«Γιατί αποφάσισε μια διακεκριμένη ακαδημαϊκός, που δίδαξε Ψυχοπαιδαγωγική στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και εξέδωσε τρία βιβλία με θέμα τις επιπτώσεις της θεωρίας του Jean Piaget στην Παιδαγωγική, να γράφει τώρα αστυνομικά μυθιστορήματα;», διερωτήθηκε η δημοσιογράφος Περσεφόνη Ανδρέου, παρουσιάζοντας προχθές Πέμπτη (2 Απριλίου 2015), τα τέσσερα βιβλία με επίκεντρο την εμπορία προσώπων, της Προέδρου της οργάνωσης «Cyprus Stop Trafficking», Ανδρούλας Χριστοφίδου Henriques.
Η κυρία Ανδρέου ανέγνωσε τη συνέντευξη που πήρε από τη συγγραφέα με βάση αυτήν την ερώτηση και η στήλη επικεντρώνεται σε κάποιες ενδιαφέρουσες απαντήσεις της κυρίας Henriques: «Από τότε που θυμούμαι τον εαυτό μου, η αδικία και η υπέρβαση εξουσίας με έκαναν έξαλλη από μικρή. Θυμούμαι το κλάμα που έκανα, όταν διάβασα την "Καλύβα του μπάρμπα Θωμά"…
Μήπως το πρόβλημα της εμπορίας προσώπων είναι λιγότερο τρομαχτικό από το δράμα της Συρίας και του Ιράκ και του εμπορίου της κοκαΐνης; Χάρη στο Cyprus STOP Trafficking, έχω αγγίξει, επιφανειακά, αυτό το τρομαχτικό εμπόριο. Αυτά που καταφέρνω πάνω σ’ αυτό το θέμα, είναι ασήμαντα και γελοία, μπροστά σ’ αυτά που γράφουν οι Larson και Manken, δύο παγκόσμιας φήμης συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Κι όμως, γράφω και συνεχίζω. Δεν μπορώ να σταματήσω. Δεν είμαι ο Camus, που, όταν διάβασε το “Έγκλημα και Τιμωρία”, σταμάτησε να γράφει. Γράφω γιατί με διασκεδάζει. Ελπίζω να διασκεδάσετε κι εσείς, όταν θα μου κάνετε την τιμή να διαβάσετε τα βιβλία μου. Θα μου πείτε, καλά, αφού σε διασκεδάζει να γράφεις, γράφε. Γιατί, όμως, τα εκδίδεις και φιλοδοξείς, μάλιστα, να μας τα πουλήσεις; Γιατί ο ναρκισσισμός πεθαίνει πάντα τελευταίος!».
Σημειώνω την παρέμβαση της φιλολόγου Κούλας Ευαγγελίδου που, όπως μας πληροφόρησε η ίδια, είναι παλιά συμμαθήτρια και φίλη της Ανδρούλας, από το δημοτικό σχολείο: «Διαβάζοντας τα τέσσερα βιβλία της Ανδρούλας, συνειδητοποίησα ότι η εμπορία προσώπων και τα εγκλήματα που την περιβάλλουν, συμβαίνουν όχι μόνο στη Λατινική Αμερική όπου διαδραματίζονται οι υποθέσεις των βιβλίων, αλλά και στην Κύπρο. Σ’ ευχαριστούμε, Ανδρούλα μου, που μας ανοίγεις τα μάτια για τη διαφθορά στην πολιτική, στην Αστυνομία, στον Στρατό και για την εμπορία προσώπων και ναρκωτικών και την εκμετάλλευση των μικρών παιδιών.
Είναι τα βιβλία της Ανδρούλας, καθαρή λογοτεχνία; Όχι. Είναι αστυνομικά μυθιστορήματα; Όχι. Είναι στατιστική μελέτη για την εμπορία προσώπων; Όχι. Αλλά σίγουρα μπορώ ν’ απαντήσω ότι χάρη στο ωραίο, ζωντανό γράψιμο, ο αναγνώστης θέλει να τα διαβάσει απνευστί, εν μιά νυκτί! Τα κρατάς και δεν μπορείς να τ’ αφήσεις. Και, τελικά, Ανδρούλα, πέτυχες τον στόχο σου, να μας ξυπνήσεις με τρόπο ευχάριστο - σε ευχαριστώ για όσα έγραψες και σε παρακαλώ συνέχισε να γράφεις».
Η κυρία Henriques παρατήρησε ότι «εάν έστω και ένας αναγνώστης μου, επηρεασμένος από τα βιβλία μου, προσπαθήσει να βοηθήσει έμπρακτα ένα θύμα εκμετάλλευσης, που ίσως ζει δίπλα του, στη γειτονιά του, θα νιώσω ότι αξίζει τελικά τον κόπο».
