Στις 12 Ιουνίου 2015, σε τέσσερεις μήνες δηλαδή, ανακοίνωσε ότι θα εκδώσει την απόφασή του το δικαστήριο της γαλλικής πόλης Λιλ, στη δίκη του 65χρονου Ντομινίκ Στρος Καν, (Dominique Strauss-Kahn), διάσημου οικονομολόγου και πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που κατηγορείται για μαστροπεία μαζί με άλλα 13 άτομα, περιλαμβανομένων σεσημασμένων σωματεμπόρων. Η στήλη παρακολουθεί τη δίκη του, που άρχισε στις 2 Φεβρουαρίου 2015 για την υπόθεση Κάρλτον («l'affaire Carlton»), από το ομώνυμο ξενοδοχείο στη Λιλ, όπου ο Στρος Καν συμμετείχε σε πάρτι ομαδικού πληρωμένου σεξ, με πόρνες από διάφορες χώρες.

Είτε καταδικαστεί, είτε αθωωθεί, η υπόθεσή του θα αποτελέσει τεράστιο προηγούμενο στο ζήτημα της ποινικοποίησης του πελάτη του σωματεμπορίου (και όχι μόνο του σωματεμπόρου), που συζητείται έντονα στην Ευρώπη και ήδη περιλήφθηκε στη νομοθεσία αρκετών χωρών, περιλαμβανομένης της Κύπρου.

Ο ίδιος ο Ντομινίκ, χαλαρός και αυτάρεσκος, με το γνωστό στιλ του ευγενικού ευπατρίδη, έγινε, άθελά του, εμβληματική μορφή στον…αγώνα για διαιώνιση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των γυναικών. «Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, είναι η πρώτη φορά σε αυτή τη δίκη που μπορώ να εκφραστώ και νιώθω ότι ακούγομαι. Σας ευχαριστώ», είπε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας την αθωότητά του.

Και σίγουρα θα προκάλεσε συγκίνηση και θα απέσπασε τα νοερά χειροκροτήματα των εκατοντάδων Γάλλων διανοουμένων, συγγραφέων, δημοσιογράφων και άλλων διάσημων και επιτυχημένων επαγγελματιών στη Γαλλία που, πριν από δύο σχεδόν χρόνια, υπέγραψαν μακροσκελές άρθρο στο περιοδικό «Causeur», στο οποίο σχολίαζαν αρνητικά το νομοσχέδιο του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού κόμματος για ποινικοποίηση των πελατών της πορνείας. Όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, παρουσίαζαν τους εαυτούς τους ως…θύματα του νέου σεξουαλικού πολέμου της χώρας εναντίον των αντρών! Και όπου υπερασπίζονταν το «δικαίωμά» τους να αγοράζουν γυναίκες για σεξ και εντάσσοντάς το, μάλιστα, μέσα στο απαραβίαστο άβατο της ιδιωτικότητας. Καλούσαν τότε τους βουλευτές «να σταματήσουν να χώνουν τη μύτη τους» στην… προσωπική ζωή τους!

Όπως έγραψαν στο… σεξουαλικό τους μανιφέστο, «ο καθένας έχει το δικαίωμα να πουλά ελεύθερα τις χάρες του - και να το απολαμβάνει, μάλιστα. Αρνούμαστε να δεχτούμε την ενέργεια των βουλευτών να εκδίδουν διατάγματα για τις επιθυμίες και τις απολαύσεις μας. Αυτό δεν μας κάνει βέβαια τους ματαιωμένους, ανώμαλους ή ψυχοπαθείς άντρες που περιγράφουν κάποιοι “αγωνιστές” της καταπίεσης, υπό το πρόσχημα του φεμινισμού. Και βέβαια δεν διανοούμαστε να έχουμε σαρκικές σχέσεις, χωρίς τη συγκατάθεση των γυναικών».

Εξηγώντας σε συνέντευξή του στην Αγγλίδα δημοσιογράφο Kate Russel τη «σκέψη» πίσω από την εκστρατεία του «Causeur», ο εκδότης του περιοδικού, Gil Mihaely, υποστήριξε ότι «η ιδεολογική καρδιά της συζήτησης, είναι ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να αποφασίσει ελεύθερα να γίνει πόρνη και ότι το επάγγελμα αυτό ταυτίζεται με τη σκλαβιά. Όμως εμείς δεν το δεχόμαστε αυτό. Έχουμε να κάνουμε με ενήλικες που, με τη συγκατάθεσή τους, κάνουν σεξ. Το κράτος πρέπει να μείνει μακριά από αυτό».

Το παλιό και έωλο επιχείρημα: «Γιατί όχι; Είναι ενήλικες που, με τη συγκατάθεσή τους, κάνουν σεξ». Και βέβαια είναι το επιχείρημα αντρών που αγοράζουν γυναίκες, συνηθισμένοι στην αυθαιρεσία να μιλούν εκ μέρους τους. Για τα σώματα και τις ψυχές των θυμάτων τους.