Ρώτησε ένας νεαρός ακροατής, στη διάρκεια της επιστημονικής ημερίδας του Παγκύπριου Συνδέσμου Ψυχοθεραπευτών, στη Λευκωσία, το περασμένο Σάββατο (4 Απριλίου 2015) με θέμα «Συμφωνία με τον Διάβολο: Η φασιστική νοητική κατάσταση»: «Πώς ένας άντρας μπορεί να βοηθηθεί μέσω της προσωπικής ψυχανάλυσης ν’ αναγνωρίσει τα θηλυκά του στοιχεία, για ν’ αλλάξει προς το καλύτερο την κοινωνία μας;». Του απάντησε ο συντονιστής της ημερίδας, ψυχαναλυτικός ψυχοθεραπευτής Σώτος Μιχαήλ: «Εξαρτάται σε ποιο βαθμό ο ψυχοθεραπευτής είναι σε επαφή με τη δική του θηλυκή πλευρά»...

Δεδομένου ότι η ημερίδα οργανώθηκε με την ευκαιρία της παρουσίασης στην Κύπρο, του τελευταίου βιβλίου της ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπεύτριας Δρος Χριστίνας Wieland με τίτλο: «Η φασιστική νοητική κατάσταση και η ψυχική δόμηση της αρρενωπότητας, η ψυχαναλυτική προσέγγιση», έκανα κι εγώ μια παραπλήσια ερώτηση στη Δρα Wieland, σε συνέντευξη που μου παραχώρησε μαζί με τον Σώτο Μιχαήλ, δύο μέρες αργότερα, κατά πόσο είναι πρόβλημα, να μην αποδέχεται ο άντρας τη θηλυκή πλευρά του. «Ένας Αμερικανός ψυχαναλυτής λέει ότι το κυριότερο πρόβλημα των αντρών είναι ότι δεν μπορούν ν’ αποδεχτούν τη θηλυκή τους πλευρά», μου είπε η Δρ Wieland. «Και μιλώ κυρίως για την ευαισθησία και τη συναισθηματική κατανόηση (empathy), που λείπει από τους περισσότερους άντρες. Όλη η ψυχαναλυτική θεωρία για την αρρενωπότητα βασίζεται σε αυτό το ζήτημα».

Σε αυτό το ζήτημα αναφέρθηκε με σύντομη παρέμβασή της στη διάρκεια της ημερίδας και η ψυχοθεραπεύτρια Γιαννούλα Χατζηπαναγή. Ευχαρίστησε τη Χριστίνα «που με τόση γλυκύτητα μάς έδωσε πνευματική τροφή για επεξεργασία ενός τόσου σκληρού και δύσκολου ζητήματος». Και μίλησε για την «ασυνείδητη επιθυμία του άντρα, κάτω από την επήρεια της πρωταρχικής ταύτισης με τη μητέρα, να αποφύγει τον αφανισμό. Γιατί ο άντρας γεννιέται από τη μητέρα και όχι από τον πατέρα. Άρα υπάρχει η γυναίκα μέσα στον άντρα και γι’ αυτό γίνεται όλη αυτή η φασαρία για το θέμα...».

Στη διάρκεια της ημερίδας, η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια Μαρία Γεωργίου υπέμνησε απόσπασμα του βιβλίου της Δρος Χριστίνας Wieland, ότι οι στρατιώτες στον πόλεμο, τη στιγμή του θανάτου τους, ψιθυρίζουν το όνομα της μητέρας τους. «Η μητέρα είναι ο πρώτος καθρέφτης», σχολίασε. «Μέσα από τα μάτια της μητέρας, το βρέφος βλέπει τον εν δυνάμει εαυτό του και βιώνει το περιβάλλον, ως προέκταση του εαυτού του. Η τελευταία λέξη των στρατιωτών είναι η τελευταία αναζήτηση, την ώρα του θανάτου. Ο εχθρός, ως η τελευταία διαστρεβλωμένη εσωτερική πραγματικότητα από τις πρώιμες επιθετικές φαντασιώσεις και από το τραύμα, οδηγεί στην κατάργηση των πρώιμων, θετικών, ναρκισσιστικών επενδύσεων. Ποια είναι η διέξοδος από τη φασιστική νοητική κατάσταση; Υπάρχει επανόρθωση; Τι θα μπορούσε να γεφυρώσει αυτό το φλεγόμενο, απύθμενο μονοπάτι;».

Η Χριστίνα Wieland απάντησε ότι «αυτό είναι μεγάλο ερώτημα, δεν έχω απάντηση, είναι μια αργή διαδικασία ανάπτυξης του ανθρώπινου μυαλού και της κοινωνίας, ώστε να υπάρξει ο πλουραλισμός στο μυαλό και στην κοινωνία, που καταργεί η φασιστική νοητική κατάσταση. Η ναζιστική Γερμανία θα μπορούσε ν’ αλλάξει, χωρίς ολοκληρωτική ήττα; Άλλο ένα μεγάλο ερώτημα… Πάντως είμαι απαισιόδοξη και για τη μαζική κοινωνία που δημιουργήσαμε. Στην πραγματικότητα, δημιουργούμε σήμερα ένα κενό άτομο, αφού η σκέψη μοιάζει εκτός μόδας, στην ηλεκτρονική εποχή μας»…