Το θέμα έθεσε το Γυναικείο Κίνημα της ΠΟΓΟ, σε τοποθέτηση, μετά τη συζήτηση της περασμένης βδομάδας (18.3.2015) στο Σπίτι της ΕΕ στη Λευκωσία, με θέμα τη συνενοχή του πελάτη στην εμπορία προσώπων. Ότι «γυναίκες, κυρίως μετανάστριες, πωλούνται στα σοκάκια της παλιάς Λευκωσίας για 5 ευρώ».

Πραγματικά το φαινόμενο του αγοραίου σεξ στην περιοχή, ιδιαίτερα κάθε Κυριακή, με πελάτες ηλικιωμένους συμπατριώτες μας και θύματα νεαρές Ασιάτισσες, συνεχίζεται για χρόνια, παρά την αρνητική δημοσιοποίηση και τη γνώση του προβλήματος από την Αστυνομία, από το Δημαρχείο και από άλλους κρατικούς και τοπικούς φορείς.

Ένας 77χρονος χήρος από τον Στρόβολο, πατέρας τεσσάρων παιδιών και παππούς δέκα εγγονιών, μου είπε ότι τα τελευταία χρόνια έχει «αγοράσει» στον ίδιο, ή σε γειτονικούς χώρους, δεκάδες αλλοδαπές από ασιατικές χώρες. (Και ότι δεν χρησιμοποιεί ποτέ, προφυλακτικό…). Ένας άλλος 74χρονος, παντρεμένος, που συνάντησα να περιφέρεται ανάμεσα στις κοπέλες, ισχυρίστηκε ότι «όποιας πεις, πάει μαζί σου, με 10, 20 ευρώ». Όπως το διατύπωσε, «το ξένο πράμα είναι γλυκύ» και ότι «εκείνα που κάποιος δεν μπορεί να απολαύσει με τη γυναίκα του, τα κάνει με τη Βιετναμέζα».

Φίλος ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων μού είπε ότι «πηγαίνουν οι ηλικιωμένοι και στέκουν εκεί και όποια γυναίκα περνά, τη ρωτούν «5 ευρώ;», «10 ευρώ;», «20 ευρώ;». Πρόσθεσε τα εξής: «Εγώ επιτέθηκα φραστικά σε έναν από αυτούς για τούτο που κάνει. Του είπα, «σοβαρομιλάς, ήρθες δαμαί να ρωτήσεις την αγγόνισσά σου αν θέλει να πας μαζί της για 5 ή για 25 ευρώ;». Σοκαρίστηκε και γύρισε από την άλλη. Και λοιπόν; Έφυγα από εκεί και συνέχισε να κάνει το ίδιο, μετά από πέντε λεπτά».

Τον ρώτησα τι σκέφτεται για τους παππούδες της πλατείας. Απάντησε με τα ακόλουθα: «Πώς μπορώ να καταλάβω τη νοοτροπία του Κυπραίου που έγινε εβδομήντα χρονών και δεν ντρέπεται και πάει στον δρόμο να αγοράσει γυναίκες; Πώς μπορεί κανείς να περιγράψει και να αξιολογήσει τέτοια κατάσταση; Πρέπει να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό για ψυχοπαθολογία. Είναι ένα φαινόμενο απίστευτο, δεν υπάρχει άλλη χώρα που να συμβαίνει τέτοιο πράγμα. Δηλαδή μέρα μεσημέρι, ηλικιωμένοι άνθρωποι που θα έπρεπε να τους είχε ωριμάσει η ζωή, που θα έπρεπε να σκέφτονται τρεις φορές τι κάνουν, σε μια ηλικία που κάποιοι καταφεύγουν στην εκκλησία και στις φιλανθρωπίες, να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο.

Προσπάθησα να τους καταλάβω. Είναι ένας τρόπος να επιβεβαιώσουν τη ματαιότητά τους. Δηλαδή, επειδή ήταν σκατά η ζωή μου και είμαι λίγο πριν κλοτσήσω τη σίκλα, πρέπει να κάνω αυτά τα πράγματα; Πελλανίσκει το πλάσμα; Πώς είναι δυνατόν να είμαι 70 χρονών και να στέκομαι εδώ και να με βλέπει ο άλλος κόσμος και να ρωτώ μια κοπέλα μικρότερη από την εγγονή μου, πόσο πάει; Από την άλλη, νομίζω είναι αποτέλεσμα τού ότι η κοινωνία θεωρεί αυτές τις γυναίκες ότι δεν αξίζουν γρόσι. Διαφορετικά, θα ντρεπόταν ο οποιοσδήποτε να κάνει αυτό που κάνει εκεί. Γιατί δεν παν να προσεγγίσουν οποιαδήποτε Κυπρία στον δρόμο, για να πάνε μαζί της με 5 ευρώ;».