται από ανάγκη στην αναζήτηση της ελπίδας, στους υποτιθέμενους παραδείσους των ανεπτυγμένων χωρών του καπιταλισμού».
Με αυτήν την απαξιωτική αντιμετώπιση, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δαιμονοποιεί τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες, στην οικογένεια των οποίων ανήκει και η Κύπρος, και δεν αναφέρει ούτε λέξη για τη μήτρα που γεννά την εξαθλίωση και την απελπισία στις χώρες αυτές, δηλαδή τα καθεστώτα εξουσίας και τις συμμορίες, τις ομάδες και τις παρατάξεις που επιδιώκουν την επικράτηση, μέσω της εξολόθρευσης και της γενοκτονίας των αντιπάλων.
Δεν με εκπλήττει η δογματική τύφλωση του κόμματος αυτού, που όταν ήταν κόμμα εξουσίας, με τον πρώην ηγέτη του Δημήτρη Χριστόφια, στην Προεδρία της Δημοκρατίας, προσκάλεσε στη Λευκωσία και παρασημοφόρησε στο Προεδρικό Μέγαρο -τον Νοέμβριο 2010- τον Σύρο Πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, έναν από τους πιο πληθωρικούς «παραγωγούς» πολιτικής μετανάστευσης και προσφυγιάς στην περιοχή μας, ενώ το φίνο κοστούμι του έσταζε αίμα αθώων Σύρων πολιτών.
Είχα γράψει τότε, πέντε μήνες πριν από το ξέσπασμα του συνεχιζόμενου για τέσσερα χρόνια εμφυλίου πολέμου, που διέλυσε τη χώρα, για τους 4 χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους που ήταν φυλακισμένοι για μήνες και χρόνια στα μπουντρούμια της φυλακής Adra της Δαμασκού, και υπενθύμιζα στους δύο Προέδρους μερικά ονόματα φυλακισμένων, που το μόνο τους «έγκλημα» ήταν ότι ήθελαν περισσότερες δημοκρατικές ελευθερίες στην πατρίδα τους. Ανέφερα τον δικηγόρο και υπερασπιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων Mohannad Al Hassani, τον δικηγόρο Haitham Al Maleh, τον γιατρό ακτιβιστή Kamal Al Labwani, τον Κούρδο πολιτικό Mesh’al Al Tammo και τον συγγραφέα Habib Saleh.
Ας σκεφτεί λίγο αυτούς τους ανθρώπους ο κ. Κυπριανού, την επόμενη φορά που θα μιλήσει για τους πρόσφυγες, τους μετανάστες και για «τη δράση των νόμων του ανταγωνισμού της παγκόσμιας αγοράς».
